23-09-2013 Vakantie, gesnotter, feestjes en een plens water.

Hey kleine Knabbel,

We zijn weer goed 3 weken verder en wat hebben we een tijd samen doorgebracht.
Papa had de afgelopen weken namelijk vakantie. En daardoor kon ik mooi wat extra tijd met jou en mama doorbrengen. We zijn nergens naartoe geweest en hebben in en om het huis het één en ander gedaan. Al was dat uiteindelijk minder dan we van tevoren hadden bedacht.

Dit had als rede dat papa met een lekkere verkoudheid aan de vakantie begon. Ik heb dan ook één dag plat gelegen omdat ik duizelig was van de hoofdpijn. De dagen daarna heb ik wel weer de gewone dingen gedaan al ging dat gepaard met het nodige gekuch.
Maar daarmee was het nog niet afgelopen want vervolgens werd jij verkouden. Gelukkig niet ernstig hoor. Je snottert flink en kucht lekker maar je lijkt er zelf niet veel last van te hebben.
Dat was voor mama even anders want die deed er nog een schepje bovenop. Bij de huisarts geweest en jawel, bronchitis. Gevolg, longen uit het lijf hoesten en bij het minste of geringste buiten adem. Slecht slapen en wat al niet meer.
Hierdoor gingen een aantal bezoekjes die we op de planning hadden niet door.

Nu is het niet zo dat we helemaal niemand hebben gezien in de vakantie hoor. Want een paar bezoekjes gingen gelukkig wel door. Te beginnen met Daniella. Ze is hier al een keer geweest kort nadat jij geboren was. En nu kwam ze vorige week zaterdag weer even buurten. Kon je haar mooi even laten zien wat je in de tussentijd allemaal al hebt geleerd. Net als de vorige keer was papa zo gezellig aan het kletsen dat hij weer vergeten is om een foto te maken. Alleen de foto waarop jij aan het kijken was of ze eraan kwam kan ik dus hiernaast zetten.
Wel een goed excuus om snel weer een keer af te spreken want mijn kleine Knabbel moet natuurlijk wel een keer op de foto met m'n grote Knabbel.

De dag daarna kregen we meteen weer bezoek. En nu van Melanie, Jeffrey, Luc en Sem. Melanie is een oud klasgenoot van papa. En na school hadden we elkaar wel, eeeeeh 1 (?) keer gezien. En nu is het dus eindelijk gelukt om weer eens wat af te spreken. Ik moet zeggen dat ik het na al die jaren weer enorm naar mijn zin heb gehad. En volgens mij was het wederzijds want Luc en Sem vroegen zich al af wanneer ze weer zouden komen. Of dit te maken had met de Wii of met jouw speeltjes? Geen idee.

In de laatste week van de vakantie kregen we het nog even druk. We hadden nogal wat feestjes te vieren. En om te beginnen was dat bij een collega van papa. Al zeg ik liever "een vriendin van ons" maar met collega is het misschien wat duidelijker. Ook hier hebben we een fijne middag doorgebracht en tot mijn verbazing gedraag jij je als een lief mannetje. Beetje massage's geven... Ja, jij komt er wel kleine charmeur!!

De dag daarna waren je nichtjes jarig. Dus ook bij Manon en Linet zijn we natuurlijk even op de koffie geweest. En ook hier was het weer even gezellig. We waren echter al de hele dag van huis dus we hebben het niet te laat willen maken. De dag daarna stond voor jou het grootste feest op de agenda. Maar omdat we ook niet met een half uur weg wilde heb jij lekker even geslapen op de kamer van tante Linda.

En dan is het 21 september 2013. De dag dat jij samen met Anne, Jordi en Bente bent gedoopt. Een feestelijke dag waar we al een hele tijd naartoe leven. Ten eerste omdat het een bijzondere dag is. Maar ook omdat we: boodschappen moesten doen, een boekje voor de mis moesten maken, deze ook zelf uit hebben geprint, inkt op dus bij opa en oma Bus verder printen, ook de inkt op dus de volgende dag inkt kopen en weer verder met printen, boekjes in elkaar nieten, soep maken voor de gasten en nog een keer voor de laatste boodschappen de deur uit. Kortom, de laatste week van mijn vakantie stond vooral in het teken van jullie feestje.
Na alle voorbereidingen was het zaterdag dus zover. Vanaf 13.00 uur verzamelde alle genodigden zich bij opa en oma Bus waar we een grote partytent hadden staan. En om 15.00 uur was de mis in de kerk. Je grote neef Jarno heeft jou ten doop gehouden en is nu dus niet alleen je grote neef maar ook je peetoom.
En zoals gezegd zijn ook Anne, Jordi en Bente dus gedoopt. En tijdens de mis hebben jullie je alle vier voorbeeldig gedragen. En is er dus bijna niet gehuild. Bijna.... Want tot grote vreugde van tante Lia moest Jordi even huilen op het moment dat hij werd gedoopt.

Na de mis zijn we allemaal weer terug gegaan naar opa en oma Bus. Eerst gezellig een borrel drinken, vervolgens lekker soep met broodjes en dan nog een kopje koffie. Tussendoor hebben we wat foto's gemaakt. Er waren een heleboel mensen die graag met de drieling op de foto wilde en we wilde nog wat foto's van de peetouders met hun petekind. En natuurlijk ook een foto van de dopelingen samen. Anne en Bente hadden beide een mooi doopjurkje aan. En Jordi en jij hadden de kleding mooi op elkaar afgestemd. Maar wat jij en Anne nou samen aan het bekokstoven waren zullen we denk ik nooit weten.
Het is lang gezellig gebleven en daar wilde jij denk ook vol van genieten. Slapen wilde je niet en je bent voor jouw doen veel te lang opgebleven. Maar zo kregen meerdere mensen even de kans om met je te knuffelen. En jij? jij bleef gewoon de gezellige vrolijke Bram. Ondanks het feit dat je eigenlijk wel heeeel moe was.


Na zo'n drukke dag (week) hebben we zondag niet al teveel meer gedaan. Een beetje een luie dag houden. Jij lekker spelen, eten en slapen. Papa formule 1 kijken en mama slapen op de bank. En toen mama even weg was omdat ze wat bij opa en oma bus had laten liggen, toen hebben wij hetzelfde gedaan.

En nu lig je weer lekker te slapen. Papa is weer aan het werk en het werkzame leven is weer begonnen. Zodra ik weer wat te vertellen heb, dan blog ik het hier weer.
Dikke knuffel lieve Bram,
papa Babbel.....!!

01-09-2013 Twee maanden verder

Hey kleine Knabbel,

En dan ben je zomaar 2 maanden verder. Niet dat er niks gebeurd is in die 2 maanden, maar papa heeft gewoon geen tijd genomen om weer een stukje te schrijven. Er is dus genoeg te vertellen. En laten we dan maar beginnen met....

Het consultatie bureau.
Natuurlijk mochten we daar weer op komen draven met jou. En eigenlijk valt er weinig over te vertellen. Je groeit lekker en als je de statistieken en lijntjes op de grafieken ziet, dan ben je een gemiddeld kind. Volgens mij is dit ook het enigste waar je gemiddeld in bent, want voor de rest ben je lekker jezelf en anders dan ieder ander kind. En zo hoort het ook.

Iets wat wel verband heeft met het CB is het eten. En wat dat betreft snapt papa er niet veel meer van. Ten eerste is dat omdat mama dat allemaal netjes bijhoudt. Papa heeft de afgelopen maanden gewoon moeten werken en daardoor zorgt mama voor je eten. Wanneer je wat, hoeveel en waarom krijgt is iets wat dan totaal langs mij heen gaat.
Ten tweede maak je er zelf ook een lekker potje van. Want waar je de ene dag je flessen schoon leegdrinkt, zonder problemen je boterham eet en je warme prakkie er ingaat alsof je in maanden niet gegeten hebt, zo drink je de volgende dag met moeite een halve fles, heb je geen trek in je brood en is alles om je heen belangrijker dan een hapje nemen van je warme maaltijd.
Al met al eet je voldoende en groei je er dus goed op. Maar snappen doe ik het niet.

Eén van de leuke uitstapjes die we hebben gemaakt in de afgelopen maanden was een dagje Dolfinarium. Samen met de opa's en oma's hebben we daar een leuke dag van gemaakt. En ook jij hebt het daar goed naar je zin gehad, al vraag ik me af of dat door de dieren kwam? Volgens mij was je voornamelijk bezig met de dingen die er heel dicht om je heen gebeurde. Je zal vast wel een dolfijn hebben zien springen of een walrus aan het rollen gezien, maar of je daar bewust mee bezig bent geweest betwijfel ik. Hoe dan ook hebben we allemaal een leuke dag gehad en heb jij heerlijk gelachen die dag.

En dan hebben we de visite en uitstapjes naar de verschillende andere kinderen.
Om te beginnen zijn oom Jurgen en tante Lonneke op visite geweest met Jade en Lorre. Jade is al een stukje ouder dan jou en heeft je dan ook even geholpen met het eten van een lange vinger. Lorre is maar een paar maandjes ouder dan jou. En samen hebben jullie gezellig muziek zitten maken. Een beetje rammelen en drummen. Kortom, nog even en jullie kunnen samen een bandje beginnen. Gaan we nog wel een paar keer oefenen natuurlijk.

En dan zijn we ook weer eens op bezoek geweest bij Sem. Ik moet zeggen dat jullie het erg leuk vinden om met elkaar te spelen. En omdat het lekker weer was kon dat buiten. Dekens neerleggen en lekker op het gras. Alleen moeten papa en mama dan wel erg goed opletten want jij wilt niet alleen alles zien en ontdekken. Je wilt het ook allemaal proeven. Dus een handje gras gaat er bij jou ook nog wel in.

En dan hebben we natuurlijk de drieling nog.
Ze zijn dan wel 100 dagen jonger dan jou, maar ze doen het hartstikke goed. En papa vind het dan ook leuk om te zien wat 100 dagen verschil kan zijn. Zo kruip jij al enige tijd in het rond. Eerst alleen op de bank omdat het laminaat te glad was, maar ook daar kom je nu goed uit de voeten. Daarentegen is de drieling nu druk bezig om van de rug naar de buik te draaien. En waar de drieling nu lekker begint te kletsen, zal jij wel even laten horen hoe het moet als grote neef zijnde.

En als je dan echt wilt laten zien hoe ver je bent, dan kunnen we laten weten dat je ook al weet hoe je moet gaan staan. Het kost je nog wat moeite om je voeten goed onder je billen te krijgen, maar als je die dan in positie hebt, dan kan je ook weer over het randje van de bank kijken waar papa en mama zitten.
Tot nu hebben we nog geen foto van het staan kunnen maken. Want zodra we de camera pakken heb jij de aandacht van ons en hoef je niet te blijven staan. Kortom, elke keer als we dat proberen zit jij binnen een seconde weer op je billen met een lach van oor tot oor. Maar we blijven het proberen.

Ik denk dat ik nu de afgelopen 2 maanden wel redelijk heb samengevat. Papa heeft nu vakantie en heeft dus 3 weken de tijd om van je te genieten, en dat ga ik ook zeker doen. Want sommige momenten komen slechts één keer voorbij en als het even kan, dan wil ik die niet missen. En van sommige momenten kan ik geen genoeg krijgen en kan ik alleen maar hopen dat die nog heel vaak gaan komen....