12-12-2013 Eén jaar Bram

Hey kleine Knabbel,

We zijn weer een maandje verder na het laatste blogje. En niet zomaar een maand. De feestmaand is begonnen en dat begon allemaal met het Sinterklaas feest.

Net na papa zijn verjaardag is de goedheiligman weer veilig aangekomen in Nederland. Vorig jaar was hij net weer naar Spanje vertrokken voordat jij geboren werd en dat maakt dus dat je voor de allereerste keer je schoen hebt mogen zetten.
En jawel, de volgende ochtend was dat kleine schoentje van je rijkelijk gevuld met snoepgoed. Voor het eerste jaar is het daar zo'n beetje bij gebleven. Papa en mama hadden namelijk aan Sint en Piet gevraagd of ze dit jaar toch stilletjes ons huisje voorbij wilde rijden. Maar hij heeft beloofd om volgend jaar weer opnieuw te komen en dan wat vaker langs te komen.

En dan komt het feestje wat we absoluut niet stilletjes voorbij laten gaan.
JE EERSTE VERJAARDAG!!!!!
Op 9 december ben je dan echt jarig en ben je dus officieel geen baby meer. Omdat dit op een maandag viel hebben we het de dag daarvoor alvast gevierd omdat er dan wat meer mensen op je feestje konden komen. Op zondag hoeft niet iedereen te werken en dan hebben ze wat makkelijker de tijd voor iets anders zoals jouw feestje.

We hebben het heel gezellig gehad en wat ben je heerlijk verwend. En de cadeautjes die je hebt gekregen vallen in de smaak want je hebt al laten zien dat je er uren mee kan spelen en dat je druk bent met het ontdekken hoe alles werkt. Als er ergens een balletje verdwijnt moet en zal je weten waar hij heen is gegaan. Al moet je daarvoor je hele box omkeren. (Of het speelgoed zelf)

Eén van de leukste dingen op een verjaardag is het gebak. En daar hadden we rekening mee gehouden want we hebben speciaal voor jou een eigen stukje slagroomtaart gehaald. Nu moet ik zeggen dat ik me dag niet kan herinneren dat iemand zoveel publiek had terwijl hij een taartje at. Jij was ook helemaal onder de indruk van alle bekijks maar ondertussen gingen je handjes steeds met een stukje taart naar je mond. En zo eet je dus zelf je eigen taartje lekker weg.

Hoe anders was dat een jaar geleden. Vele hebben ons gezegd: Geniet ervan want het gaat allemaal zo snel. En nu, een jaar verder, kan ik deze mensen geen ongelijk geven. Natuurlijk hebben we genoten en dat doen we nog steeds. Maar wanneer ik zie hoe je nu door je box stapt, hoe je dingen aanwijst en begint te benoemen. En als je niet weet hoe je het noemen moet dan is het gewoon: DIE!!! En hoe je druk bent met dingen te ontdekken, te begrijpen hoe iets werkt door op knopjes te drukken. Dan is het al bijna niet meer voor te stellen dat je nog geen jaar geleden bijna hulpeloos in mijn armen lag. Dat we je overal heen moesten dragen, elke fles voor je vast moesten houden en je je eigen bedje niet warm kon houden zonder een lekkere kruik.

Eén jaar Bram, één jaar vader, en een hele trotse kan ik je zeggen. Een jaar waarin zoveel is veranderd en gebeurd. En dan te bedenken wat er allemaal nog gaat komen. Lopen, nog meer en duidelijker praten... Er komt nog zoveel om naar uit te kijken maar hoe je het ook went of keert, jij doet alles op je eigen tempo. En zo hoort het ook.
Het beste voorbeeld daarvan is je eerste stapjes.
Een maand of 2 terug zeiden mama en ik tegen elkaar dat je zo snel ging dat je voor je eerste verjaardag zou lopen. Maar nee, Bram heeft een eigen willetje en heeft dat gesprek waarschijnlijk gehoord. Want lopen voor je eerste verjaardag? Echt niet. Nee, Bram wacht totdat hij ongeveer 1 jaar en 3 uur oud is. En dan zet hij voor het eerst een paar pasjes bij papa aan zijn handen.

Maar dan zijn we nog niet klaar met de feesten. Want na je verjaardag hebben we de kamer snel in Kerstsfeer gebracht. De lampjes en kaarsjes zorgen weer voor een mooie sfeer in huis. Op z'n tijd klinken de kerstliedjes door het huis. De boom is weer versiert met de nodige slingers en ballen.
Papa heeft zijn eigen kerstbal weer in de boom gehangen. En eigenlijk is het ook een beetje die van jou en mij geworden. Kleine Knabbel en papa Babbel.

Maar hadden we maandag nog één kerstbal om te delen, vandaag kwam tante Patricia even bij papa op het werk langs. Samen met haar dochters kwamen ze nog een leuk cadeautje tegen voor je verjaardag. En die kwam ze vandaag dus even brengen. Nu heeft papa hem nog even een plekje voor je gegeven maar wanneer je oud genoeg bent is het jouw taak om hem een mooi plekje te geven in de Kerstboom.

Het volgende blogje zal pas na de feestdagen komen. En daarom sluiten we deze af met een foto van het bovengenoemde cadeautje.

Namens Bram wil ik alle lezers en volgers van de Knabbel blogjes vast een zalig kerstfeest wensen, en alle goeds voor het nieuwe jaar.

Tot het volgende blogje,
papa Babbel.....!!