Hey kleine Knabbel,
Iets later dan normaal, maar er was dan ook niet veel nieuws te melden. Tot gisteravond is er niet veel gebeurd dus dan kan ik wel een hoop onzin op gaan schrijven, maar daar zitten niet veel mensen op te wachten.
Gisterenavond zijn we samen met de opa's en oma's naar Haaksbergen geweest. Naar Babyview, een bedrijf die gespecialiseerd is in het maken van pretecho's.
Ik kan je zeggen dat we een hoop pret hebben gehad. We hebben in ieder geval vaak zitten lachen. Maar de echo, die viel helaas wat tegen. We zijn er nu in ieder geval al achter dat bij jou gewoon alles in 2e gaat.
We hebben kunnen zien dat je jouw plekje bij mama wel hebt gevonden. Beentjes de lucht in en je hoofd lekker diep. En bij gebrek aan een kussen is de placenta een goed alternatief. Maar omdat je hoofdje lekker diep ligt was het niet mogelijk om een goede 3D-echo te maken, en ook een mooie 2D-foto zat er deze keer niet in.
In tegenstelling tot de eerdere echo's hebben we nu een 3D-foto waar ik je mooi op kan zien, alleen heeft de rest er nogal wat moeite mee om je erin te herkennen. Meestal is dat andersom.
Maar goed, zoals gezegd gaat alles dus in 2e en heb ik vandaag een afspraak gemaakt voor de herhaling. De komende weken hebben we eerst de Septemberfeesten hier in Borculo, daarna hebben we nog vakantie en uiteindelijk mogen we begin oktober voor de herkansing.
Normaal gesproken is jouw ligging wat later in de zwangerschap wat gunstiger. Je ligt dan iets hoger. Om een goede 3D-echo te maken zijn er echter wat meer factoren die een rol spelen, maar we houden goede moed. Tenslotte is elke echo de 2e keer wel goed gegaan.
Belangrijkste nu is dat je goed groeit en het je lekker comfortabel maakt bij mama in de buik. En dat goede groeien dat lukt volgens mij wel. Je voet is gemeten op 5,23cm en dat schijnt redelijk groot te zijn voor 24 weken.
Je hebt dus al een lekker eigen willetje, je houdt geen rekening met de situatie en doet gewoon je eigen dingetje en je leeft nu al op redelijk grote voet..... mmmmmmm, dat zal wat worden met jou...... hahahaha.
Dikke knuffel lieve Knabbel,
tot de volgende ronde.....!!
woensdag 29 augustus 2012
dinsdag 21 augustus 2012
20-8-2012 There's no place like home
Hey lieve knabbel,
We zijn weer een week verder. En als ik het zo vol blijf houden, elke week 1 blogje, dan zijn er nog minder dan 20 blogjes te gaan voor je geboren gaat worden. Op die manier klinkt het al heel dichtbij, maar aan de andere kant lijkt het nog zo ver weg. Het zal het wachten wel zijn, en wachten lijkt altijd langer te duren.
En zoals elke week vertel ik je even wat we voor je gedaan hebben in de afgelopen week. Dus ook deze keer zal ik me daaraan houden. Dus daar komt ie...........
ERG WEINIG.
Nou, tot zover dit blog.........
Nee, dat zou wel erg kort door de bocht zijn. We hebben inderdaad niet al te veel gedaan, dat is waar. Vandaag zijn we weer even bij de prenatal geweest en hebben een boxkleed voor je gekocht. Mama heeft wat kleertjes en andere spulletjes van jou gewassen zodat deze straks schoon je kastjes in kunnen en we hebben veel aan je gedacht. En wat het voor ons nog leuker gaat maken, mama heeft je gevoeld (denkt ze) En natuurlijk blijf je stil liggen als papa zijn hand op mama haar buik legt.
Verder kan ik je natuurlijk even zeggen wat wij verder hebben gedaan. En dan kan ik het beste bij de vrijdag beginnen. Want vrijdag na het werk ben ik vertrokken naar het westen van het land. Papa is ooit geboren in Voorburg en daar heb ik ruim 20 jaar gewoond. En wanneer je zolang ergens woont leer je via school, werk en dansen nogal wat mensen kennen. En ik mag me gelukkig prijzen dat daar een paar hele goede vriendschappen uit zijn ontstaan.
En zo eens in de zoveel tijd ga ik dan een "power-weekend" houden. Een weekend bestaande uit 2 logeer-adressen, vele kilometers in de auto en zoveel mogelijk bezoekjes. Omdat je niet overal zomaar kan aankloppen regel ik van te voren alvast een paar adressen om langs te gaan en te blijven slapen. Maar ik hou ook altijd een beetje ruimte over om iemand te verrassen met een bezoekje. En die laatste weet ik zelf ook pas op de dag zelf. Lekker impulsief doen.
Vrijdag ben ik dus vertrokken naar het eerste adres. Op bezoek bij mijn lieve danspartner Steef. Al hebben we al jaren niet meer gedanst en we de passen niet meer weten, ze is en blijft mijn danspartner. En daarnaast is ze één van de beste vriendinnen die ik me maar kan wensen. Omdat ze 's avonds nog een afspraak had heb ik samen met haar man, Jan, gegeten. En Jan is allang niet meer "de man van...." want ook hij is inmiddels in het rijtje van goede vrienden beland.
Na het eten door naar het eerste logeer adres. Den Haag. Van de vrienden waar ik op bezoek ben geweest ken ik Debbie het langste. Van de kleuterschool, middelbare school, werk, dansen tot aan het getuigen op haar huwelijk. En daarna ben ik verschillende keren bij haar op bezoek geweest. De vriendschap met haar heeft voor mijn gevoel al een hele dikke gouden rand gekregen.
Na een nachtje slapen in een prinsessen kamer ben ik begin van de middag bij Debbie vertrokken om naar het eerste ongeplande adres te gaan. En nog wel een nieuw adres ook. Fred en Saskia hebben de afgelopen week de sleutel van hun nieuwe stekkie ontvangen, en toen ik zag dat ze daar gingen klussen vond ik dat ik gewoon even moest gaan kijken.
Daarna heb ik nog even een paar cadeautjes gekocht om op de volgende slaapplaats aan te komen. Over hun heb ik je al eens verteld. Want met Carlo, Miranda, Dominique en Naomi zijn we ook naar Disneyland Resort Paris geweest. Vanwege het warme weer zaten ze op het grasveld achter de flat met de zwembaden erbij. Bij hun op visite gaan is al bijna geen verrassing meer. Het is een adres welke ik eigenlijk nooit oversla wanneer ik in het westen ben. En nadat we tot diep in de nacht hebben zitten kletsen mocht ik nu slapen in een dolfijnen kamer.
Na een ontbijtje en een kop koffie was het weer tijd om verder te gaan. En nu naar vrienden die toevallig ook nog eens familie zijn. Joost, Nicole en Roos waren thuis en kon ik ook daar weer eens een kop koffie drinken. Gewapend met 2 kleine cadeautjes ben ik naar binnen gestapt. Want zoals ik wacht op jou, hebben we gehoord dat ook hun nu weer in blijde verwachting zijn. En precies 2 maanden nadat wij zijn uitgerekend staat de komst van nog een "de Jong" op de agenda.
Volgende verrassing.... Nadat we elkaar 24 jaar niet hadden gezien kwamen we elkaar in maart op de reunie van school weer tegen. Even snel uitvogelen waar ze in Zoetermeer woont en ook daar maar even wat drinken om vervolgens door te gaan naar Maarssen.
Ivo vierde daar zijn verjaardag en dit was alweer halverwege de terugweg en ook zo gepland om daarheen te gaan. Ook hier weer even gezellig zitten kletsen en feest gevierd en toen was het dan echt tijd voor het laatste stukje rijden.
Want in dit hele verhaal zal je jezelf misschien afvragen waar mama was? Nou, die was dus lekker thuis. Heeft vrijdag bij opa en oma Klok gegeten en zaterdag bij opa en oma Bus. Heeft lekker in haar eigen bed geslapen en verder zo min mogelijk zware dingen. Daar was het dit weekend veel te warm voor. En mede door die warmte was het denk ook maar beter dat papa alleen aan het rondreizen is geweest. Mama kan daar net wat minder goed tegen.
Maar na bijna 3 hele dagen was het ook wel weer genoeg. Al geniet ik van de vriendschappen en de bezoekjes voor meer dan 100%, toch ben ik blij als ik weer thuis kom. Ik ben thuis in de achterhoek en ik slaap toch het liefste weer gewoon in mijn eigen bed, naast mama. Want hoe leuk het ook allemaal weer was.....
THERE'S NO PLACE LIKE HOME.
We zijn weer een week verder. En als ik het zo vol blijf houden, elke week 1 blogje, dan zijn er nog minder dan 20 blogjes te gaan voor je geboren gaat worden. Op die manier klinkt het al heel dichtbij, maar aan de andere kant lijkt het nog zo ver weg. Het zal het wachten wel zijn, en wachten lijkt altijd langer te duren.
En zoals elke week vertel ik je even wat we voor je gedaan hebben in de afgelopen week. Dus ook deze keer zal ik me daaraan houden. Dus daar komt ie...........
ERG WEINIG.
Nou, tot zover dit blog.........
Nee, dat zou wel erg kort door de bocht zijn. We hebben inderdaad niet al te veel gedaan, dat is waar. Vandaag zijn we weer even bij de prenatal geweest en hebben een boxkleed voor je gekocht. Mama heeft wat kleertjes en andere spulletjes van jou gewassen zodat deze straks schoon je kastjes in kunnen en we hebben veel aan je gedacht. En wat het voor ons nog leuker gaat maken, mama heeft je gevoeld (denkt ze) En natuurlijk blijf je stil liggen als papa zijn hand op mama haar buik legt.
Verder kan ik je natuurlijk even zeggen wat wij verder hebben gedaan. En dan kan ik het beste bij de vrijdag beginnen. Want vrijdag na het werk ben ik vertrokken naar het westen van het land. Papa is ooit geboren in Voorburg en daar heb ik ruim 20 jaar gewoond. En wanneer je zolang ergens woont leer je via school, werk en dansen nogal wat mensen kennen. En ik mag me gelukkig prijzen dat daar een paar hele goede vriendschappen uit zijn ontstaan.
En zo eens in de zoveel tijd ga ik dan een "power-weekend" houden. Een weekend bestaande uit 2 logeer-adressen, vele kilometers in de auto en zoveel mogelijk bezoekjes. Omdat je niet overal zomaar kan aankloppen regel ik van te voren alvast een paar adressen om langs te gaan en te blijven slapen. Maar ik hou ook altijd een beetje ruimte over om iemand te verrassen met een bezoekje. En die laatste weet ik zelf ook pas op de dag zelf. Lekker impulsief doen.
Vrijdag ben ik dus vertrokken naar het eerste adres. Op bezoek bij mijn lieve danspartner Steef. Al hebben we al jaren niet meer gedanst en we de passen niet meer weten, ze is en blijft mijn danspartner. En daarnaast is ze één van de beste vriendinnen die ik me maar kan wensen. Omdat ze 's avonds nog een afspraak had heb ik samen met haar man, Jan, gegeten. En Jan is allang niet meer "de man van...." want ook hij is inmiddels in het rijtje van goede vrienden beland.
Na het eten door naar het eerste logeer adres. Den Haag. Van de vrienden waar ik op bezoek ben geweest ken ik Debbie het langste. Van de kleuterschool, middelbare school, werk, dansen tot aan het getuigen op haar huwelijk. En daarna ben ik verschillende keren bij haar op bezoek geweest. De vriendschap met haar heeft voor mijn gevoel al een hele dikke gouden rand gekregen.
Na een nachtje slapen in een prinsessen kamer ben ik begin van de middag bij Debbie vertrokken om naar het eerste ongeplande adres te gaan. En nog wel een nieuw adres ook. Fred en Saskia hebben de afgelopen week de sleutel van hun nieuwe stekkie ontvangen, en toen ik zag dat ze daar gingen klussen vond ik dat ik gewoon even moest gaan kijken.
Daarna heb ik nog even een paar cadeautjes gekocht om op de volgende slaapplaats aan te komen. Over hun heb ik je al eens verteld. Want met Carlo, Miranda, Dominique en Naomi zijn we ook naar Disneyland Resort Paris geweest. Vanwege het warme weer zaten ze op het grasveld achter de flat met de zwembaden erbij. Bij hun op visite gaan is al bijna geen verrassing meer. Het is een adres welke ik eigenlijk nooit oversla wanneer ik in het westen ben. En nadat we tot diep in de nacht hebben zitten kletsen mocht ik nu slapen in een dolfijnen kamer.
Na een ontbijtje en een kop koffie was het weer tijd om verder te gaan. En nu naar vrienden die toevallig ook nog eens familie zijn. Joost, Nicole en Roos waren thuis en kon ik ook daar weer eens een kop koffie drinken. Gewapend met 2 kleine cadeautjes ben ik naar binnen gestapt. Want zoals ik wacht op jou, hebben we gehoord dat ook hun nu weer in blijde verwachting zijn. En precies 2 maanden nadat wij zijn uitgerekend staat de komst van nog een "de Jong" op de agenda.
Volgende verrassing.... Nadat we elkaar 24 jaar niet hadden gezien kwamen we elkaar in maart op de reunie van school weer tegen. Even snel uitvogelen waar ze in Zoetermeer woont en ook daar maar even wat drinken om vervolgens door te gaan naar Maarssen.
Ivo vierde daar zijn verjaardag en dit was alweer halverwege de terugweg en ook zo gepland om daarheen te gaan. Ook hier weer even gezellig zitten kletsen en feest gevierd en toen was het dan echt tijd voor het laatste stukje rijden.
Want in dit hele verhaal zal je jezelf misschien afvragen waar mama was? Nou, die was dus lekker thuis. Heeft vrijdag bij opa en oma Klok gegeten en zaterdag bij opa en oma Bus. Heeft lekker in haar eigen bed geslapen en verder zo min mogelijk zware dingen. Daar was het dit weekend veel te warm voor. En mede door die warmte was het denk ook maar beter dat papa alleen aan het rondreizen is geweest. Mama kan daar net wat minder goed tegen.
Maar na bijna 3 hele dagen was het ook wel weer genoeg. Al geniet ik van de vriendschappen en de bezoekjes voor meer dan 100%, toch ben ik blij als ik weer thuis kom. Ik ben thuis in de achterhoek en ik slaap toch het liefste weer gewoon in mijn eigen bed, naast mama. Want hoe leuk het ook allemaal weer was.....
THERE'S NO PLACE LIKE HOME.
maandag 13 augustus 2012
13-8-2012 Bouwpakketjes (deel 2)
Hey kleine Knabbel,
Daar was ik alweer met de volgende blog.
Zoals ik gisteren al zei moest ik vandaag werken. Maar terwijl ik dat deed hebben ze hier in huis niet stilgezeten. Opa en oma Klok zijn weer hier geweest om de rest van de meubeltjes in elkaar te zetten.
Tussen het klussen aan de bouw pakketen door heeft opa ook meteen de plinten langs de muren gelegd. Dit ging nu nog even makkelijk omdat de meubels er nog niet allemaal voor staan.
Toen de ladekast uitgepakt was kwam het klus-team echter tot een vervelende ontdekking. Eén van de platen was beschadigd. En het is natuurlijk niet de bedoeling dat we nieuwe, beschadigde, meubeltjes in je kamer zetten. Kortom, dat werd een ritje IKEA om de beschadigde onderdelen te vervangen. Maar zoals een oud voetballer ooit zei: elk nadeel heeft zijn voordeel. Want zoals ik gister ook al liet weten was het de planning om vanavond naar de prenetal te gaan. Hier zouden we je nieuwe box gaan halen. En aangezien de IKEA en de prenetal op loop afstand van elkaar zitten is de box ook maar direct gekocht. En dit scheelde mij dus weer een ritje na het werk.
Eenmaal terug was het in elkaar zetten geen probleem meer. En deze keer zaten alle schroefjes in één keer op de juiste plek. Het resultaat: Weer een mooi kastje om je kleren en andere prulletjes in op te bergen.
Na de ladekast was het ledikantje nog aan de beurt. Om deze goed in elkaar te zetten heeft oma ook even een handje geholpen. En met het ledikant staan voorlopig de belangrijkste meubeltjes in je kamer. Misschien nog ergens een extra plankje, maar geen grote dingen meer.
En dan is je kamertje dus bijna klaar. Bijna, want er moeten nog gordijnen komen en boven het raam zit een stuk eeeeh karton. Dit zou hout moeten zijn maar wat het ook is, het is geen hout. Opa is nog aan het bedenken hoe we dat mooi weg kunnen werken door middel van een koof. Maar omdat we de rest nu klaar hebben, is daar nog mooi even de tijd voor.
Omdat we de box niet meer hoefde te halen hebben mama en ik deze maar in elkaar gezet. En wie de eenvoudige "stap voor stap" handleidingen van IKEA is gewend, die staat toch wel even vreemd te kijken naar die ene tekening die bij de box zat. Gelukkig was de manier van monteren redelijk hetzelfde als het ledikant. En daarom wist mama wel hoe die in elkaar gezet moest worden. Die had het een paar uur eerder opa nog zien doen met de veel eenvoudigere handleiding van de IKEA.
En voor wie zich afvraagt waarom we al 4 maanden voor de uitgerekende datum de box in de kamer zetten......
Simpel. Hier in huis lopen twee vrolijke viervoeters die overal op, over, achter, naast, onder en in klauteren. Thomas en Paula kunnen sowieso niet in de kinderkamer komen. Dit zijn ze al gewend omdat deze kamer voorheen logeer kamer was. En ook hier mochten ze al niet komen. De huiskamer daarentegen is vrij te bewandelen voor ze. We hebben nu dus nog 4 maanden om ze het "in de box" liggen af te leren. Hier kunnen we beter nu mee beginnen zodat ze, tegen de tijd dat jij er bent, weten dat de box niet voor hun is.
En zo gaat het dus allemaal lekker door. En kunnen we in september lekker op vakantie wetende dat je kamer zo goed als klaar is. Ik weet in ieder geval dat ik dan een stuk rustiger met vakantie ga.
En ondertussen worden al onze verrichtingen op veilige afstand gevolgd door onze nieuwsgierige meissie.... Paula.
Dikke knuffel lieve Knabbel,
tot snel.........
Daar was ik alweer met de volgende blog.
Zoals ik gisteren al zei moest ik vandaag werken. Maar terwijl ik dat deed hebben ze hier in huis niet stilgezeten. Opa en oma Klok zijn weer hier geweest om de rest van de meubeltjes in elkaar te zetten.
Tussen het klussen aan de bouw pakketen door heeft opa ook meteen de plinten langs de muren gelegd. Dit ging nu nog even makkelijk omdat de meubels er nog niet allemaal voor staan.
Toen de ladekast uitgepakt was kwam het klus-team echter tot een vervelende ontdekking. Eén van de platen was beschadigd. En het is natuurlijk niet de bedoeling dat we nieuwe, beschadigde, meubeltjes in je kamer zetten. Kortom, dat werd een ritje IKEA om de beschadigde onderdelen te vervangen. Maar zoals een oud voetballer ooit zei: elk nadeel heeft zijn voordeel. Want zoals ik gister ook al liet weten was het de planning om vanavond naar de prenetal te gaan. Hier zouden we je nieuwe box gaan halen. En aangezien de IKEA en de prenetal op loop afstand van elkaar zitten is de box ook maar direct gekocht. En dit scheelde mij dus weer een ritje na het werk.
Eenmaal terug was het in elkaar zetten geen probleem meer. En deze keer zaten alle schroefjes in één keer op de juiste plek. Het resultaat: Weer een mooi kastje om je kleren en andere prulletjes in op te bergen.
Na de ladekast was het ledikantje nog aan de beurt. Om deze goed in elkaar te zetten heeft oma ook even een handje geholpen. En met het ledikant staan voorlopig de belangrijkste meubeltjes in je kamer. Misschien nog ergens een extra plankje, maar geen grote dingen meer.
En dan is je kamertje dus bijna klaar. Bijna, want er moeten nog gordijnen komen en boven het raam zit een stuk eeeeh karton. Dit zou hout moeten zijn maar wat het ook is, het is geen hout. Opa is nog aan het bedenken hoe we dat mooi weg kunnen werken door middel van een koof. Maar omdat we de rest nu klaar hebben, is daar nog mooi even de tijd voor.
Omdat we de box niet meer hoefde te halen hebben mama en ik deze maar in elkaar gezet. En wie de eenvoudige "stap voor stap" handleidingen van IKEA is gewend, die staat toch wel even vreemd te kijken naar die ene tekening die bij de box zat. Gelukkig was de manier van monteren redelijk hetzelfde als het ledikant. En daarom wist mama wel hoe die in elkaar gezet moest worden. Die had het een paar uur eerder opa nog zien doen met de veel eenvoudigere handleiding van de IKEA.
En voor wie zich afvraagt waarom we al 4 maanden voor de uitgerekende datum de box in de kamer zetten......
Simpel. Hier in huis lopen twee vrolijke viervoeters die overal op, over, achter, naast, onder en in klauteren. Thomas en Paula kunnen sowieso niet in de kinderkamer komen. Dit zijn ze al gewend omdat deze kamer voorheen logeer kamer was. En ook hier mochten ze al niet komen. De huiskamer daarentegen is vrij te bewandelen voor ze. We hebben nu dus nog 4 maanden om ze het "in de box" liggen af te leren. Hier kunnen we beter nu mee beginnen zodat ze, tegen de tijd dat jij er bent, weten dat de box niet voor hun is.
En zo gaat het dus allemaal lekker door. En kunnen we in september lekker op vakantie wetende dat je kamer zo goed als klaar is. Ik weet in ieder geval dat ik dan een stuk rustiger met vakantie ga.
En ondertussen worden al onze verrichtingen op veilige afstand gevolgd door onze nieuwsgierige meissie.... Paula.
Dikke knuffel lieve Knabbel,
tot snel.........
zondag 12 augustus 2012
12-8-2012 Bouwpakketjes
Hey kleine Knabbel,
Een dagje eerder dan normaal maar er is dan ook voldoende gedaan in de afgelopen week. Op dinsdag en woensdag is er nog niks gedaan. Mama en ik moesten gewoon weer werken. Maar donderdag was een ander verhaal.
's ochtends moest mama eerst nog werken. Maar aan het begin van de middag heb ik haar opgehaald om naar Varsseveld te gaan. Want vorige week wilde je niet helemaal meewerken voor de 20-weken echo. Dus mochten we in de herkansing. Blijkbaar heb je een lekker plekje gevonden in het kleine bekken van mama. Want ook deze keer lag je daar weer lekker verstopt.
Met een beetje hulp (domweg schudden met de buik) is het uiteindelijk toch gelukt. De laatste dingetje zijn bekeken en gemeten. En voor zover er nu te zien is gaat het helemaal goed met je. Op de echo die we mee hebben gekregen is je gezichtje mooi te zien. Op deze manier zijn de echo's wel erg leuk, maar ik kan toch niet wachten tot ik zelf foto's van je kan maken.
Onderweg naar huis hebben we nog even een kop koffie gedronken bij Gerard en Hanneke. Altijd even gezellig om daar bij te kletsen. En ze hadden tevens nog een kadootje liggen welke we mee hebben gekregen. En ik kan je zeggen.... papa is er HEEL blij mee.
's avonds zijn opa en oma Klok weer hier geweest. De bouwpakketjes die we bij de IKEA hebben gehaald moeten toch een keer in elkaar gezet worden en dit wil opa Klok graag voor je doen. Papa weet zelf ook wel hoe hij een kastje van de IKEA in elkaar moet klungelen eeeeeh knutselen, maar het is toch ook wel handig als opa komt helpen.
En nadat ik de vorige keer heb opgebiecht dat ik niet alles kan, kunnen we nu ook zeggen dat opa Klok ook niet alles kan.
Bij het in elkaar zetten van de kast had hij te korte schroefjes gepakt. Met het gevolg dat de (te) lange in de laden kwamen. Dat moest dus net even andersom dus kon opa op de knietjes om de schroeven om te wisselen.
Uiteindelijk is er een mooie kledingkast in elkaar gezet en zijn we weer een stapje verder.
Morgen komt opa Klok weer. Nu om de laden kast in elkaar te zetten en de plinten te plaatsen. Hoe ver hij gaat komen weet ik nog niet en ik ben er zelf ook niet bij. Ik mag een dagje in Doesburg gaan werken. Maar misschien gaan mama en ik na het werk nog even naar de prenetal in Hengelo (o). Daar geven ze momenteel extra sticker korting en we hebben nog een mooie box op het oog voor je.
We zijn dus maar druk bezig voor je en we kunnen alleen maar hopen dat jij het net zo leuk en mooi vindt als ons. Maar met één van je laatste echo's heb je al laten weten dat het daarmee wel goed zit. Ik zou best willen dat ik deze op facebook kon gebruiken ipv het standaard icoontje.......
Dag kleine Knabbel,
groei jij maar weer lekker verder.
Een dagje eerder dan normaal maar er is dan ook voldoende gedaan in de afgelopen week. Op dinsdag en woensdag is er nog niks gedaan. Mama en ik moesten gewoon weer werken. Maar donderdag was een ander verhaal.
's ochtends moest mama eerst nog werken. Maar aan het begin van de middag heb ik haar opgehaald om naar Varsseveld te gaan. Want vorige week wilde je niet helemaal meewerken voor de 20-weken echo. Dus mochten we in de herkansing. Blijkbaar heb je een lekker plekje gevonden in het kleine bekken van mama. Want ook deze keer lag je daar weer lekker verstopt.
Met een beetje hulp (domweg schudden met de buik) is het uiteindelijk toch gelukt. De laatste dingetje zijn bekeken en gemeten. En voor zover er nu te zien is gaat het helemaal goed met je. Op de echo die we mee hebben gekregen is je gezichtje mooi te zien. Op deze manier zijn de echo's wel erg leuk, maar ik kan toch niet wachten tot ik zelf foto's van je kan maken.
Onderweg naar huis hebben we nog even een kop koffie gedronken bij Gerard en Hanneke. Altijd even gezellig om daar bij te kletsen. En ze hadden tevens nog een kadootje liggen welke we mee hebben gekregen. En ik kan je zeggen.... papa is er HEEL blij mee.
's avonds zijn opa en oma Klok weer hier geweest. De bouwpakketjes die we bij de IKEA hebben gehaald moeten toch een keer in elkaar gezet worden en dit wil opa Klok graag voor je doen. Papa weet zelf ook wel hoe hij een kastje van de IKEA in elkaar moet klungelen eeeeeh knutselen, maar het is toch ook wel handig als opa komt helpen.
En nadat ik de vorige keer heb opgebiecht dat ik niet alles kan, kunnen we nu ook zeggen dat opa Klok ook niet alles kan.
Bij het in elkaar zetten van de kast had hij te korte schroefjes gepakt. Met het gevolg dat de (te) lange in de laden kwamen. Dat moest dus net even andersom dus kon opa op de knietjes om de schroeven om te wisselen.
Uiteindelijk is er een mooie kledingkast in elkaar gezet en zijn we weer een stapje verder.
Morgen komt opa Klok weer. Nu om de laden kast in elkaar te zetten en de plinten te plaatsen. Hoe ver hij gaat komen weet ik nog niet en ik ben er zelf ook niet bij. Ik mag een dagje in Doesburg gaan werken. Maar misschien gaan mama en ik na het werk nog even naar de prenetal in Hengelo (o). Daar geven ze momenteel extra sticker korting en we hebben nog een mooie box op het oog voor je.
We zijn dus maar druk bezig voor je en we kunnen alleen maar hopen dat jij het net zo leuk en mooi vindt als ons. Maar met één van je laatste echo's heb je al laten weten dat het daarmee wel goed zit. Ik zou best willen dat ik deze op facebook kon gebruiken ipv het standaard icoontje.......
Dag kleine Knabbel,
groei jij maar weer lekker verder.
maandag 6 augustus 2012
6-8-2012 Ik Kan Echt Alles
Hey kleine Knabbel,
Er is weer een weekje voorbij en het is al bijna gewoonte geworden om op maandag even met de benen languit te gaan zitten. De laptop op schoot te nemen en te bedenken wat er de afgelopen week allemaal is gebeurd.
En deze week was er bijna niks gebeurd. Ik kan wel weer vertellen dat mama en ik gewoon gewerkt hebben, maar dat is niks nieuws en dus ook niet zo interessant lijkt mij.
Maar ondanks dat er weinig andere dingen waren hebben we ook niet stilgezeten. Opa Klok is afgelopen week even langs geweest om de stopcontacten te bevestigen. Ik had het eerst zelf geprobeerd maar dat wilde niet echt lukken. De kabeltjes waren iets te kort en ik snapte niet direct hoe ik de kabeltjes moest plaatsten. Dus eigenlijk had de kop van dit blogje beter "Ik Kan Echt NIET Alles" zijn. Want ook de dimmer voor het licht kreeg ik niet aan de muur.
Achteraf klopte dit wel want ook opa kreeg hem er niet direct op. Dus de dimmer is even met opa mee geweest en na een beetje knutselen is hij er vandaag opgezet.
Want op de valreep hebben we deze week nog wat extra's gedaan. Vanmiddag belde oma ons op of we vandaag nog tijd hadden om naar de IKEA te gaan. Dit stond eigenlijk gepland voor komende donderdag. Maar omdat Opa nog wat tijd over had hebben we dat vandaag dus nog even gedaan.
Uiteindelijk zijn we teruggekomen met een paar mooie bouw pakketten. Als we die in elkaar hebben geknutseld hebben we een mooie kledingkast, een ladenkast en een ledikant. Maar dat knutselen zal volgende week pas gebeuren. Want ook hier wil opa Klok bij helpen. Dat betekend dus dat ik me de komende dagen moet inhouden. Want normaal gesproken heb ik niet de rust om te wachten als ik wat bij IKEA heb gekocht. Al wordt het midden in de nacht, ik wil het gewoon in elkaar zetten.
Maar daar moeten we dus maar even mee wachten. Misschien dat opa donderdag al komt om te helpen en anders volgende week maandag. We merken het wel.
En zo begint je kamertje dus al redelijk op te schieten. En daar ben ik maar wat blij mee want ik wil je kamertje het liefste voor de vakantie af hebben. En dat is half september.
Maar daar hoef jij je dus niet druk om te maken. Dat doet papa wel.... Jij moet gewoon lekker doorgroeien. En donderdag even een beetje meewerken als we terug mogen naar Varsseveld.
Dikke knuffel lieve Knabbel,
tot volgende week.....!!
Er is weer een weekje voorbij en het is al bijna gewoonte geworden om op maandag even met de benen languit te gaan zitten. De laptop op schoot te nemen en te bedenken wat er de afgelopen week allemaal is gebeurd.
En deze week was er bijna niks gebeurd. Ik kan wel weer vertellen dat mama en ik gewoon gewerkt hebben, maar dat is niks nieuws en dus ook niet zo interessant lijkt mij.
Maar ondanks dat er weinig andere dingen waren hebben we ook niet stilgezeten. Opa Klok is afgelopen week even langs geweest om de stopcontacten te bevestigen. Ik had het eerst zelf geprobeerd maar dat wilde niet echt lukken. De kabeltjes waren iets te kort en ik snapte niet direct hoe ik de kabeltjes moest plaatsten. Dus eigenlijk had de kop van dit blogje beter "Ik Kan Echt NIET Alles" zijn. Want ook de dimmer voor het licht kreeg ik niet aan de muur.
Achteraf klopte dit wel want ook opa kreeg hem er niet direct op. Dus de dimmer is even met opa mee geweest en na een beetje knutselen is hij er vandaag opgezet.
Want op de valreep hebben we deze week nog wat extra's gedaan. Vanmiddag belde oma ons op of we vandaag nog tijd hadden om naar de IKEA te gaan. Dit stond eigenlijk gepland voor komende donderdag. Maar omdat Opa nog wat tijd over had hebben we dat vandaag dus nog even gedaan.
Uiteindelijk zijn we teruggekomen met een paar mooie bouw pakketten. Als we die in elkaar hebben geknutseld hebben we een mooie kledingkast, een ladenkast en een ledikant. Maar dat knutselen zal volgende week pas gebeuren. Want ook hier wil opa Klok bij helpen. Dat betekend dus dat ik me de komende dagen moet inhouden. Want normaal gesproken heb ik niet de rust om te wachten als ik wat bij IKEA heb gekocht. Al wordt het midden in de nacht, ik wil het gewoon in elkaar zetten.
Maar daar moeten we dus maar even mee wachten. Misschien dat opa donderdag al komt om te helpen en anders volgende week maandag. We merken het wel.
En zo begint je kamertje dus al redelijk op te schieten. En daar ben ik maar wat blij mee want ik wil je kamertje het liefste voor de vakantie af hebben. En dat is half september.
Maar daar hoef jij je dus niet druk om te maken. Dat doet papa wel.... Jij moet gewoon lekker doorgroeien. En donderdag even een beetje meewerken als we terug mogen naar Varsseveld.
Dikke knuffel lieve Knabbel,
tot volgende week.....!!
Abonneren op:
Posts (Atom)