20-8-2012 There's no place like home

Hey lieve knabbel,

We zijn weer een week verder. En als ik het zo vol blijf houden, elke week 1 blogje, dan zijn er nog minder dan 20 blogjes te gaan voor je geboren gaat worden. Op die manier klinkt het al heel dichtbij, maar aan de andere kant lijkt het nog zo ver weg. Het zal het wachten wel zijn, en wachten lijkt altijd langer te duren.

En zoals elke week vertel ik je even wat we voor je gedaan hebben in de afgelopen week. Dus ook deze keer zal ik me daaraan houden. Dus daar komt ie...........

ERG WEINIG.

Nou, tot zover dit blog.........

Nee, dat zou wel erg kort door de bocht zijn. We hebben inderdaad niet al te veel gedaan, dat is waar. Vandaag zijn we weer even bij de prenatal geweest en hebben een boxkleed voor je gekocht. Mama heeft wat kleertjes en andere spulletjes van jou gewassen zodat deze straks schoon je kastjes in kunnen en we hebben veel aan je gedacht. En wat het voor ons nog leuker gaat maken, mama heeft je gevoeld (denkt ze) En natuurlijk blijf je stil liggen als papa zijn hand op mama haar buik legt.

Verder kan ik je natuurlijk even zeggen wat wij verder hebben gedaan. En dan kan ik het beste bij de vrijdag beginnen. Want vrijdag na het werk ben ik vertrokken naar het westen van het land. Papa is ooit geboren in Voorburg en daar heb ik ruim 20 jaar gewoond. En wanneer je zolang ergens woont leer je via school, werk en dansen nogal wat mensen kennen. En ik mag me gelukkig prijzen dat daar een paar hele goede vriendschappen uit zijn ontstaan.

En zo eens in de zoveel tijd ga ik dan een "power-weekend" houden. Een weekend bestaande uit 2 logeer-adressen, vele kilometers in de auto en zoveel mogelijk bezoekjes. Omdat je niet overal zomaar kan aankloppen regel ik van te voren alvast een paar adressen om langs te gaan en te blijven slapen. Maar ik hou ook altijd een beetje ruimte over om iemand te verrassen met een bezoekje. En die laatste weet ik zelf ook pas op de dag zelf. Lekker impulsief doen.

Vrijdag ben ik dus vertrokken naar het eerste adres. Op bezoek bij mijn lieve danspartner Steef. Al hebben we al jaren niet meer gedanst en we de passen niet meer weten, ze is en blijft mijn danspartner. En daarnaast is ze één van de beste vriendinnen die ik me maar kan wensen. Omdat ze 's avonds nog een afspraak had heb ik samen met haar man, Jan, gegeten. En Jan is allang niet meer "de man van...." want ook hij is inmiddels in het rijtje van goede vrienden beland.

Na het eten door naar het eerste logeer adres. Den Haag. Van de vrienden waar ik op bezoek ben geweest ken ik Debbie het langste. Van de kleuterschool, middelbare school, werk, dansen tot aan het getuigen op haar huwelijk. En daarna ben ik verschillende keren bij haar op bezoek geweest. De vriendschap met haar heeft voor mijn gevoel al een hele dikke gouden rand gekregen.

Na een nachtje slapen in een prinsessen kamer ben ik begin van de middag bij Debbie vertrokken om naar het eerste ongeplande adres te gaan. En nog wel een nieuw adres ook. Fred en Saskia hebben de afgelopen week de sleutel van hun nieuwe stekkie ontvangen, en toen ik zag dat ze daar gingen klussen vond ik dat ik gewoon even moest gaan kijken.

Daarna heb ik nog even een paar cadeautjes gekocht om op de volgende slaapplaats aan te komen. Over hun heb ik je al eens verteld. Want met Carlo, Miranda, Dominique en Naomi zijn we ook naar Disneyland Resort Paris geweest. Vanwege het warme weer zaten ze op het grasveld achter de flat met de zwembaden erbij. Bij hun op visite gaan is al bijna geen verrassing meer. Het is een adres welke ik eigenlijk nooit oversla wanneer ik in het westen ben. En nadat we tot diep in de nacht hebben zitten kletsen mocht ik nu slapen in een dolfijnen kamer.

Na een ontbijtje en een kop koffie was het weer tijd om verder te gaan. En nu naar vrienden die toevallig ook nog eens familie zijn. Joost, Nicole en Roos waren thuis en kon ik ook daar weer eens een kop koffie drinken. Gewapend met 2 kleine cadeautjes ben ik naar binnen gestapt. Want zoals ik wacht op jou, hebben we gehoord dat ook hun nu weer in blijde verwachting zijn. En precies 2 maanden nadat wij zijn uitgerekend staat de komst van nog een "de Jong" op de agenda.

Volgende verrassing.... Nadat we elkaar 24 jaar niet hadden gezien kwamen we elkaar in maart op de reunie van school weer tegen. Even snel uitvogelen waar ze in Zoetermeer woont en ook daar maar even wat drinken om vervolgens door te gaan naar Maarssen.

Ivo vierde daar zijn verjaardag en dit was alweer halverwege de terugweg en ook zo gepland om daarheen te gaan. Ook hier weer even gezellig zitten kletsen en feest gevierd en toen was het dan echt tijd voor het laatste stukje rijden.

Want in dit hele verhaal zal je jezelf misschien afvragen waar mama was? Nou, die was dus lekker thuis. Heeft vrijdag bij opa en oma Klok gegeten en zaterdag bij opa en oma Bus. Heeft lekker in haar eigen bed geslapen en verder zo min mogelijk zware dingen. Daar was het dit weekend veel te warm voor. En mede door die warmte was het denk ook maar beter dat papa alleen aan het rondreizen is geweest. Mama kan daar net wat minder goed tegen.

Maar na bijna 3 hele dagen was het ook wel weer genoeg. Al geniet ik van de vriendschappen en de bezoekjes voor meer dan 100%, toch ben ik blij als ik weer thuis kom. Ik ben thuis in de achterhoek en ik slaap toch het liefste weer gewoon in mijn eigen bed, naast mama. Want hoe leuk het ook allemaal weer was.....

THERE'S NO PLACE LIKE HOME.