23-04-2012

We zijn weer een dagje verder, en wat voor één. Toen ik vanmorgen wakker werd was het toch weer net even anders dan normaal. Mama was al uit bed. Niet dat dat anders is, want die is altijd eerder wakker. Hoe mama zich voelt en of ze zenuwachtig is weet ik niet zeker. Maar iets zegt me dat ze misschien nog wel zenuwachtiger is dan mij.

Nee, vanmorgen had ik toch een beetje een raar gevoel in mijn maag. Een beetje zenuwachtig voor wat de dag ons zou brengen. Om 8.50 uur hebben we een afspraak bij de huisarts, om van haar te horen hoe we verder gaan. Tenminste, dat dacht ik. Omdat het voor ons ook allemaal nieuw is dacht ik dat de huisarts wel wat testjes zou doen. Kijken of mama "echt" zwanger is, bloeddruk opmeten en dan doorverwijzen naar de verloskundige. Mama had zelf ook wat vragen vanwege medicijnen en zalfjes die ze gebruikt. Of die nog wel kunnen nu dat ze zwanger is. Maar nadat we hadden verteld over de test die mama vorige week zelf had gedaan en over de dingen die mama nu anders voelt was het voor de huisarts geen rede om nog een testje te doen. Mama is gewoon "echt" zwanger. Iets wat we zelf ook wel weten, maar misschien wilde we het gewoon even bevestigd hebben.

Nadat de zalfjes, spray-tjes en pilletjes besproken waren kregen we een formuliertje van de verloskundige praktijk om daar zelf een afspraak te maken.

Nadat we bij de huisarts waren geweest was het tijd voor de volgende stap. Het vertellen aan de opa's en de oma's. Iets wat vooral ik erg graag wilde doen. Dat jij onderweg bent is zo'n geheim wat ik het liefste van de daken zou willen schreeuwen. Maar omdat de eerste maanden vaak wat kritiek en onzekerder zijn is het beter om het nog even stil te houden. Maar dat ik het in ieder geval tegen iemand kan vertellen scheelt voor mij al een hele hoop.

Maar dan is de vraag: Hoe vertel je zoiets??? Mama had een leuk gedichtje gevonden om met een lege fotolijst te geven. En eigenlijk vonden we dat allebei wel een leuk idee. Dus even snel naar de winkel om fotolijstjes te halen, gedichtje erop en inpakken.

Eerste stop: Zelhem. Voor opa en oma Buiter is het net zo nieuw als voor ons. Wij worden voor het eerst papa en mama. Hun voor de eerste keer opa en oma. Nadat de koffie was ingeschonken en opa zich even los had gemaakt van het klussen zaten we met z'n alle aan de keukentafel. Mama gaf het pakje aan opa en die las als eerste het gedichtje. Wat hij dacht weet ik niet, maar een glinstering in zijn ogen zei me dat het wel goed zit. En ook oma begon meteen te glunderen. Na de felicitaties hebben we nog even na zitten praten om vervolgens naar Ruurlo te gaan.

Tweede stop: opa en oma de Jong. Of zoals we ze al een aantal jaren noemen, Opa en oma bus. Opa was vroeger buschauffeur dus vandaar.... Ook hier zijn we eerst gewoon gaan zitten. De koffie werd weer ingeschonken en toen iedereen zat heb ik het lijstje erbij gepakt. Ik wist van tevoren wel een beetje hoe opa en oma zouden reageren, maar toch moet ik bekennen dat ik best even de zenuwen kreeg. Uiteindelijk was hun reactie zoals ik het verwacht had. Oma kreeg tranen van geluk in haar ogen en opa, tja die reageerde zoals ik dat ook zou doen. Nuchter van buiten, maar ik weet dat hij van binnen ook best geraakt is door het bericht.

Nu de opa's en oma's op de hoogte zijn gebracht gaat de week weer gewoon verder. Morgen moeten we allebei weer gaan werken en zo zal de rest van de week weer als normaal voorbij gaan. Voor zover het nu nog normaal is dan.

Vanmiddag heeft mama nog wel een afspraak gemaakt bij de verloskundige. 15 mei mogen we daar voor een intake gesprek komen. Dan zullen er ook wat testjes gedaan worden. En vanaf dan gaan we weer verder kijken wat we kunnen en moeten doen. Alhoewel, van 16 t/m 19 mei hebben we eerst nog vakantie en gaan we lekker naar Disneyland resort Paris.

22-04-2012

Het is nu zondag. We weten nu bijna een week dat mama zwanger is. De afgelopen week is er niet veel gebeurd en toch ook weer wel.

De week is eigenlijk gewoon verlopen. Mama en ik zijn gewoon wezen werken. En ook de andere dagelijkse dingen zijn gewoon doorgegaan. Er is maar één ding wat deze week anders was dan alle voorgaande weken. En dat ene is dat we weten dat jij onderweg bent.

Als ik aan mama vraag wat ze ervan vindt dan weet ze nog niet echt hoe ze moet reageren. Ik denk dat het de spanning is. Het is natuurlijk niet niks nu we weten dat jij onderweg bent. Morgen gaan mama en ik samen naar de huisarts. Begin van de week zei ik dat we dat moesten doen om er zeker van te zijn dat mama zwanger is, maar inmiddels zijn we er wel van overtuigd dat je komt.

Dus buiten de bevestiging hoop ik morgen te horen wat de volgende stappen gaan zijn. Zo zullen we aan een verloskundige moeten denken, zullen er over een tijdje echo's gemaakt moeten worden en weet ik wat al niet meer. Mama zal ook op moeten letten met wat ze eet, want niet alles wat ze lekker vindt is nog verstandig om te eten.

En misschien gaan we morgen ook langs de opa's en oma's om over jou te vertellen. Het hangt een beetje af van wat de huisarts te vertellen heeft of we dat gaan doen. Als het aan mij ligt wel hoor, want ik kan best iets geheim houden, maar ik wil gewoon héél graag over jou vertellen. En niet alleen tegen mama.

We zullen wel zien hoe het morgen gaat lopen. Maar dat er een heleboel gaat veranderen de komende maanden is zeker. Dat begint langzaam tot me door te dringen. Spannend allemaal.....

16-04-2012

Vandaag moest een gewone dag zijn en zo begon hij ook, voor mij. Ik heb net een weekje vrij gehad van het werk en moest vandaag weer beginnen. Dus even over 6 uur ging de wekker af en om 7.00 uur was ik op het werk.

De ochtend ben ik druk aan het werk geweest en vanaf 13.00 uur had ik training. Om 17.00 uur waren we klaar en ben ik naar huis gegaan.

Tot zover was voor mij alles nog een normale dag. Mama had daarentegen een hele andere dag. In ieder geval niet zoals ze gepland had. Op maandag heeft mama standaard haar vrije dag van het werk. Ze had de was weg willen vouwen zei ze. Maar die staat nu naast de bank midden in de kamer.

Rond 17.30 uur kwam ik de straat inrijden. Heb de auto geparkeerd en ben naar binnen gegaan. Jas uit, tas neergezet en snel verteld hoe vermoeiend mijn dag was. Ik heb mama een kus gegeven en ben naast haar op de bank geploft . Normaal is dit het moment dat ik de laptop aanzet maar nog voor ik zover was vertelde mama iets waardoor de tijd even stil leek te staan.

Over precies een maand gaan mama en ik samen met oom Carlo, tante Miranda, Dominique en Noami op vakantie. Bestemming: Disneyland Resort Paris. Maar toen zei mama ineens dat er misschien nog wel iemand meeging. Hoe ik precies gereageerd heb weet ik niet meer maar volgens mij was ik even stil, heb raar zitten kijken om vervolgens meerdere keren te gniffelen met de woorden: hihi, ik vind het leuk!!!

Om haar woorden kracht bij te zetten pakte ze de test erbij. De test die ze die ochtend had gedaan. De test waardoor haar dag anders was gelopen en die ze mij nu liet zien. Nu zag ik wat ik al gehoord had. Mama is waarschijnlijk zwanger.

En waar jij tot nu slecht een gedachte was. Een kostbaar idee waarvan ik ooit hoopte dat het werkelijkheid zou worden. Nu ben je meer dan een gedachte. Nu ben je echt en al denk ik aan honderden dingen tegelijk, één gedachte komt steeds terug. En dat is hoe blij ik ben dat jij er misschien bent. Nu nog bij mama in de buik en als je voldoende gegroeid bent, dan laat je jezelf zien. Kan ik je vasthouden, knuffelen.

Nadat ik de test heb gezien hebben we nog even doorgepraat over jou. Want wat is de volgende stap. Hoe moet het nu verder. Voor mama en mij is dit ook nieuw. En we willen het niet aan iemand gaan vragen die het al heeft meegemaakt voordat we zeker weten dat je er echt bent. Dus mama gaat van de week een afspraak maken bij de huisarts voor volgende week maandag. Zodra we dan zeker weten dat jij onderweg bent, dan zullen we het waarschijnlijk aan de opa’s en oma’s vertellen. En misschien ook aan een paar goede vrienden die wat meer van zwangerschappen afweten.

En zo begint het dus. Ik vind het nu al spannend. Want als je echt gaat komen gaat er heel veel veranderen voor mama en voor mij. Dan gaan we een mooie kamer voor je maken. Een eigen plekje voor jou hier in ons huis. En dan zullen er nog honderden dingen gaan veranderen. Maar daar maak ik me nog niet druk om. Dat laat ik allemaal op me afkomen. En wanneer je er dan bent, dan ben ik echt een papa. En al weet ik nu nog niet precies hoe ik een papa moet zijn, één ding zal ik je nu alvast beloven. Ik zal van je houden zoals ik nog nooit van iemand gehouden heb. Nou ja, net zoveel als van mama. En al zal ik niet alles goed doen, en ben je het niet altijd met me eens. Ik zal er alles aan doen om ervoor te zorgen dat je niks tekort komt.