12-12-2013 Eén jaar Bram

Hey kleine Knabbel,

We zijn weer een maandje verder na het laatste blogje. En niet zomaar een maand. De feestmaand is begonnen en dat begon allemaal met het Sinterklaas feest.

Net na papa zijn verjaardag is de goedheiligman weer veilig aangekomen in Nederland. Vorig jaar was hij net weer naar Spanje vertrokken voordat jij geboren werd en dat maakt dus dat je voor de allereerste keer je schoen hebt mogen zetten.
En jawel, de volgende ochtend was dat kleine schoentje van je rijkelijk gevuld met snoepgoed. Voor het eerste jaar is het daar zo'n beetje bij gebleven. Papa en mama hadden namelijk aan Sint en Piet gevraagd of ze dit jaar toch stilletjes ons huisje voorbij wilde rijden. Maar hij heeft beloofd om volgend jaar weer opnieuw te komen en dan wat vaker langs te komen.

En dan komt het feestje wat we absoluut niet stilletjes voorbij laten gaan.
JE EERSTE VERJAARDAG!!!!!
Op 9 december ben je dan echt jarig en ben je dus officieel geen baby meer. Omdat dit op een maandag viel hebben we het de dag daarvoor alvast gevierd omdat er dan wat meer mensen op je feestje konden komen. Op zondag hoeft niet iedereen te werken en dan hebben ze wat makkelijker de tijd voor iets anders zoals jouw feestje.

We hebben het heel gezellig gehad en wat ben je heerlijk verwend. En de cadeautjes die je hebt gekregen vallen in de smaak want je hebt al laten zien dat je er uren mee kan spelen en dat je druk bent met het ontdekken hoe alles werkt. Als er ergens een balletje verdwijnt moet en zal je weten waar hij heen is gegaan. Al moet je daarvoor je hele box omkeren. (Of het speelgoed zelf)

Eén van de leukste dingen op een verjaardag is het gebak. En daar hadden we rekening mee gehouden want we hebben speciaal voor jou een eigen stukje slagroomtaart gehaald. Nu moet ik zeggen dat ik me dag niet kan herinneren dat iemand zoveel publiek had terwijl hij een taartje at. Jij was ook helemaal onder de indruk van alle bekijks maar ondertussen gingen je handjes steeds met een stukje taart naar je mond. En zo eet je dus zelf je eigen taartje lekker weg.

Hoe anders was dat een jaar geleden. Vele hebben ons gezegd: Geniet ervan want het gaat allemaal zo snel. En nu, een jaar verder, kan ik deze mensen geen ongelijk geven. Natuurlijk hebben we genoten en dat doen we nog steeds. Maar wanneer ik zie hoe je nu door je box stapt, hoe je dingen aanwijst en begint te benoemen. En als je niet weet hoe je het noemen moet dan is het gewoon: DIE!!! En hoe je druk bent met dingen te ontdekken, te begrijpen hoe iets werkt door op knopjes te drukken. Dan is het al bijna niet meer voor te stellen dat je nog geen jaar geleden bijna hulpeloos in mijn armen lag. Dat we je overal heen moesten dragen, elke fles voor je vast moesten houden en je je eigen bedje niet warm kon houden zonder een lekkere kruik.

Eén jaar Bram, één jaar vader, en een hele trotse kan ik je zeggen. Een jaar waarin zoveel is veranderd en gebeurd. En dan te bedenken wat er allemaal nog gaat komen. Lopen, nog meer en duidelijker praten... Er komt nog zoveel om naar uit te kijken maar hoe je het ook went of keert, jij doet alles op je eigen tempo. En zo hoort het ook.
Het beste voorbeeld daarvan is je eerste stapjes.
Een maand of 2 terug zeiden mama en ik tegen elkaar dat je zo snel ging dat je voor je eerste verjaardag zou lopen. Maar nee, Bram heeft een eigen willetje en heeft dat gesprek waarschijnlijk gehoord. Want lopen voor je eerste verjaardag? Echt niet. Nee, Bram wacht totdat hij ongeveer 1 jaar en 3 uur oud is. En dan zet hij voor het eerst een paar pasjes bij papa aan zijn handen.

Maar dan zijn we nog niet klaar met de feesten. Want na je verjaardag hebben we de kamer snel in Kerstsfeer gebracht. De lampjes en kaarsjes zorgen weer voor een mooie sfeer in huis. Op z'n tijd klinken de kerstliedjes door het huis. De boom is weer versiert met de nodige slingers en ballen.
Papa heeft zijn eigen kerstbal weer in de boom gehangen. En eigenlijk is het ook een beetje die van jou en mij geworden. Kleine Knabbel en papa Babbel.

Maar hadden we maandag nog één kerstbal om te delen, vandaag kwam tante Patricia even bij papa op het werk langs. Samen met haar dochters kwamen ze nog een leuk cadeautje tegen voor je verjaardag. En die kwam ze vandaag dus even brengen. Nu heeft papa hem nog even een plekje voor je gegeven maar wanneer je oud genoeg bent is het jouw taak om hem een mooi plekje te geven in de Kerstboom.

Het volgende blogje zal pas na de feestdagen komen. En daarom sluiten we deze af met een foto van het bovengenoemde cadeautje.

Namens Bram wil ik alle lezers en volgers van de Knabbel blogjes vast een zalig kerstfeest wensen, en alle goeds voor het nieuwe jaar.

Tot het volgende blogje,
papa Babbel.....!!

15-11-2013 Feestje, visite en een plakplaatje.

Hey kleine Knabbel,

Het is weer de hoogste tijd om je te vertellen wat er de afgelopen tijd is gebeurd. De weken vliegen voorbij en dan schiet het maken van een blogje er nog wel eens bij in. Dus het is tijd om weer even bij te kletsen.

Elke dag met jou is één groot feest. En ik zou nu al niet meer weten hoe een dag zonder jou zou zijn. Maar om elke dag te beschrijven zou wel heel veel werk worden dus we pakken de hoogte- en diepte punten er weer even tussenuit.

Zo af en toe krijgen we hier gezellige visite over de vloer. Omdat jij niet éénkennig bent is dat elke keer een feestje op zich. Je speelt lekker door, wind iedereen om je kleine vingertjes en hebt het gewoon enorm naar je zin. Het is alweer even geleden, maar wanneer je vriendje Sem er is, dan vermaken jullie je ook prima.

Maar het zijn niet alleen je leeftijdsgenoten waar jij je mee vermaakt. Want ook als opa Bus er is heb jij het prima naar je zin. Sterker nog, het maakt niet uit wie er op visite komt, jij vermaakt je wel. Wat dat betreft ben je een makkelijk ventje.


Dan even wat anders. Dat je tanden doorkomen is niks nieuws. Dat je er inmiddels al 8 door hebt, dat is wel het vermelden waard. En tanden betekend ook poetsen. Hier heb je gelukkig geen problemen mee. Je vindt het eerder leuk, want zodra de borstel eraan komt, gaat je mond meteen open. En wanneer mama dan naar de tandarts moet, dan ga je ook gewoon mee. Nog niet voor een echte controle, maar wel om te wennen. Gewoon even de tandarts laten kijken naar je tandjes en klaar.

Het volgende feestje hier in huis was de trouwdag van papa en mama. Op 8 oktober waren we 1 jaar getrouwd. We hebben er geen groot feest van gemaakt hoor. We vinden het zelf nog niet zo bijzonder dat we het groot moeten vieren. Maar papa heeft het ook niet zomaar voorbij laten gaan. En mama heeft dus mooi kunnen genieten van een grote bos bloemen.

Een ander leuk feitje is dat er nieuwe mensen in de straat zijn komen wonen. Twee deuren verder wonen Thomas en Jasmijn nu. Ik moet zeggen dat het een erg gezellig stel is. We zijn al een paar keer bij elkaar op de koffie geweest. En dan kunnen we de tijd vullen met gezellig kletsen. Je moet altijd maar afwachten wat voor een nieuwe buren er komen, maar met deze hebben we het goed getroffen. En jij? Ja, ook jij vermaakt je weer prima met hun. Vooral de kussentjes bij hun op de bank vond je machtig interessant. En rustig zitten op de bank is er dan ook niet bij. En dat heen en weer kruipen doe je dan zo snel dat je naast de bank lag voordat we het doorhadden. BOEM.... en niks aan de hand. Want je kruipt en kletst gewoon weer verder.

Iets wat minder leuk was in de afgelopen tijd was de pseudokroep aanval die je kreeg. Het leek even op een kleine verkoudheid en mama was uit voorzorg al even bij de huisarts geweest om naar je longetjes te laten luisteren. Die waren schoon en er werd al gezegd dat het misschien wel pseudokroep was. 's-Avonds bleek dit inderdaad het geval te zijn. Dus hebben we de Huisartsenpost maar even gebeld. Deze wilde toch even naar je kijken en luisteren dus hup naar de HAP. Klein nadeeltje, die zit in Winterswijk en dat is vanaf huis toch al snel een half uur rijden. Ze hebben je daar een paar pufjes gegeven en wat medicijnen voor de dagen daarna. Uiteindelijk trok het redelijk snel weer weg en heb je daarna geen nieuwe aanvallen gehad.
Vroeger heeft papa zelf ook regelmatig een pseudokroep aanval gehad en ik weet dus hoe vervelend en pijnlijk het kan zijn.

En dan zijn we alweer beland bij het volgende feestje. Papa zijn verjaardag. De afgelopen week was het weer zo ver en dat hebben we zondag al voor het grootste deel gevierd. En het leuke van een kleine Knabbel zijn is dat jij net zoveel cadeautjes krijgt als papa. En niet te vergeten de visite. Want niet alleen de stoelen worden gevuld met visite, jij krijgt er ook visite bij in de box. Samen met Lorre weten jullie je goed te vermaken en spelen samen met alle spulletjes in de box.

Toen even later Sidney, Megan en Nikki binnenkwamen was het een drukte van jewelste om de box. Samen met Dominique, Naomi en Jade was het ook voor jou een heel gezellig feest. Om natuurlijk ook weer even te knuffelen met je grote vriendin Patricia.

Het cadeau welke papa graag wilde hebben is afgelopen dinsdag gezet. Al jaren liep ik met de gedachten om een tattoo van een draak op mijn arm te laten zetten. Aangezien ik in de Chinese astrologie een Draak ben. Net als oma Bus trouwens.
Toen jij vorig jaar ook in het jaar van de Draak werd geboren heb ik de knoop doorgehakt om hem dan ook daadwerkelijk te laten zetten. En niet zomaar een Draak, maar ook een subtiele verwijzing naar jou. Wanneer je goed naar de afbeelding hiernaast kijkt zie je dat ik een rood omlijnt vlak heb gemaakt. (Afbeelding wordt groot wanneer je erop klikt) Wanneer je goed naar de schaduw kijkt en een paar lijntjes in je verbeelding doortrekt is er een "B" te zien. En daarmee is de tattoo meteen heel persoonlijk en ben ik er in ieder geval erg blij mee en trots op.

En dan tot slot de ontwikkelingsfeiten op een rijtje want we mochten weer even bij het CB op bezoek.
Groeien doe je goed.
Gewicht: 9,960 kg
Lengte: 74,0 cm
Eten: doe je goed
Drinken: ook
Lopen: Nog niet, maar je stapt al lekker door je box en langs de tafel. Maar wanneer je van A naar B moet, dan is kruipen nog steeds makkelijker.

Praten: Begint ergens op te lijken. Brabbelen doe je al heel lang maar nu beginnen er ook herkenbare woorden uit te komen. In hoeverre je de betekenis zelf al snapt weet ik niet maar dat maakt niet uit. Woorden die we nu al herkennen zijn: Die, kijk, Dikkie Dik, papa, mama en (de leukste vind ik) poepbroek.
Dikkie Dik is in ieder geval een woord welke je zelf al snapt. Want wanneer we daar naar vragen wijs je direct het juiste knuffeltje aan.

Al met al zijn ze op het CB dus ook heel tevreden over jou. En na 2 vervelende prikjes mochten we weer lekker met z'n 3e naar huis.

Komende zondag vieren we papa zijn verjaardag nog even met de opa's en oma's, tante Linda en oom Marco. En natuurlijk al je neven en nichten erbij. Daarna komen de feestdagen er aan te beginnen met Sinterklaas.

Op 8 december gaan we jouw eerste verjaardag vieren en 9 december ben je dan echt 1 jaar. De tijd vliegt voorbij en je bent al een hele kerel dus:

HIER WAAK IK

23-09-2013 Vakantie, gesnotter, feestjes en een plens water.

Hey kleine Knabbel,

We zijn weer goed 3 weken verder en wat hebben we een tijd samen doorgebracht.
Papa had de afgelopen weken namelijk vakantie. En daardoor kon ik mooi wat extra tijd met jou en mama doorbrengen. We zijn nergens naartoe geweest en hebben in en om het huis het één en ander gedaan. Al was dat uiteindelijk minder dan we van tevoren hadden bedacht.

Dit had als rede dat papa met een lekkere verkoudheid aan de vakantie begon. Ik heb dan ook één dag plat gelegen omdat ik duizelig was van de hoofdpijn. De dagen daarna heb ik wel weer de gewone dingen gedaan al ging dat gepaard met het nodige gekuch.
Maar daarmee was het nog niet afgelopen want vervolgens werd jij verkouden. Gelukkig niet ernstig hoor. Je snottert flink en kucht lekker maar je lijkt er zelf niet veel last van te hebben.
Dat was voor mama even anders want die deed er nog een schepje bovenop. Bij de huisarts geweest en jawel, bronchitis. Gevolg, longen uit het lijf hoesten en bij het minste of geringste buiten adem. Slecht slapen en wat al niet meer.
Hierdoor gingen een aantal bezoekjes die we op de planning hadden niet door.

Nu is het niet zo dat we helemaal niemand hebben gezien in de vakantie hoor. Want een paar bezoekjes gingen gelukkig wel door. Te beginnen met Daniella. Ze is hier al een keer geweest kort nadat jij geboren was. En nu kwam ze vorige week zaterdag weer even buurten. Kon je haar mooi even laten zien wat je in de tussentijd allemaal al hebt geleerd. Net als de vorige keer was papa zo gezellig aan het kletsen dat hij weer vergeten is om een foto te maken. Alleen de foto waarop jij aan het kijken was of ze eraan kwam kan ik dus hiernaast zetten.
Wel een goed excuus om snel weer een keer af te spreken want mijn kleine Knabbel moet natuurlijk wel een keer op de foto met m'n grote Knabbel.

De dag daarna kregen we meteen weer bezoek. En nu van Melanie, Jeffrey, Luc en Sem. Melanie is een oud klasgenoot van papa. En na school hadden we elkaar wel, eeeeeh 1 (?) keer gezien. En nu is het dus eindelijk gelukt om weer eens wat af te spreken. Ik moet zeggen dat ik het na al die jaren weer enorm naar mijn zin heb gehad. En volgens mij was het wederzijds want Luc en Sem vroegen zich al af wanneer ze weer zouden komen. Of dit te maken had met de Wii of met jouw speeltjes? Geen idee.

In de laatste week van de vakantie kregen we het nog even druk. We hadden nogal wat feestjes te vieren. En om te beginnen was dat bij een collega van papa. Al zeg ik liever "een vriendin van ons" maar met collega is het misschien wat duidelijker. Ook hier hebben we een fijne middag doorgebracht en tot mijn verbazing gedraag jij je als een lief mannetje. Beetje massage's geven... Ja, jij komt er wel kleine charmeur!!

De dag daarna waren je nichtjes jarig. Dus ook bij Manon en Linet zijn we natuurlijk even op de koffie geweest. En ook hier was het weer even gezellig. We waren echter al de hele dag van huis dus we hebben het niet te laat willen maken. De dag daarna stond voor jou het grootste feest op de agenda. Maar omdat we ook niet met een half uur weg wilde heb jij lekker even geslapen op de kamer van tante Linda.

En dan is het 21 september 2013. De dag dat jij samen met Anne, Jordi en Bente bent gedoopt. Een feestelijke dag waar we al een hele tijd naartoe leven. Ten eerste omdat het een bijzondere dag is. Maar ook omdat we: boodschappen moesten doen, een boekje voor de mis moesten maken, deze ook zelf uit hebben geprint, inkt op dus bij opa en oma Bus verder printen, ook de inkt op dus de volgende dag inkt kopen en weer verder met printen, boekjes in elkaar nieten, soep maken voor de gasten en nog een keer voor de laatste boodschappen de deur uit. Kortom, de laatste week van mijn vakantie stond vooral in het teken van jullie feestje.
Na alle voorbereidingen was het zaterdag dus zover. Vanaf 13.00 uur verzamelde alle genodigden zich bij opa en oma Bus waar we een grote partytent hadden staan. En om 15.00 uur was de mis in de kerk. Je grote neef Jarno heeft jou ten doop gehouden en is nu dus niet alleen je grote neef maar ook je peetoom.
En zoals gezegd zijn ook Anne, Jordi en Bente dus gedoopt. En tijdens de mis hebben jullie je alle vier voorbeeldig gedragen. En is er dus bijna niet gehuild. Bijna.... Want tot grote vreugde van tante Lia moest Jordi even huilen op het moment dat hij werd gedoopt.

Na de mis zijn we allemaal weer terug gegaan naar opa en oma Bus. Eerst gezellig een borrel drinken, vervolgens lekker soep met broodjes en dan nog een kopje koffie. Tussendoor hebben we wat foto's gemaakt. Er waren een heleboel mensen die graag met de drieling op de foto wilde en we wilde nog wat foto's van de peetouders met hun petekind. En natuurlijk ook een foto van de dopelingen samen. Anne en Bente hadden beide een mooi doopjurkje aan. En Jordi en jij hadden de kleding mooi op elkaar afgestemd. Maar wat jij en Anne nou samen aan het bekokstoven waren zullen we denk ik nooit weten.
Het is lang gezellig gebleven en daar wilde jij denk ook vol van genieten. Slapen wilde je niet en je bent voor jouw doen veel te lang opgebleven. Maar zo kregen meerdere mensen even de kans om met je te knuffelen. En jij? jij bleef gewoon de gezellige vrolijke Bram. Ondanks het feit dat je eigenlijk wel heeeel moe was.


Na zo'n drukke dag (week) hebben we zondag niet al teveel meer gedaan. Een beetje een luie dag houden. Jij lekker spelen, eten en slapen. Papa formule 1 kijken en mama slapen op de bank. En toen mama even weg was omdat ze wat bij opa en oma bus had laten liggen, toen hebben wij hetzelfde gedaan.

En nu lig je weer lekker te slapen. Papa is weer aan het werk en het werkzame leven is weer begonnen. Zodra ik weer wat te vertellen heb, dan blog ik het hier weer.
Dikke knuffel lieve Bram,
papa Babbel.....!!

01-09-2013 Twee maanden verder

Hey kleine Knabbel,

En dan ben je zomaar 2 maanden verder. Niet dat er niks gebeurd is in die 2 maanden, maar papa heeft gewoon geen tijd genomen om weer een stukje te schrijven. Er is dus genoeg te vertellen. En laten we dan maar beginnen met....

Het consultatie bureau.
Natuurlijk mochten we daar weer op komen draven met jou. En eigenlijk valt er weinig over te vertellen. Je groeit lekker en als je de statistieken en lijntjes op de grafieken ziet, dan ben je een gemiddeld kind. Volgens mij is dit ook het enigste waar je gemiddeld in bent, want voor de rest ben je lekker jezelf en anders dan ieder ander kind. En zo hoort het ook.

Iets wat wel verband heeft met het CB is het eten. En wat dat betreft snapt papa er niet veel meer van. Ten eerste is dat omdat mama dat allemaal netjes bijhoudt. Papa heeft de afgelopen maanden gewoon moeten werken en daardoor zorgt mama voor je eten. Wanneer je wat, hoeveel en waarom krijgt is iets wat dan totaal langs mij heen gaat.
Ten tweede maak je er zelf ook een lekker potje van. Want waar je de ene dag je flessen schoon leegdrinkt, zonder problemen je boterham eet en je warme prakkie er ingaat alsof je in maanden niet gegeten hebt, zo drink je de volgende dag met moeite een halve fles, heb je geen trek in je brood en is alles om je heen belangrijker dan een hapje nemen van je warme maaltijd.
Al met al eet je voldoende en groei je er dus goed op. Maar snappen doe ik het niet.

Eén van de leuke uitstapjes die we hebben gemaakt in de afgelopen maanden was een dagje Dolfinarium. Samen met de opa's en oma's hebben we daar een leuke dag van gemaakt. En ook jij hebt het daar goed naar je zin gehad, al vraag ik me af of dat door de dieren kwam? Volgens mij was je voornamelijk bezig met de dingen die er heel dicht om je heen gebeurde. Je zal vast wel een dolfijn hebben zien springen of een walrus aan het rollen gezien, maar of je daar bewust mee bezig bent geweest betwijfel ik. Hoe dan ook hebben we allemaal een leuke dag gehad en heb jij heerlijk gelachen die dag.

En dan hebben we de visite en uitstapjes naar de verschillende andere kinderen.
Om te beginnen zijn oom Jurgen en tante Lonneke op visite geweest met Jade en Lorre. Jade is al een stukje ouder dan jou en heeft je dan ook even geholpen met het eten van een lange vinger. Lorre is maar een paar maandjes ouder dan jou. En samen hebben jullie gezellig muziek zitten maken. Een beetje rammelen en drummen. Kortom, nog even en jullie kunnen samen een bandje beginnen. Gaan we nog wel een paar keer oefenen natuurlijk.

En dan zijn we ook weer eens op bezoek geweest bij Sem. Ik moet zeggen dat jullie het erg leuk vinden om met elkaar te spelen. En omdat het lekker weer was kon dat buiten. Dekens neerleggen en lekker op het gras. Alleen moeten papa en mama dan wel erg goed opletten want jij wilt niet alleen alles zien en ontdekken. Je wilt het ook allemaal proeven. Dus een handje gras gaat er bij jou ook nog wel in.

En dan hebben we natuurlijk de drieling nog.
Ze zijn dan wel 100 dagen jonger dan jou, maar ze doen het hartstikke goed. En papa vind het dan ook leuk om te zien wat 100 dagen verschil kan zijn. Zo kruip jij al enige tijd in het rond. Eerst alleen op de bank omdat het laminaat te glad was, maar ook daar kom je nu goed uit de voeten. Daarentegen is de drieling nu druk bezig om van de rug naar de buik te draaien. En waar de drieling nu lekker begint te kletsen, zal jij wel even laten horen hoe het moet als grote neef zijnde.

En als je dan echt wilt laten zien hoe ver je bent, dan kunnen we laten weten dat je ook al weet hoe je moet gaan staan. Het kost je nog wat moeite om je voeten goed onder je billen te krijgen, maar als je die dan in positie hebt, dan kan je ook weer over het randje van de bank kijken waar papa en mama zitten.
Tot nu hebben we nog geen foto van het staan kunnen maken. Want zodra we de camera pakken heb jij de aandacht van ons en hoef je niet te blijven staan. Kortom, elke keer als we dat proberen zit jij binnen een seconde weer op je billen met een lach van oor tot oor. Maar we blijven het proberen.

Ik denk dat ik nu de afgelopen 2 maanden wel redelijk heb samengevat. Papa heeft nu vakantie en heeft dus 3 weken de tijd om van je te genieten, en dat ga ik ook zeker doen. Want sommige momenten komen slechts één keer voorbij en als het even kan, dan wil ik die niet missen. En van sommige momenten kan ik geen genoeg krijgen en kan ik alleen maar hopen dat die nog heel vaak gaan komen....

01-07-2013 Feestjes en een hoop gegroei

Hey kleine Knabbel,

We zijn alweer een maandje verder en het is dus weer hoog tijd om een blogje te schrijven. De afgelopen maand is er weer genoeg gebeurt. Dus laten we maar beginnen met alle verjaardagen.

De maand juni is nou eenmaal een echte verjaardagsmaand voor ons. Even een snelle opsomming voor je:
3 juni: Oma Bus
21 juni: Opa Bus
27 juni: Oma Klok
30 juni: Tante Linda
En dit zijn dan alleen de verjaardagen uit onze gezinnen. Want we zijn ook nog een dagje naar Wassenaar geweest om de verjaardagen van tante Steef en Teun Zwaard te vieren. Dit laatste was een weer eens een kleine verrassing want we hadden tante Steef niet van tevoren verteld dat we kwamen. Al weet ik niet of we nog van een verrassing kunnen praten want het is tegenwoordig eerder een verrassing als we haar niet verrassen.

De verjaardagen van opa en oma Bus en die van tante Linda zijn we met z'n alle heen geweest. Ik moet zeggen dat ik heel erg kan genieten van al deze feestjes. Deze dagen zijn al je neven en nichten aanwezig. En zo lig je het ene moment samen met Anne in de box, en het andere moment zit je met Linet een brommer na te doen. Rrrrrrrrrrrrrrrrrr.

En tussen de vele knuffels door weet je dan ook nog de tijd te vinden om samen met tante Linda het kookboek door te bladeren. Dat is dus 3 keer in 1 maand een huis vol. En dan hebben we het alleen nog maar over opa en oma met kinderen en kleinkinderen. Wanneer we een jaar geleden hadden gezegd dat het aantal kleinkinderen verdubbeld zou zijn dit jaar, dan waren we vast voor gek verklaart....

En dan was er natuurlijk ook de verjaardag van oma Klok. Een iets rustiger feestje want daar ben jij het enige kleinkind. En omdat papa die dag moest werken zijn mama en jij daar samen heen gegaan. Even lekker wandelen en op de koffie bij opa in de zaak.

Een ander feestje welke in juni plaatsvindt is "vaderdag" Al jaren combineren we dit met de verjaardag van opa Bus. Maar dankzij jou was dit jaar voor het eerst anders. Want dit jaar is het de eerste keer dat ook ik "vader" ben.

Dit jaar hebben we het nog lekker simpel gehouden. 's ochtends hebben mama en jij me wakker gemaakt en kreeg ik een cadeautje van je. Daarna hebben we nog even lekker op bed gezeten. Nog even douchen en ontbijten en in de middag naar opa Bus geweest. Aan de ene kant is het dus een normale dag geweest, maar toch voelde het wel goed om zelf "vaderdag" te vieren.

Alsof al die verjaardagen nog niet genoeg zijn hadden we de 26e nog een feestje. Maar voordat we op dat feestje arriveerde moesten we nog wat tussenstops maken. Eerste stop: Maarssen. Tante Danielle had gebeld dat ze nog wat kleren van Ivo en Erik had liggen. En aangezien die eruit zijn gegroeid konden we die overnemen voor jou en Jordi. Omdat we toch richting Wassenaar moesten lag dit op de route. We hebben hier even een kopje koffie gedronken en jij hebt nog even gezellig bij oom Tazzz gezeten.

Volgende stop was weer bij tante Steef. Want terwijl papa en mama naar het eerste deel van het feestje gingen zou zij even op jou passen. Bas en Teun vonden het maar wat leuk dat jij op visite kwam want ze wilde je beide even op schoot hebben. Tante Steef vond het iets minder leuk want in de tijd dat papa en mama weg waren heb jij liggen slapen. Goed van jou maar iets minder gezellig voor tante Steef.

En dan het feestje waar we voor kwamen. Oom Harry en tante Sandra zijn getrouwd. Ze zijn al jaren samen en hebben ook 2 kinderen: Dylan en Ryan. Na jaren zijn ze dan eindelijk getrouwd. En wij mochten dit feestje meevieren. Eerst op het gemeentehuis (toen jij bij tante Steef was) en daarna de receptie. Hier was jij wel bij. Ik kan niet anders zeggen dan dat het een geweldig feest was met een stralende bruidegom en bruid. En Dylan en Ryan niet te vergeten want ook die straalde net zo hard mee.
Eenmaal thuis bleek echter wel hoe vermoeiend zo'n dag is. Jij sliep al en mama en ik konden de ogen ook nog maar met moeite openhouden.

Ergens in deze hele feestmaand ben je samen met mama ook weer bij het CB geweest. Niet dat dit heel interessant was. We doen het allemaal goed. Iets waar mama wel voor zorgt. Die zoekt uit wanneer wat kan en mag en volgt het enige gevoel dat te vertrouwen is. Dat van een moeder. En jij, je weegt nu iets meer dan 8 kilo en dat betekend dat je keurig groeit.

En wat er verder nog hoort bij het groter groeien zijn de tandjes.... Jawel, het heeft even geduurd maar ze komen nu dan echt door. Onder 2 en boven 2. Het is even wachten, maar dan doe je er gewoon 4 tegelijkertijd. Je zal er best wel wat last van hebben, maar als ik soms verhalen hoor over doorkomende tanden, dan kom jij er tot nu toe goed vanaf. Geen grote krijsbuien, geen koorts. Laten we hopen dat je er niet teveel last van krijgt, want er komen nog genoeg tanden en kiezen aan.

En zo wordt ons kleine ventje langzaam een grote jongen. Het gaat snel, dat is een vaak gehoorde zin. En ja, dat gaat het. Maar elke volgende stap is er weer één om van te genieten. Je bent allang niet meer dat jongetje die ik bijna 7 maanden geleden voor het eerst in mijn armen mocht houden. Maar hoe snel de tijd ook gaat, en hoe mooi het is om jou te zien veranderen, je bent en blijft papa's kleine Knabbel.

Dikke knuffel lieve Bram,
papa Babbel.....!!

02-06-2013 Fysio, moederdag en een hoop gedraai....

Hey lieve Knabbel,

We zijn alweer een kleine maand verder na het laatste blogje. Niet dat er geen leuke dingen gebeuren hoor, maar ik heb de rust niet genomen om je even te schrijven. Daarnaast zijn er geen dingen gebeurd die ik meteen wilde schrijven aan je. Het leven gaat gewoon door en we hebben onze draai inmiddels wel gevonden met ons drietjes.

En dat jij lekker meedraait is voor ons wel heel fijn. Overdag ben je veel wakker en doet wat hazenslaapjes tussendoor. Al kost je dat wel enige moeite omdat je liever wakker blijft. Beetje mopperen en mekkeren en vechten tegen je slaap. Wanneer je om 18.00 uur je groente hapje op hebt dan ben je echter wel rustig en vanaf je laatste fles om 20.00 uur slaap je de nacht lekker door.
We weten dat je vaak al wakker bent voor je eerste fles om 8 uur 's ochtends maar dan begin je gewoon een gezellig onderonsje met de knuffels in je bed. Wij horen dan alleen wat vrolijk gebrabbel en laten je lekker liggen tot het tijd is. Wanneer één van ons dan je kamer binnenloopt worden we begroet met de mooiste glimlach die er bestaat. Die van je eigen kind. Genoeg brandstof om de dag mee door te komen.

Afgelopen maand was ook de eerste echte moederdag voor mama. Vorig jaar had ik haar er al een beetje aan laten wennen maar nu was het dan echt zo ver.



Met een lekker verwen pakketje heb je mama 's ochtends verrast. En 's avonds hebben we lekker zitten gourmetten. Veel meer hebben we er niet aan gedaan. Ik denk dat het leukste van moederdag is als jij wat voor mama doet of maakt, maar daar ben je nu nog te klein voor. Maar we hebben er in ieder geval wel van genoten en dat is het belangrijkste.

Afgelopen maand is mama ook nog even terug geweest bij de huisarts met jou. Eerder heb ik je al laten weten dat je eczeem plekjes hebt. Hiervoor had mama een middeltje gekregen om de plekjes mee in te smeren. Maar dit ging niet helemaal zoals gehoopt. De plekjes begonnen vochtig te worden. Nu we een ander middeltje hebben gekregen gaat dit weer een stuk beter.

Een ander medisch puntje in de afgelopen maand was de fysio. Die is 2 keer geweest. Bij de eerste keer heeft ze weer een meting gedaan aan je hoofd. Hiermee meten ze de afvlakking aan je hoofd welke is ontstaan door je voorkeursligging. Deze was al met 3 procent afgenomen dus dat gaat de goede kant op.
De tweede keer heeft ze weer wat oefeningen met je gedaan. Hieruit blijkt voornamelijk dat je veel lacht, graag kletst en als het even kan ben je liever lui dan moe. Geen idee van wie je dat hebt.....????
Al met al is het voorlopig de laatste keer geweest dat de fysio is geweest. We kunnen nog wat oefeningen met je blijven doen maar verder gaat het helemaal goed.

En verder gaat het allemaal wel z'n gangetje hier met jou. Zodra we je in de box leggen lig je binnen no-time op je buik. Dat draaien hen je nu wel onder de knie. Tenminste, van je rug naar je buik. Andersom lukt je de ene keer beter dan de andere keer. Gevolg is huilen en soms een beetje krijsen wanneer je niet meer weet hoe je terug op je rug moet komen.



Maar wanneer je dan goed op je buik ligt, dan heb je het in ieder geval goed naar je zin.

Inmiddels lig je alweer een tijdje lekker te slapen. En zelfs wanneer we je op bed leggen vind je het leuk. Natuurlijk heb je je dagen en momenten wel. Dan rek en strek je. Jammer je een beetje en heb je het even niet naar je zin. Maar wanneer we dit zien als je gaat slapen........



Dan is alles goed en vergeten.

En zo is er dan een maand voorbij gevlogen. Nog een paar dagen en dan ben je alweer een half jaar. Hoe het verder gaat? Dat merken we vanzelf. En wanneer het weer even lukt schrijf ik dat gewoon weer in dit blog.

Dikke knuffel lieve Bram,
papa Babbel.....!!

30-04-2013 Voor de allerlaatse keer jarig op koninginnedag..

Hey lieve Bram,

30 april was een hele rare dag,
Ik was voor de laatste keer jarig op Koninginnedag,
iets wat ik heel erg jammer vind want sinds ik ben geboren 10 jaar geleden hing iedereen altijd de vlag uit op mijn verjaardag.
Jou papa en mama hadden bedacht dat dat wel een echt feestje waard was en heeft samen met mijn Mama( jouw tante Linda) Marco opa en oma bus een surpriseparty georganiseerd.
Dus ze hebben de avond ervoor terwijl ik mama aan het helpen was met Anne Jordi en Bente verzorgen en flesjes geven in onze achtertuin een grote tent neergezet
Hiervan had ik niets gemerkt. Toen ik smorgens wakker werd mocht ik bij mama en marco op bed gaan zitten en heb ik daar ontbijt op bed gehad.
Toen was het tijd van aankleden en toen zei Mama ineens weet je omdat het vandaag de laatste keer is dat je op koninginnedag jarig ben ga je zelf de vlag maar ophangen.
Dus wij gaan de voordeur uit trekt marco de deur dicht de slimmerd dus moesten we achterom weer naar binnen....
Toen kwam er een hele grote verrassing er lag een oranje loper naar de tent achter het huis en alles was oranje versierd.
En iedereen had oranje kleren aan!

Jouw Papa deed net alsof hij een reporter van de tv was en mijn broer en zussen speelde persfotograven ik werd er een beetje verlegen van en ik moest heel erg giechelen.

Toen gingen ze met ze alle lang zal ze leven zingen en ook nog het wilhelmus!

we hebben de hele dag met een schuin oog naar de tv gekeken zodat we ook de kroning hebben gezien van Koning willem alexander en koningin maxima
We hadden een oranje taart met een kroontje.

savonds hebben we met zijn alle gebbqd.

Het was de Beste Leukste en gaafste verjaardag ooit!!!


Dag lieve Bram dank je wel dat je ook op mijn feestje was!
Dikke kus je grote nicht Amber

01-05-2013 Controle, plekjes, oranje en knipjes.

Hey lieve Knabbel,

We zijn weer anderhalve week verder en zoals gezegd is dit blogje na koninginnedag. Het is natuurlijk het leukste als ik ook wat te vertellen heb. En er is weer voldoende gebeurd om je weer even op de hoogte te houden.

Vorige week maandag begon het meteen al met een bezoekje aan Winterswijk. Voor je voet mochten we ons weer even melden bij de orthopeed in het ziekenhuis. Gewoon weer even controle. Net zoals de vorige keer zei hij dat hij gedacht had dat je voet wel wat sneller in de goede positie zou komen. Daarom heeft hij deze keer wel wat foto's laten maken. En dan van beide voeten zodat hij kon vergelijken.
Voor alsnog hoeven we ons nergens zorgen over te maken. Want op de foto's was te zien dat de botten in beide voeten hetzelfde staan. Dus dat je ene voetje wat ander staat heeft niks met vergroeiing van je botten te maken. Om het toch in de gaten te houden staat de volgende afspraak over 3 maanden pas op de planning.

Het volgende wat het vermelden waard is, was vrijdag pas weer. Toen ben je samen met mama even naar de huisarts gegaan. Al een tijdje heb je wat uitslag op je lichaam zitten. En dat is het makkelijkste te zien op je hoofd. Gewoon even naar laten kijken en wat mama al vermoedde, je hebt eczeem. Iets waar we een zalfje voor hebben gekregen en waar mama wel raad mee weet. Die schijnt er vroeger ook last van te hebben gehad.

Zondag zijn opa en oma Klok weer even op visite geweest. Kletsen met opa, flesje bij oma en samen met hun een lekker rondje gewandeld door Borculo. Het was lekker weer dus dan is een rondje wandelen altijd leuk. Papa is niet meegegaan want die wilde de auto even volladen met spullen die ik maandag nodig had.

Ook maandag hebben mama, jij en ik een rondje gelopen. Alleen was het weer iets minder en vlak voor we thuis waren begon het even lekker te regenen. Maar we hadden in ieder geval de spullen gehaald die we moesten halen voor dinsdag. Ik ben 's avonds nog naar Ruurlo gegaan met de volgeladen auto. Voor dinsdag hadden we een verrassingsfeestje gepland en daarvoor moesten we nog het één en ander opbouwen.

En dan dus 30 april. 's morgens werden we allemaal op tijd wakker. En na je eerste fles hebben we allemaal onze oranje kleren aangetrokken en zijn we naar Ruurlo vertrokken. Het was namelijk Koninginnedag. En niet zo maar één, het was de laatste omdat we volgend jaar Koningsdag hebben op 27 april. (maar omdat dat dan een zondag is wordt het 26 april) En dit komt omdat gisteren koningin Beatrix afstand heeft gedaan van de troon en koning Willem-Alexander is ingehuldigd. Alle rede voor een oranje feestje maar niet de rede dat wij oranje gekleed waren.
Het was namelijk ook de dag dat je grote nicht Amber 10 jaar werd. En voor haar was dan ook het verrassingsfeestje.

Hoe dat feestje is verlopen ga ik je niet vertellen. Omdat papa het leuk vind om te weten hoe iemand anders het beleefd heeft hij Amber gevraagd een blogje te schrijven. Ik heb begrepen dat ze hier al druk over aan het denken is en samen met tante Linda gaat ze er een leuk verhaaltje van maken. En die komt dan weer op dit blog erbij te staan.



En dan blijft alleen vandaag nog over. Ook weer een nieuwe ervaring voor jou. Want zoals de meeste wel weten ben je al geboren met een flinke bos blonde haren. Omdat er al een paar pieken erg lang waren gegroeid heeft mama wel eens een stukje eraf geknipt. Maar omdat papa en mama vandaag zelf naar de kapper gingen hebben we aan Berdy Kapper gevraagd of ze bij jou ook je haren een beetje wilde bijwerken. Nadat je al een tijdje om je heen had zitten kijken en rustig hebt kunnen wennen aan Berdy Kapper bleef je ook lekker rustig tijdens het knippen. Op het laatst heb je even zitten huilen maar dat was eerder omdat je moe was en niet door het knippen.

En dat was dus weer het verhaal tot nu toe. Op het stukje van je grote nicht na dan.
Wanneer ik weer wat bijzonders te melden heb kruip ik weer achter de toetsen.
Voor nu geef ik je weer een dikke knuffel lieve Bram.
Papa Babbel.....!!

21-04-2013 Controle, een klein feestje, een sixpack en een groot gezin.

Hey kleine Knabbel,

Het is alweer even geleden dat papa heeft geschreven maar die tijd werd mooi opgevuld door het blogje welke oma Bus vorige week voor je heeft geschreven. Maar nu is het dan weer even tijd dat ik de afgelopen dagen op een rijtje zet.

En dan beginnen we op 11 april. Mama's verjaardag. Samen hebben we mama haar cadeau gegeven. Bedeltjes voor haar pandora armband. Verder hebben we niet veel aan haar verjaardag gedaan die dag. Wat we dan wel hebben gedaan die dag? Het was weer tijd om met jou naar het consultatie bureau te gaan. Ook deze keer was het niet veel bijzonders. Wegen, meten, kijken en prikjes. Alsof het een APK-tje is, je bent weer goedgekeurd. De prikjes waren weer even wat minder dus ging het Bram-alarm weer even vol open. Gelukkig waren dit voorlopig de laatste prikken.

Omdat papa en mama nog niet in Winterswijk waren geweest bij je neefje en nichtjes zijn we daar de 12e naartoe gegaan. Helaas mocht jij niet mee. Niet omdat we dat niet leuk zouden vinden hoor. Maar in het ziekenhuis willen ze elk risico op ziektes uitsluiten. We willen natuurlijk niet dat één van de drie ziek wordt doordat jij per ongeluk een virusje mee zou nemen.
En terwijl mama met Anne aan het knuffelen was en papa met Jordi (nadat ik zijn luier had verschoont) ben jij op visite geweest bij opa en oma Bus. Hoe dat is geweest heeft oma in het vorige blogje geschreven.

Vorige week zondag hebben we dan toch nog een klein feestje gehouden voor mama. Opa en oma Klok konden helaas niet komen omdat ze allebei lekker verkouden waren. Maar opa en oma Bus, oom Marco, tante Linda en de kinderen waren er wel. Jammer genoeg lagen Anne, Jordi en Bente nog in het ziekenhuis dus waren we nog niet met het hele gezin compleet. Maar we hebben er wel een leuke middag van gemaakt. Waar jij natuurlijk weer de volle aandacht had van je grote nicht Amber. En ook Manon en Linet hebben je meer dan voldoende aandacht gegeven.

Dan gaan we door naar de dinsdag. Omdat je een voorkeursligging had is je hoofdje aan de ene kant wat platter geworden. Dit is niks ernstigs en zal in de komende tijd ook weer goed groeien. Maar om je een klein handje te helpen heb je nu fysiotherapie. En die kwam dus weer even langs en heeft wat leuke oefeningen gegeven.
Je vindt het nog steeds leuk om je te strekken. Maar daardoor zijn je buikspieren iets minder sterk. En daar hebben we dus wat oefeningen voor gekregen. Dus Bram, we gaan werken aan een mini sixpack hahaha.

De rest van de week is er weinig bijzonders gebeurd. Gewoon de normale dagelijkse bezigheden waar we natuurlijk ook van genieten. Tot we vrijdag kregen te horen dat de drieling thuis was. Precies een maand na hun geboorte mochten ze dan eindelijk naar huis.
En dat betekend dus ook dat jij bij ze op visite mag. Iets wat we vandaag dan ook hebben gedaan. Eenmaal daar heeft Amber naar opa en oma Bus gebeld om te vragen of ze ook even wilde komen. En toen die er waren was voor het eerst, sinds de geboorte van de drieling, het hele gezin van opa en oma Bus compleet bij elkaar.



Eén voor één kwam de drieling naar beneden en één voor één heb je kennis gemaakt met ze.



En dan alle kleinkinderen bij elkaar. Eigenlijk zelfs alle plus één. Want Damian is niet echt een kleinkind van opa en oma Bus. Hij is wel de zoon van oom Marco maar niet van tante Linda. Maar omdat ook hij een broer is van de drieling hoort hij er net zo goed bij als de rest van de kinderen. En omdat niet iedereen weet wie wie is beginnen we even bij de oudste (met nr.73 op zijn shirt) en gaan dan met de klok mee.

Jarno -> de oudste van het stel (en ook verreweg de langste)
Amber -> tot iets meer dan een maand geleden de jongste van tante Linda en jouw grootste fan
Jordi -> De knul van de drieling en als 2e geboren
Damian -> De zoon van oom Marco en trotse broer van de drieling
Anne -> De eerste van de drieling ofwel de oudste van de jongste
Manon -> Het onverwachte deel van de tweeling
Bente -> de kleinste en de jongste van het span
Linet -> De eenling die ineens de oudste van een tweeling werd
BRAM -> mijn knappe kereltje waar dit hele blog voor geschreven wordt.



En als dan iedereen bij elkaar op (en voor) de bank gaat zitten dan past het nog maar net op de foto.

Het was dus weer een leuke week met een geweldige afsluiter vandaag. Hoe de komende weken verlopen lees je in het vervolg van dit blog. Ik denk dat die na Koninginnendag komt maar dat merk je wel.

Dikke knuffel lieve Bram,
papa Babbel.....!!

12-04-13 Je eerste uurtje alleen met opa en oma bus

Lieve Knabbel,
vandaag ben je voor de eerste keer een paar uurtje bij ons geweest.
Dit was omdat papa en mama even met tante Linda en oom Marco naar Anne, Jordi en Bente in het ziekenhuis gingen.
Dit was weer even een nieuwe ervaring voor jou.
Maar lieve knul je ben zooooooooo lief geweest dat je van ons best vaker mag komen hoor.
Toen papa en mama weg waren hebben we je gauw je jasje aangedaan en in de kinderwagen gelegd.
We zijn lekker met zijn 3e wezen wandelen.
Eerst over de markt en daarna nog een paar winkels in.
Je lag heerlijk om je heen te kijken en de laatste 5 minuten viel je in slaap.
Toen we weer thuis kwamen werd je wakker en dat was maar goed ook want het was tijd voor
je flesje.
Die dronk je heerlijk helemaal op en toen mocht je nog even spelen in de box.

Daar heb je je best vermaakt en Amber kwam ook nog even een boterhammetje eten en die kon ook nog even met je kletsen.
Daar werd je best wel moe van en ging je lekker in je oogjes liggen wrijven.
We hebben je naar boven gebracht en ben je heerlijk in het ledikantje in slaap gevallen.
Toen papa en mama weer thuis kwamen lag je nog lekker te slapen.
Die hebben nog een kopje koffie gedronken en toen was het weer tijd om je bedje uit te komen en mee naar huis te gaan om optijd te zijn voor je volgende flesje.
Lieve knul van ons mag je dit vaker doen.
Dikke knuffel opa en oma Bus

09-04-2013 Voorjaar, visite en een hoop gedraai.....

Hey kleine Knabbel,

Alweer ruim een week verder en het veranderen gaat maar door. We hebben geen grote uitstapjes gemaakt of gekke dingen gedaan en toch gebeurd er genoeg binnen ons gezinnetje.

Om te beginnen zijn we vlak na de pasen weer even naar de huisarts geweest met jou. Niks ernstigs hoor. Maar we waren inmiddels gewend dat jij elke fles schoon op kon drinken. En precies wanneer wij denken dat we je dan wat meer in de fles gaan doen besluit jij na een halve fles dat je het genoeg vind. En niet één keer, maar gewoon drie dagen achter elkaar bij de helft van al je flessen.
Omdat je naast het niezen ook aan het hoesten bent gegaan dachten we dat je wel eens wat last van je keeltje zou kunnen hebben. En dat je daarom minder drinkt. Dus voor de zekerheid maar even laten luisteren of er niks in de weg zit.
Dit bleek niet het geval en blijkt dat je gewoon even minder trek had in je fles als eerder. En dat je misschien meer op je moeder lijkt als het om uiterlijk gaat maar dat je in je gedrag al op papa gaat lijken. Meer kletsen terwijl je moet eten....

Afgelopen week heeft mama ook haar tweede trots omgeruild voor haar derde trots. De Volkswagen Golf heeft plaatsgemaakt voor een stoere Ford Focus. In dit blog schrijf ik voornamelijk wat er met en door jou gebeurd en dat is hiermee niks anders. De Golf was namelijk een 3-deurs auto met een airbag aan de passagiers zijde. Omdat deze niet uitgeschakeld kon worden mocht mama jou niet op de voorstoel vervoeren. En omdat er geen achterdeuren zijn werd dat telkens een rottig werkje om je mee te nemen.
Om deze rede is mama dus gaan kijken voor een andere auto. De 5-deurs Focus is een stuk praktischer, een tikkie nieuwer en ziet er ook nog eens geweldig mooi uit. Stiekem is papa best een beetje jaloers.
Maandag hebben we er dan ook het eerste ritje mee gemaakt. Even naar Lichtevoorde voor wat belangrijke boodschappen en op de terugweg gestopt in Ruurlo om de auto aan opa en oma Bus te laten zien.

Zondag hebben we weer even visite gehad. Speciaal voor jou kwamen oom Carlo, tante Miranda, Dominique en Naomi helemaal uit Leidschendam. Een paar weken geleden waren we al even snel bij hun langs geweest met jou. Dit was echter een bliksem bezoekje en nu hadden we wat langer de tijd om bij te kletsen.
Het is een erg gezellig middagje geworden met een leuk extraatje. De zon had besloten wat extra kracht bij te zetten en de wind was even gaan liggen voor een dagje. Hierdoor hebben we de hele middag lekker in de tuin gezeten. En nadat jij je fles had gehad ben je er ook lekker bij komen zitten.

En dan hebben we nog 2 dingen die nieuw zijn voor jou. Ten eerste zijn we begonnen om jou wat meer te laten proeven dan melk. En dan ook echt alleen nog maar proeven. Potje sperziebonenbabyprut opgewarmd en daar komt het lepeltje. Het lukt je in ieder geval om leuke gekke gezichten te trekken en de eerste keren neem je voornamelijk de smaak in je op. Echt eten doe je het niet maar dat was ook niet onze opzet. Daarbij moet je natuurlijk wennen aan een lepel. Al is het best een leuk gezicht om je te zien sabbelen aan een lepel....

Ten tweede kwam je er maandag bij opa en oma ineens achter dat hun box ook wel erg leuk is. Alleen de dingen die ver boven je hoofd hangen kon je zo moeilijk zien. En jawel, daar waren de eerste pogingen om van je rug naar je buik te draaien. eerst je hoofd naar achter, rug een beetje krommen en jawel, toen lag je al op je zij. Dan flink bewegen met de beentjes zodat uiteindelijk je ene been over de andere heen was. (En meteen door de spijlen van de box) Ondertussen lig je nog steeds op je zij maar nu iets verder richting buik. Helaas is het je nog net niet helemaal gelukt maar voor een eerste poging zeg ik: GOED BEZIG!
Terwijl ik dit zit te tikken ben je met de volgende poging bezig om op je buik te komen maar ook nu gaat het nog niet lukken. Probleem: de onderste arm. Zodra je die aan de kant kan krijgen rol je wel door. Maar nu zorgt die er alleen maar voor dat je halverwege blijft steken.

En tot slot wil ik nog even terugkomen op de paas-actie van het vorige blog. Hieruit blijkt dat vele lezers geen extra dikke knuffel van je willen of dat ze geen zin hadden om na het eieren zoeken thuis, jou ook nog eens te helpen. hahaha.
In het totaal zijn er 3 reacties bij papa binnengekomen. En Miranda Boef, Claudia en Jacqeline kunnen bij een volgend bezoekje een extra dikke knuffel van jou verwachten. Want er lagen idd 18 eieren in je bedje verstopt.

Tot zover weer de afgelopen dagen. De komende week is mama jarig, hebben we nog een afspraak bij het CB voor je volgende prikjes en gaan papa en mama op bezoek bij Anne, Jordi en Bente. Maar daar lees je volgende week wel weer over.

Dikke knuffel lieve Bram,
papa Babbel.....!!

31-03-2013 Visite, afscheid, pasen en wie helpt Bram...???

Hey kleine Knabbel,

Zondag -> blog dag
Het is me ook deze week weer gelukt om een stukje te schrijven over de afgelopen week. Al was het deze keer iets moeilijker omdat de zondag een uurtje korter is. Om te voorkomen dat ik het zou vergeten had ik bedacht om dit stukje tussen 2 en 3 uur te schrijven. Maar dit is helaas mislukt. Niet omdat ik in slaap was gevallen maar omdat er (letterlijk) geen tijd voor was.

Maar wat is er dan allemaal gebeurd deze week? Ach ja, voor het grootste deel niet veel bijzonders. Mama en jij zijn lekker veel samen geweest en papa heeft gewerkt. En omdat het de week voor de Pasen was is dat een week die drukker is dan de andere.
Iets waar ik aan moet wennen maar waar ik nu nog erg van baalde is dat ik jou dan soms erg weinig kan zien. Vrijdag en zaterdag zijn we eerder begonnen op het werk. Daarom was ik al weg voordat jij wakker werd voor je eerste voeding. Eenmaal thuis lag jij alweer lekker te slapen. Nu heb ik nog het geluk dat je om 23.00 uur nog een fles krijgt waardoor ik je dan nog even een half uurtje zie. Gevolg is dat ik je in 2 dagen nog geen 2 uur heb gezien. Zulke dagen zullen er meer gaan komen. Net als de dagen dat ik je helemaal niet zie. Want die laatste fles om 23.00 uur zal ook ooit verdwijnen.

Iets anders wat niet zo leuk was, maar waar jij weinig van mee hebt gekregen, is de uitvaart van je overgrootvader. Die was afgelopen donderdag en daar zijn we met z'n 3e naar toe gegaan. Papa was wel bang dat je het tijdens de dienst op het schreeuwen zou zetten maar dat is gelukkig niet gebeurd. Je hebt lekker liggen babbelen en uiteindelijk vonden veel mensen dat een welkome afwisseling tijdens de dienst.
Iets wat ik me wel afvraag is of er meer mensen in de kist naar je overgrootvader hebben gekeken of naar jou in je reiswieg?



Afgelopen week is tante Karin samen met Sem op visite geweest. Dit was alweer de derde keer dat jullie elkaar zagen. De eerste keer was bij Sem, de tweede keer was samen met de andere moeders van de zwangerschap gym van mama en nu kwam Sem dus bij jou op visite. Van mama begreep ik dat jullie lekker aan het mekkeren zijn geweest. Ach ja, als de ene begint, dan gaat de ander natuurlijk mee mekkeren. Ik denk dat jullie elkaar nog wel vaker zullen zien. Samen kletsen, mekkeren, lachen of huilen.

En dan is het dus nu Pasen. Voor jou de eerste keer. Al denk ik dat een paasdag voor jou redelijk hetzelfde is als elke andere dag. Het was de bedoeling om met z'n 3e naar oom Marco, tante Linda en de drieling te gaan. Die zijn de afgelopen week verhuist van het ziekenhuis in Nijmegen naar het ziekenhuis in Winterswijk. Hoe dat is verlopen heeft tante Linda in haar blog gezet. (De link voor dat blog staat recht naast dit blogje)
Wel fijn dat ze nu wat dichter bij huis zijn, al moeten ze nog wel een aantal weken in het ziekenhuis blijven. De reden dat we deze week nog niet op visite gaan heeft ermee te maken dat jij niet bij de drieling mag komen. Het beste zou dan zijn om jou naar opa en oma te brengen en dat mama en ik samen naar Winterswijk gaan. Omdat het jouw eerste Pasen is en ik je de afgelopen dagen erg weinig heb gezien hebben we besloten om lekker met z'n 3e thuis te blijven. En dan spreken we snel wat anders af om bij de drieling op visite te gaan.



Tot slot nog even een kleine paas-actie.

Stampertje heeft in opdracht van de paashaas een aantal (chocolade)eieren verstopt in Bram zijn bed. Omdat Bram nog niet kruipt of loopt heeft hij wat hulp nodig bij het zoeken en verzamelen van de eieren. Wie weet hoeveel eieren er verstopt liggen in Bram zijn bed? Geef je het juiste antwoord als reactie op dit blog, dan krijg je een extra dikke knuffel van Bram zodra je op visite bent. (En afhankelijk van de personen die het juiste antwoord geven is papa ook bereid om een knuffel te geven...)
In één van de volgende blogjes zal ik het juiste antwoord geven.
En voor de wijsneuzen onder ons. Alle eieren zijn zichtbaar op de foto. Ze zijn dus niet bij Bram onder de dekens verstopt of onder de billen van Stampertje.
Door de foto aan te klikken kun je hem vergroten zodat het zoeken makkelijker wordt.

Veel succes met zoeken en tot de volgende ronde.

Dikke knuffel lieve Bram,
papa Babbel.....!!