21-05-2012

Hey kleintje,

We zijn alweer even verder en er is alweer genoeg gebeurd. Niet voor jou, want het enigste wat jij hoeft te doen is te groeien zodat je eind van het jaar geboren kan worden.

Zoals al eerder gezegd zijn we bijna een week geleden naar de verloskundige geweest. Hier hebben we vooral het één en ander aan informatie gehad en hebben we een aantal vragen mogen beantwoorden. Niet veel bijzonders, maar wel belangrijk voor de verloskundige om te weten. Uiteindelijk is er nog wat bloed afgenomen bij mama en hebben ze haar bloeddruk opgemeten. Met de bloeddruk was niks mis. En de uitslag van het bloed moeten we nog even op wachten.

Tot slot hebben we 2 nieuwe afspraken gemaakt waarvan de eerste het spannendste is. Op 4 juni wordt er voor het eerst een echo gemaakt en zullen wij je voor het eerst gaan zien. Op 11 juni hebben we wederom een afspraak en daar zullen we onder andere de uitslagen van het bloedonderzoek bespreken. Tot die tijd is het dus nog even afwachten allemaal.

Nadat we bij de verloskundige zijn geweest hebben we de laatste spullen gepakt en in de auto gezet. De volgende dag zijn we namelijk om 4 uur 's ochtends vertrokken naar Disneyland Resort Paris. Eerst 2 uur tot de grens en vanaf daar samen met onze reisgenoten verder. Aan het einde van de eerste dag hebben we Carlo en Miranda verteld dat we stiekem met z'n 3e op vakantie waren en niet met 2.

De rest van de dagen hebben we gewoon vakantie gevierd en heerlijk genoten van de magie die in dat pretpark hangt. En af en toe hebben we het even over jou gehad. En ik moet zeggen dat het heerlijk is om met iemand te kunnen praten die al weet van jouw bestaan.

Omdat ik nogal gek ben van Disney weet ik zeker dat we er nog eens naar teruggaan en dan zal ook jij kunnen genieten van Mickey, Minnie, Goofy, Pluto en vele andere. Om Knabbel en Babbel niet te vergeten natuurlijk.

Met mama gaat het nog steeds goed. Op het slechtere slapen na dan. Want dat ze wat slechter slaapt is nu wel zeker. Maar het bed in het hotel heeft daar niet echt bij geholpen in ieder geval... Wat dat betreft zijn we blij dat we weer lekker in ons eigen bedje kunnen slapen.

De komende weken zullen weer zo gewoon mogelijk verlopen. Vakantie voorbij dus kunnen we weer lekker aan het werk. En dan komt 4 juni steeds dichterbij.... Dus of ik voor die tijd nog wat schrijf weet ik niet.

Groei jij maar fijn verder terwijl wij nog even gewoon doorgaan. Knuffel van papa en eeeeeh tot ziens dan maar.

06-05-2012

Alweer bijna 2 weken geleden heb ik voor het laatst over je geschreven. Niet dat we niet aan je gedacht hebben hoor. Want van al het denken wat ik op het moment doe is meer dan de helft van de gedachten aan jou.

Ikzelf zit tot laat in de nacht te denken. Op het moment lig ik niet voor 01.00 uur op bed. En waar ik dan over nadenk? Over van alles en nog wat. Gaat het goed met jou? We kunnen je nu nog niet zien dus is het moeilijk te zeggen of de zwangerschap goed verloopt. Wat zal de verloskundige zeggen of doen? Ben je een jongen of meisje? Hoe gaan we je noemen? Wanneer gaan we aan je kamer beginnen en hoe komt die eruit te zien? Wat moeten we allemaal gaan regelen? En zo nog duizenden gedachten en vragen meer.

De vragen komen nu steeds weer terug en antwoorden heb ik nog niet. En dat is nu ook nog niet zo erg want we hebben nog wel even te gaan voor jij geboren wordt.

15 mei gaan we dus naar de verloskundige. En vanaf de 16e tot de 19e zitten we in Disneyland Resort Paris. Daarna zullen we denk ik wat meer structuur in de vragen krijgen als de eerste antwoorden gaan komen. Dan weten we steeds beter wat we kunnen en moeten doen. Tenminste, dat is wat ik nu denk. Maar het is voor mij ook de eerste keer dus.....

Ik ben blij dat de opa's en de oma's al weten van jou bestaan. Dan kan ik er ook met hun over praten. Maar ik kan niet wachten om de andere ook over jou te vertellen. Ik vind het gewoon moeilijk om zo blij te zijn en het niet van de daken te kunnen schreeuwen. Maar we hebben er voor gekozen om de eerste 3 maanden af te wachten. En als dan blijkt dat alles tot dat moment goed verloopt, dan gaan we het de rest vertellen.
Misschien zal een enkeling het wat eerder horen, maar dat zien we nog wel.

Met mama gaat het tot nu in ieder geval goed. Ze is wat vermoeider dan eerst, maar ze heeft in ieder geval geen last van misselijkheid. Slapen is voor haar ook een probleempje. Ze gaat meestal voor 22.00 uur naar bed maar wordt 's nachts regelmatig wakker. En vaak is ze zo vroeg wakker dat ze tussen 5.00 en 6.00 uur al klaarwakker beneden zit.

Maar al met al hebben we niks te klagen. De afgelopen weken is er dus niet veel veranderd, en ook de komende week zal dat waarschijnlijk niet gebeuren. Dus van mij lees je de komende week waarschijnlijk niks. En mama is niet zo'n schrijver. Niet zoals ik dat ben in ieder geval. Dus misschien schrijft mama hier in de komende week nog wat voor je op, en misschien moet je het met mijn verhalen blijven doen.