Hey kleine Knabbel,
Weer een weekje verder en dus alweer je 3e verweekdag. Iedereen die zelf al kinderen heeft blijven maar zeggen dat we er van moeten genieten omdat het allemaal zo snel gaat. Uiteindelijk zullen wij over een tijdje wel hetzelfde zeggen, maar tot nu verschillen de dagen nog niet zoveel van elkaar. Je eet, slaapt, huilt, plast, poept en knuffelt. Doet die ronde zo'n 7 à 8 keer per dag en dan is de dag weer voorbij. En de dag daarna doen we alles gewoon nog een keer opnieuw.
Vandaag is het weer zondag en net als vorige week zijn wij die samen onder de douche begonnen. Volgens vele zou jij dat lekker ontspannen vinden. Maar of je er zelf ook van geniet??? Je was zo ontspannen dat je gewoon lekker lag te slapen terwijl de druppels op je hoofd vielen.
De afgelopen week zijn we weer lekker bezig geweest met jou en merk je dat er toch wel het één en ander is veranderd. Maandag had jij een drukke dag. Samen met mama mocht je naar Eibergen toe voor een gehoortest. En omdat papa aan het werk was zijn opa en oma Klok even gekomen om mama te helpen. Zoals papa wel had verwacht ben je gewoon geslaagd voor die test. Al moesten ze je oren wel eerst even goed schoonmaken voordat de test kon slagen. Eenmaal thuis was de volgende visite alweer aan de beurt. En deze keer was het de mevrouw van het consultatiebureau. En het spannendste was de weegschaal. Voor ons gevoel doe je het gewoon goed. Je eet lekker en daarna ben je gewoon een tevreden ventje. Beetje last van krampjes, maar verder geen rare dingen. En toch hoop je dat de weegschaal dat gevoel bevestigd. En jawel, dat deed hij. Wij blij, en jij van slag vanwege alle drukte op 1 dag.
En toen kwam de Kerst. Jouw allereerste Kerst. Niet dat we er veel aan hebben gedaan hoor. Omdat we niet wisten wanneer jij geboren zou worden, en er dus ook een kans was dat dit met Kerst zou zijn, hebben we niet de moeite genomen om de hele rotzooi van zolder te halen. Niet met de kans dat we tussen alle voedingen door alles weer op moeten ruimen.
Maar dan merk je toch dat we het één en ander aan moeten passen aan jouw ritme. Geen probleem hoor. Doen we gewoon voor je. Waar ik andere jaren lekker lui de Kerstdagen doorbracht en dan, wanneer ik even zin had, het Kerstdiner ging voorbereiden om vervolgens lekker lang en relaxed te tafelen, ging dat dus even anders.
13:00 uur -> Bram luier, eten, slapen...
14:00 uur -> Even denken hoe we met de uren uitkomen.
15:00 uur -> Maar vast het voorgerecht eten en hoof gerecht klaarzetten.
16:00 uur -> Bram begint vast aan zijn Kerstdiner
17:00 uur -> Hoofdgerecht
19:00 uur -> Oh jee, alweer zo laat. Bram wil een toetje.
20:00 uur -> Wij ook een toetje.
0:30 uur -> Best moeilijk om een poep broek te verschonen na een hele fles wijn.
Kortom, het gaat allemaal goed, moeten alleen van tevoren even kijken hoe het uitkomt. En ook de 2e Kerstdag zijn we op deze manier doorgekomen. Al is het voor het eerst sinds jaren dat ik de Kerst-films ALLEMAAL gemist heb. Het is er zelfs niet van gekomen om Mickey's Kerstfeest en a Muppets Christmas Carol te kijken, en die sla ik normaal NOOIT over hahaha.
De dagen na de kerst zijn weer in het standaard (nieuwe) ritme verlopen. Papa weer een beetje gewerkt, mama een paar kleine uitstapjes met je gemaakt in het dorp en verder niks. Gisteren hadden we een wat groter uitstapje. Prenàtal in Hengelo (ov). Dan ben je al snel 2 uur van huis, en dat is precies de tijd die jij slaapt tussen de voedingen door. Moet lukken...... En dat lukte ook. Al liepen we een half uurtje uit. Maar dat maakt niet uit, want op het moment dat je een beetje wakker werd gingen we weer rijden met de auto. Terug richting huis. En daar viel jij meteen weer van in slaap. Kortom, geen probleem.
Eenmaal thuis waren opa en oma Bus er even. Die hebben meteen even geholpen met jouw luier en eet rondje. En opa Bus heeft meteen geholpen om het bed weer van de klossen af te halen. Wat lig je dan ineens weer laag zeg pffffff. En de TV lijkt ook ineens veel kleiner en verder weg....
Vandaag krijgen we nog wat visite en hebben we verder niks in de planning. En ook morgen doen we het weer lekker rustig aan. Langzaam richting het nieuwe jaar. Afscheid nemen van het jaar dat papa en mama zijn getrouwd. Het jaar waarin jij ons gezin kwam aanvullen. Natuurlijk zijn er altijd dingen die beter kunnen of die je graag anders had gezien. Maar toch neem ik zelden afscheid van een jaar welke me zoveel moois heeft gebracht.
En nu dus op naar 2013. Samen met jou gaan we er een mooi jaar van maken. Elke dag een nieuwe, elke dag genieten en elke dag maken we een herinnering voor later.
Knuffel lieve Bram,
papa.
zondag 30 december 2012
zondag 23 december 2012
23-12-2012 Weer een weekje verder....
Hey kleine Knabbel,
We zijn inmiddels alweer een weekje verder. Vandaag is dan ook alweer je 2e verweekdag. Of je 14e verdagdag, dat kan ook. Toch wel raar, hoe je leeftijd eerst in minuten en uren werd vertelt. En al snel heb je het over dagen en weken. De volgende stap is zeggen hoeveel maanden je alweer bent en uiteindelijk hebben we het alleen nog maar over jaren. Dan vergeten we de minuten, uren, dagen en weken bij te houden.
Maar daar denken we voorlopig nog maar even niet aan en vier ik vandaag gewoon je 2e verweekdag. En die zijn we vanochtend samen begonnen onder de douche. Papa en Bram samen lekker spetteren onder de druppels. Van die kleine momentjes waar jij zichtbaar van geniet en daarmee papa natuurlijk ook.
Maar wat hebben we de hele week eigenlijk gedaan? Daar moet ik ook weer even diep voor graven. De week voor de Kerst is voor papa altijd een drukke week op het werk. En omdat er thuis ook zoveel is veranderd sinds jij er bent haal ik de dagen nog wel eens even door elkaar en merk ik hoe snel je kleine maar leuke dingen kan vergeten.
Maar we gaan het weer proberen en dan beginnen we bij de maandag. De wekker liep voor mij weer vroeg af want om 7.30 uur mocht ik beginnen met werken. Een halve dag, dus ik was rond 14.00 uur weer thuis. 's Avonds hebben we weer even visite voor je gehad. Een goede vriendin van papa die momenteel in Roermond woont. Hierdoor zien we elkaar niet vaak en de laatste keer was dan ook al enige jaren geleden. Daniella en papa noemen elkaar al jaren lang Knabbel en Babbel. Dus eigenlijk kan je zeggen dat je in het echt naar je opa's bent vernoemt, maar als kleine Knabbel heb je dezelfde naam als Daniella gekregen.
Dinsdag had papa nog een dagje vrij voordat de echte kerstdrukte in de winkel gaat beginnen. Overdag hebben we lekker met ons drietjes doorgebracht. En, we hebben je eerste uitstapje gehad. Dik in de kleren, want het was niet al te warm, op weg naar de supermarkt om wat kleine boodschappen te halen. Ik weet niet hoe jij je eerste uitstapje vond, al denk ik dat je het zelf ook niet weet. Want je hebt de hele weg heerlijk liggen slapen. Mama was in ieder geval blij want die was al geruime tijd niet verder gekomen dan de tuin.
Eenmaal weer thuis hebben papa en mama even gegeten en daarna jij ook. 's Avonds zijn de buren nog even op visite geweest om jou te bewonderen. Een gezellig avondje gehad maar ook een vermoeiend dagje voor met name mama. Omdat ze 's nachts niet door kan slapen moet ze overdag wat meer rust nemen. Over het algemeen lukt dat aardig maar sommige dagen doen we net iets te veel.
Woensdag hadden we een wat mindere dag. Papa mocht eerst weer een aantal uren werken en eenmaal thuis zat mama even niet zo lekker in haar vel. De oorzaak blijkt te zitten in iets wat inmiddels een kleine ergernis is geworden van papa. Iets waar we nu op onze eigen manier mee omgaan en dat gaat al een stuk beter.
Wat is het geval? Zodra we wisten dat we zwanger van je waren krijg je te maken met de verloskundige. Na je geboorte komt daar de kraamhulp bij. Bij borstvoeding hebben we nog een lactatie-deskundige bij om vervolgens het consultatiebureau er ook bij te krijgen.
Omdat je bij borstvoeding niet kan zien hoeveel je drinkt werd je regelmatig gewogen. En je zou dus te weinig aankomen. Nog niet erg, maar dan moeten we dus een oplossing vinden om je beter te laten eten. Dan komen er dus 4 instanties in actie die allemaal tips hebben. Maar erger is dat ze elkaars tips onderuit halen. Wel of geen fles, kolven of aan de borst, tepel-hoedje of niet.... Allemaal dingen die voor ons nieuw zijn. Dan heb je behoefte aan één deskundige die je verder helpt waardoor je zelfverzekerd doorgaat. En dus niet aan 4 klojo's die ervoor zorgen dat je het zelf ook niet meer weet. Mama onzeker, papa boos en Bram weet van niks en schiet er al helemaal niks mee op.
Het vreemde is dat wanneer je met andere moeders praat je soortgelijke verhalen hoort. En dat maakt het voor mij een ergernis. Al die instantie zouden je moeten helpen, je een steun in de rug geven en op z'n tijd moeten zeggen dat je het goed doet. Zorgen dat de mama's zeker van zichzelf zijn. Dat is beter voor de rust, voor de mama's en het belangrijkste, beter voor de kinderen.
Ik kijk nu vooral naar mijn kleine Knabbel. Je drinkt lekker. De ene keer iets beter dan de andere keer. Maar daarna slaap je meestal door tot de volgende voeding. Dat zegt mij dat je tevreden bent en dus genoeg gegeten hebt. Ik doe niet meer mee aan de cijfertjes-stress van "hij moet elke voeding zoveel cc hebben" Kortom, ik kijk hoe het met jou gaat en niet naar hoe anderen vinden dat het met jou zou moeten gaan. Dat maakt mij zekerder en rustiger en ik weet gewoon dat je daar het meeste aan hebt.
Vanaf donderdag tot zaterdag heb ik niet veel met jou kunnen knuffelen. Donderdag gewerkt tot 16.00 uur en eenmaal thuis meteen de kerstboodschappen gedaan. Vrijdag een hele lange dag gewerkt en zaterdag net zo. Eenmaal thuis wil ik het liefste alleen met jou en mama bezig zijn maar de vermoeidheid maakt dat ik ook heel graag wil slapen. Daarom heb ik vandaag een inhaal dagje. Vanochtend al lekker met je onder de douche gestaan en straks mama een beetje ontlasten zodat die vandaag lekker rustig aan kan doen.
Vannacht had jij een minder goed nachtje. Je wilde niet slapen en bleef een beetje schreeuwen en huilen. Misschien krampjes en misschien een beetje ziek??? Jij kan het niet zeggen in ieder geval. Uiteindelijk heb ik je om 0.30 uur even bij me in bed gelegd. Gevolg was dat we met z'n 3e tot 3.00 uur door hebben geslapen. Misschien niet verantwoord, maar het werkte en papa heeft al 2 1/2 uur knuffelen ingehaald.
Verder zijn opa en oma Bus samen met je grote neef Jarno op vrijdag hier geweest. Dus ook je grote neef heeft een half uurtje kunnen knuffelen.
En zo is er dan alweer een week voorbij, heb ik morgen nog een drukke dag voor de boeg en dan gaan we jouw eerste Kerst vieren. Lekker met z'n drietjes. Geen verplichtingen en tussen jouw voedingen door gaan we zelf ook lekker eten. Maar daarover hebben we het de volgende keer wel weer.
We zijn inmiddels alweer een weekje verder. Vandaag is dan ook alweer je 2e verweekdag. Of je 14e verdagdag, dat kan ook. Toch wel raar, hoe je leeftijd eerst in minuten en uren werd vertelt. En al snel heb je het over dagen en weken. De volgende stap is zeggen hoeveel maanden je alweer bent en uiteindelijk hebben we het alleen nog maar over jaren. Dan vergeten we de minuten, uren, dagen en weken bij te houden.
Maar daar denken we voorlopig nog maar even niet aan en vier ik vandaag gewoon je 2e verweekdag. En die zijn we vanochtend samen begonnen onder de douche. Papa en Bram samen lekker spetteren onder de druppels. Van die kleine momentjes waar jij zichtbaar van geniet en daarmee papa natuurlijk ook.
Maar wat hebben we de hele week eigenlijk gedaan? Daar moet ik ook weer even diep voor graven. De week voor de Kerst is voor papa altijd een drukke week op het werk. En omdat er thuis ook zoveel is veranderd sinds jij er bent haal ik de dagen nog wel eens even door elkaar en merk ik hoe snel je kleine maar leuke dingen kan vergeten.
Maar we gaan het weer proberen en dan beginnen we bij de maandag. De wekker liep voor mij weer vroeg af want om 7.30 uur mocht ik beginnen met werken. Een halve dag, dus ik was rond 14.00 uur weer thuis. 's Avonds hebben we weer even visite voor je gehad. Een goede vriendin van papa die momenteel in Roermond woont. Hierdoor zien we elkaar niet vaak en de laatste keer was dan ook al enige jaren geleden. Daniella en papa noemen elkaar al jaren lang Knabbel en Babbel. Dus eigenlijk kan je zeggen dat je in het echt naar je opa's bent vernoemt, maar als kleine Knabbel heb je dezelfde naam als Daniella gekregen.
Dinsdag had papa nog een dagje vrij voordat de echte kerstdrukte in de winkel gaat beginnen. Overdag hebben we lekker met ons drietjes doorgebracht. En, we hebben je eerste uitstapje gehad. Dik in de kleren, want het was niet al te warm, op weg naar de supermarkt om wat kleine boodschappen te halen. Ik weet niet hoe jij je eerste uitstapje vond, al denk ik dat je het zelf ook niet weet. Want je hebt de hele weg heerlijk liggen slapen. Mama was in ieder geval blij want die was al geruime tijd niet verder gekomen dan de tuin.
Eenmaal weer thuis hebben papa en mama even gegeten en daarna jij ook. 's Avonds zijn de buren nog even op visite geweest om jou te bewonderen. Een gezellig avondje gehad maar ook een vermoeiend dagje voor met name mama. Omdat ze 's nachts niet door kan slapen moet ze overdag wat meer rust nemen. Over het algemeen lukt dat aardig maar sommige dagen doen we net iets te veel.
Woensdag hadden we een wat mindere dag. Papa mocht eerst weer een aantal uren werken en eenmaal thuis zat mama even niet zo lekker in haar vel. De oorzaak blijkt te zitten in iets wat inmiddels een kleine ergernis is geworden van papa. Iets waar we nu op onze eigen manier mee omgaan en dat gaat al een stuk beter.
Wat is het geval? Zodra we wisten dat we zwanger van je waren krijg je te maken met de verloskundige. Na je geboorte komt daar de kraamhulp bij. Bij borstvoeding hebben we nog een lactatie-deskundige bij om vervolgens het consultatiebureau er ook bij te krijgen.
Omdat je bij borstvoeding niet kan zien hoeveel je drinkt werd je regelmatig gewogen. En je zou dus te weinig aankomen. Nog niet erg, maar dan moeten we dus een oplossing vinden om je beter te laten eten. Dan komen er dus 4 instanties in actie die allemaal tips hebben. Maar erger is dat ze elkaars tips onderuit halen. Wel of geen fles, kolven of aan de borst, tepel-hoedje of niet.... Allemaal dingen die voor ons nieuw zijn. Dan heb je behoefte aan één deskundige die je verder helpt waardoor je zelfverzekerd doorgaat. En dus niet aan 4 klojo's die ervoor zorgen dat je het zelf ook niet meer weet. Mama onzeker, papa boos en Bram weet van niks en schiet er al helemaal niks mee op.
Het vreemde is dat wanneer je met andere moeders praat je soortgelijke verhalen hoort. En dat maakt het voor mij een ergernis. Al die instantie zouden je moeten helpen, je een steun in de rug geven en op z'n tijd moeten zeggen dat je het goed doet. Zorgen dat de mama's zeker van zichzelf zijn. Dat is beter voor de rust, voor de mama's en het belangrijkste, beter voor de kinderen.
Ik kijk nu vooral naar mijn kleine Knabbel. Je drinkt lekker. De ene keer iets beter dan de andere keer. Maar daarna slaap je meestal door tot de volgende voeding. Dat zegt mij dat je tevreden bent en dus genoeg gegeten hebt. Ik doe niet meer mee aan de cijfertjes-stress van "hij moet elke voeding zoveel cc hebben" Kortom, ik kijk hoe het met jou gaat en niet naar hoe anderen vinden dat het met jou zou moeten gaan. Dat maakt mij zekerder en rustiger en ik weet gewoon dat je daar het meeste aan hebt.
Vanaf donderdag tot zaterdag heb ik niet veel met jou kunnen knuffelen. Donderdag gewerkt tot 16.00 uur en eenmaal thuis meteen de kerstboodschappen gedaan. Vrijdag een hele lange dag gewerkt en zaterdag net zo. Eenmaal thuis wil ik het liefste alleen met jou en mama bezig zijn maar de vermoeidheid maakt dat ik ook heel graag wil slapen. Daarom heb ik vandaag een inhaal dagje. Vanochtend al lekker met je onder de douche gestaan en straks mama een beetje ontlasten zodat die vandaag lekker rustig aan kan doen.
Vannacht had jij een minder goed nachtje. Je wilde niet slapen en bleef een beetje schreeuwen en huilen. Misschien krampjes en misschien een beetje ziek??? Jij kan het niet zeggen in ieder geval. Uiteindelijk heb ik je om 0.30 uur even bij me in bed gelegd. Gevolg was dat we met z'n 3e tot 3.00 uur door hebben geslapen. Misschien niet verantwoord, maar het werkte en papa heeft al 2 1/2 uur knuffelen ingehaald.
Verder zijn opa en oma Bus samen met je grote neef Jarno op vrijdag hier geweest. Dus ook je grote neef heeft een half uurtje kunnen knuffelen.
En zo is er dan alweer een week voorbij, heb ik morgen nog een drukke dag voor de boeg en dan gaan we jouw eerste Kerst vieren. Lekker met z'n drietjes. Geen verplichtingen en tussen jouw voedingen door gaan we zelf ook lekker eten. Maar daarover hebben we het de volgende keer wel weer.
zondag 16 december 2012
16-12-2012 Uitgerekend vandaag je eerste verweekdag.
Hey kleine Knabbel,
Daar ben ik weer even om ook de afgelopen dagen weer even op een rijtje te zetten.
Het is vandaag de 16e december. En een aantal maanden geleden was dit de dag waar mama en ik naar uitkeken. Via een paar rekensommetjes was dit namelijk de uitgerekende datum. De datum dat jij wel eens geboren kon worden.
Nu weten we wel dat er maar een klein groepje is die ook daadwerkelijk op die dag geboren worden, maar het geeft je in ieder geval een datum om naartoe te leven.
Maar inmiddels had jij al besloten dat je vorige week bent geboren. En dat maakt vandaag dus je 1ste verweekdag. En eigenlijk is dat gewoon rede voor een feestje. Ik denk dat ik straks maar even een lekkere borrel pak om het te vieren.
Het vorige blogje eindigde op 12 december in de ochtend. En ik ga vanaf daar dan ook weer verder.
12 december (vervolg)
Nadat ik het vorige blogje online had gezet wilde ik lekker gaan opfrissen. Tenminste, dat had ik kunnen doen als Ineke (de kraamhulp) niet zo aan het rondvliegen was. Maar goed, we hadden niet veel op de planning staan dus ik had alle tijd die dag. 's Middags moest ik even de deur uit. Even een paar boodschappen doen. Dus toen ik uiteindelijk even vrij gebruik kon maken van de badkamer en de drukker had gebeld ging ik op pad. De drukker in Lochem, de Blokker om weer eens een Disney DVD te kopen, de etos voor dopjes om de flessen af te sluiten, de apotheek en tot slot nog even wat te eten kopen voor die avond.
Onderweg werd ik gebeld door opa Bus. Hij wilde nog even met "grote nicht" Amber op visite komen. Geen probleem en zo kwamen opa, oma en Amber dus nog even buurten. En daar was dan ook het moment dat Amber voor het eerts met haar kleine neefje kon knuffelen. Heerlijk om dat koppie van Amber te zien. De trotse nicht!!
13 december
Deze dag hadden papa en mama wel een beetje naar uitgekeken. Want we wisten dat tante Steef deze dag vrij had genomen om jou te komen bewonderen. Natuurlijk ben ik elke keer weer trots als iemand naar jou komt kijken, maar bij sommige mensen is dat gewoon even wat meer. En tante Steef is één van die "sommige mensen"
Maar voordat zij er was kwam de verloskundige nog even langs. Het was tijd voor je hielprik. Als domme papa dacht ik dat ze die gaven om jou even te pesten, maar er schijnt toch nog meer achter te zitten. Ach ja, het moest even gebeuren.
Toen tante Steef er dan was hebben mama en ik toch even een trotse traan laten lopen. Alle indrukken van de eerste dagen, de kortere nachten, het besef dat we nu echt ouders zijn. En dan stapt er iemand binnen die je niks hoeft uit te leggen. Die binnen 2 seconden je een blik geeft die verteld dat ze het begrijpt. Dat ze weet wat je doormaakt en op welk punt je op dat moment staat. Steef, we kletsen wat af als we bij elkaar zijn. Maar dit zijn de momenten die jou zo speciaal voor ons maakt. Waarom we van je houden!!
Nadat we weer afscheid hadden genomen van tante Steef hadden we even een momentje voor onszelf. Hetgeen dus betekend dat je ergens aan begint en dat vervolgens nog 2 of 3 keer kan doen omdat het weer tijd is om je te voeden. En het stomme is, ik vind het niet eens erg om door jou onderbroken te worden. Maar het duurde dus wel iets langer voordat we alle geboortekaartjes klaar hadden voor verzending.
's Avonds kregen we ook nog even bezoek. Oom Marco kwam samen met je andere nichten op visite. Want ja, Amber had je weer gezien, dus dan kan je erop wachten dat Manon en Linet ook even langs wilde komen. Ook nu straalde de trots weer van hun gezichten. Allebei hebben ze je even vast kunnen houden en Linet kreeg zelfs de eer om je te helpen met een flesje. En de dames moesten ook nog even wisselen zodat ze een paar mooie foto's van hun met jou konden maken op de mobieltjes. En zo was er weer een dag voorbij.
14 december
Van deze dag kan ik weinig over jou vertellen. Waarom? Omdat papa weer begonnen is met werken. Van 10.00 uur tot 20.30 uur. En dat betekende om even voor 9.00 uur vertrekken. De geboortekaartjes op de post doen en 's avonds om 21.15 weer thuis.
Om mama een beetje te helpen was oma Klok hierheen gekomen. En toen ik thuis kwam was ook opa er (om oma op te halen)
Ikzelf heb de hele dag lekker gewerkt. Felicitaties in ontvangst nemen van de collega's en steeds denken aan huis. Want natuurlijk zou ik liever thuis zijn, maar er moet nu eenmaal ook gewerkt worden. En omdat ik zie dat mama en jij alles onder controle hebben samen, kon ik ook met een gerust hart van huis.
15 december
Vandaag een beetje hetzelfde als gisteren. De hele dag werken en dan snel weer naar huis. En op opa en oma Klok na ook geen bezoek geweest. 's Avonds weer alle programma's op TV opgenomen en me vooral nuttig gemaakt voor mama en geknuffeld met jou.
16 december
Je 1ste verweekdag. 1 WEEK JONG. Een bewogen week met veel nieuwe indrukken voor papa, mama en voor jou. En het is een gezellig druk dagje geweest. Vanochtend kwamen opa en oma Bus op de koffie, even kletsen en knuffelen met jou.
In de middag kwamen oom Jurgen, tante Lonneke, Jade en Lorre op kraamvisite. Lorre is slechts een paar maandjes ouder dan jou. En jullie hebben ook echt je best gedaan om kennis met elkaar te maken. Ofwel, Lorre en jij hebben allebei liggen slapen.
Als extra verrassing kwam tante Dornja later vanmiddag ook nog even om jou te bewonderen. Weer even knuffelen. En door de dagen heen al lekker wat kraam-cadeautjes ontvangen. Je kledingkast begint al leuk gevuld te worden.
En dan is het alweer avond. Over een paar minuten is het voor jou weer etenstijd en dan gaan we langzaam richting droomland. Morgen mag ik een halve dag werken en krijgen we aan het einde van de middag weer bezoek.
Wanneer ik even kort terug kijk naar de afgelopen week kan ik alleen maar zeggen dat ik elke dag gelukkig ben. Met mama gaat het elke dag een stukje beter. Papa doet ineens heel veel meer in het huishouden. (en nee, jullie hoeven niet te reageren dat dat wel eens tijd werd) en jij doet het gewoon goed. Het eten gaat de ene keer iets beter dan de andere keer. Je komt langzaam weer een beetje aan en je bent geen moeilijk ventje. Je huilt als het tijd is om te eten en verder slaap je en bewonder je de wereld om je heen.
En wij? Wij kunnen alleen maar GENIETEN!!!!! En dankzij mijn neef weet ik hoe belangrijk dat is. Dat heeft hij van de week weer even duidelijk gemaakt en hij heeft daar groot gelijk in.
Oh ja, aangezien we extra druk met jou zijn heeft Paula vandaag besloten om krols te worden en heeft Thomas al 2 dagen moeite om zijn eten binnen te houden.
Ik ga nu naar boven. 22.00 uur is etenstijd voor de kleine Knabbel. Dus even kijken of ik mama en jou kan helpen.
Daar ben ik weer even om ook de afgelopen dagen weer even op een rijtje te zetten.
Het is vandaag de 16e december. En een aantal maanden geleden was dit de dag waar mama en ik naar uitkeken. Via een paar rekensommetjes was dit namelijk de uitgerekende datum. De datum dat jij wel eens geboren kon worden.
Nu weten we wel dat er maar een klein groepje is die ook daadwerkelijk op die dag geboren worden, maar het geeft je in ieder geval een datum om naartoe te leven.
Maar inmiddels had jij al besloten dat je vorige week bent geboren. En dat maakt vandaag dus je 1ste verweekdag. En eigenlijk is dat gewoon rede voor een feestje. Ik denk dat ik straks maar even een lekkere borrel pak om het te vieren.
Het vorige blogje eindigde op 12 december in de ochtend. En ik ga vanaf daar dan ook weer verder.
12 december (vervolg)
Nadat ik het vorige blogje online had gezet wilde ik lekker gaan opfrissen. Tenminste, dat had ik kunnen doen als Ineke (de kraamhulp) niet zo aan het rondvliegen was. Maar goed, we hadden niet veel op de planning staan dus ik had alle tijd die dag. 's Middags moest ik even de deur uit. Even een paar boodschappen doen. Dus toen ik uiteindelijk even vrij gebruik kon maken van de badkamer en de drukker had gebeld ging ik op pad. De drukker in Lochem, de Blokker om weer eens een Disney DVD te kopen, de etos voor dopjes om de flessen af te sluiten, de apotheek en tot slot nog even wat te eten kopen voor die avond.
Onderweg werd ik gebeld door opa Bus. Hij wilde nog even met "grote nicht" Amber op visite komen. Geen probleem en zo kwamen opa, oma en Amber dus nog even buurten. En daar was dan ook het moment dat Amber voor het eerts met haar kleine neefje kon knuffelen. Heerlijk om dat koppie van Amber te zien. De trotse nicht!!
13 december
Deze dag hadden papa en mama wel een beetje naar uitgekeken. Want we wisten dat tante Steef deze dag vrij had genomen om jou te komen bewonderen. Natuurlijk ben ik elke keer weer trots als iemand naar jou komt kijken, maar bij sommige mensen is dat gewoon even wat meer. En tante Steef is één van die "sommige mensen"
Maar voordat zij er was kwam de verloskundige nog even langs. Het was tijd voor je hielprik. Als domme papa dacht ik dat ze die gaven om jou even te pesten, maar er schijnt toch nog meer achter te zitten. Ach ja, het moest even gebeuren.
Toen tante Steef er dan was hebben mama en ik toch even een trotse traan laten lopen. Alle indrukken van de eerste dagen, de kortere nachten, het besef dat we nu echt ouders zijn. En dan stapt er iemand binnen die je niks hoeft uit te leggen. Die binnen 2 seconden je een blik geeft die verteld dat ze het begrijpt. Dat ze weet wat je doormaakt en op welk punt je op dat moment staat. Steef, we kletsen wat af als we bij elkaar zijn. Maar dit zijn de momenten die jou zo speciaal voor ons maakt. Waarom we van je houden!!
Nadat we weer afscheid hadden genomen van tante Steef hadden we even een momentje voor onszelf. Hetgeen dus betekend dat je ergens aan begint en dat vervolgens nog 2 of 3 keer kan doen omdat het weer tijd is om je te voeden. En het stomme is, ik vind het niet eens erg om door jou onderbroken te worden. Maar het duurde dus wel iets langer voordat we alle geboortekaartjes klaar hadden voor verzending.
's Avonds kregen we ook nog even bezoek. Oom Marco kwam samen met je andere nichten op visite. Want ja, Amber had je weer gezien, dus dan kan je erop wachten dat Manon en Linet ook even langs wilde komen. Ook nu straalde de trots weer van hun gezichten. Allebei hebben ze je even vast kunnen houden en Linet kreeg zelfs de eer om je te helpen met een flesje. En de dames moesten ook nog even wisselen zodat ze een paar mooie foto's van hun met jou konden maken op de mobieltjes. En zo was er weer een dag voorbij.
14 december
Van deze dag kan ik weinig over jou vertellen. Waarom? Omdat papa weer begonnen is met werken. Van 10.00 uur tot 20.30 uur. En dat betekende om even voor 9.00 uur vertrekken. De geboortekaartjes op de post doen en 's avonds om 21.15 weer thuis.
Om mama een beetje te helpen was oma Klok hierheen gekomen. En toen ik thuis kwam was ook opa er (om oma op te halen)
Ikzelf heb de hele dag lekker gewerkt. Felicitaties in ontvangst nemen van de collega's en steeds denken aan huis. Want natuurlijk zou ik liever thuis zijn, maar er moet nu eenmaal ook gewerkt worden. En omdat ik zie dat mama en jij alles onder controle hebben samen, kon ik ook met een gerust hart van huis.
15 december
Vandaag een beetje hetzelfde als gisteren. De hele dag werken en dan snel weer naar huis. En op opa en oma Klok na ook geen bezoek geweest. 's Avonds weer alle programma's op TV opgenomen en me vooral nuttig gemaakt voor mama en geknuffeld met jou.
16 december
Je 1ste verweekdag. 1 WEEK JONG. Een bewogen week met veel nieuwe indrukken voor papa, mama en voor jou. En het is een gezellig druk dagje geweest. Vanochtend kwamen opa en oma Bus op de koffie, even kletsen en knuffelen met jou.
In de middag kwamen oom Jurgen, tante Lonneke, Jade en Lorre op kraamvisite. Lorre is slechts een paar maandjes ouder dan jou. En jullie hebben ook echt je best gedaan om kennis met elkaar te maken. Ofwel, Lorre en jij hebben allebei liggen slapen.
Als extra verrassing kwam tante Dornja later vanmiddag ook nog even om jou te bewonderen. Weer even knuffelen. En door de dagen heen al lekker wat kraam-cadeautjes ontvangen. Je kledingkast begint al leuk gevuld te worden.
En dan is het alweer avond. Over een paar minuten is het voor jou weer etenstijd en dan gaan we langzaam richting droomland. Morgen mag ik een halve dag werken en krijgen we aan het einde van de middag weer bezoek.
Wanneer ik even kort terug kijk naar de afgelopen week kan ik alleen maar zeggen dat ik elke dag gelukkig ben. Met mama gaat het elke dag een stukje beter. Papa doet ineens heel veel meer in het huishouden. (en nee, jullie hoeven niet te reageren dat dat wel eens tijd werd) en jij doet het gewoon goed. Het eten gaat de ene keer iets beter dan de andere keer. Je komt langzaam weer een beetje aan en je bent geen moeilijk ventje. Je huilt als het tijd is om te eten en verder slaap je en bewonder je de wereld om je heen.
En wij? Wij kunnen alleen maar GENIETEN!!!!! En dankzij mijn neef weet ik hoe belangrijk dat is. Dat heeft hij van de week weer even duidelijk gemaakt en hij heeft daar groot gelijk in.
Oh ja, aangezien we extra druk met jou zijn heeft Paula vandaag besloten om krols te worden en heeft Thomas al 2 dagen moeite om zijn eten binnen te houden.
Ik ga nu naar boven. 22.00 uur is etenstijd voor de kleine Knabbel. Dus even kijken of ik mama en jou kan helpen.
woensdag 12 december 2012
12-12-2012 De eerste dagen door papa's ogen
Hey kleine Knabbel,
We zijn inmiddels een paar dagen verder. En het lijkt wel of we in die paar dagen meer beleven dan in al die maanden ervoor. Niet verwonderlijk natuurlijk want voor jou en voor papa en mama is alles nieuw. Nou ja, niet alles natuurlijk, maar zo lijkt het wel. Rede dus ook om de eerste dagen even op een rijtje te zetten want er gebeurd zoveel dattt ik bang ben dat ik volgende week de helft al niet meer weet.
9 december
De dag dat je geboren bent. 12.45 uur en daar ben je dan. De ochtend verliep al in een roes. Het ging ineens zo snel dat er geen tijd was om na te denken.
6.00 uur: mama voelt zich niet lekker en heeft continu krampen.
8.00 uur: mama belt de verloskundige omdat ze het niet vertrouwd. Deze geeft aan dat het een griepje kan zijn of het begin van de bevalling. Warm houden en we kijken het even aan.
9.30 uur: mama belt nog een keer. Dit is géén griepje en de vk geeft aan dat ze even komt kijken.
9:45 uur: de vk komt binnen en gaat even bij mama kijken. Papa heeft ondertussen al wat gegeten (wat ik op zondag nooit zo vroeg doe) en zijn kleren aangedaan. Eenmaal op de slaapkamer krijg ik te horen dat er al 7cm ontsluiting is. En als we in het ziekenhuis willen bevallen we direct weg moeten.
10.10 uur: we zijn onderweg. Terwijl mama een manier probeert te vinden om het dak naar binnen te trekken belt papa (handsfree) naar opa en oma Klok om te zeggen dat het is begonnen en of ze ook richting Winterswijk willen komen (iets bekends in het ziekenhuis erbij) Ook opa en oma bus even ingelicht dat het is begonnen.
10.45 uur: Aangekomen in het ziekenhuis. Mama uit auto in rolstoel. Auto parkeren en snel naar de afdeling. Afdeling E0 kamer 29. Verloskundige was achter ons aangereden en wil direct even kijken hoever we nu zijn.
11.10 uur: Terwijl mama weer even onderzocht werd is papa terug naar de auto gelopen. Laatste tas gepakt uit de auto. Eenmaal terug op de kamer zijn er maar een paar woorden blijven hangen. Volledige ontsluiting, we gaan persen.
12.45 uur: Hallo Bram, welkom op de wereld.
Ondertussen zaten opa en oma Klok al een tijdje in het restaurant op mij te wachten. Ik zou ze even op gaan halen maar omdat de bevalling al zover was zaten ze daar maar. En nadat jij onderzocht was en mama ook weer een beetje bij was gekomen mocht ik ze dan eindelijk gaan halen.
Omdat je voetje een beetje raar staat leek het de verloskundige verstandig om de kinderarts erbij te roepen. Helaas kon die maandag pas. We mochten naar huis, of een nachtje blijven. Omdat naar huis gaan meer geregel zou zijn om dan maandag naar de kinderarts te gaan was het verstandiger om te blijven. Hierop hebben we opa en oma Bus even gebeld dat ze niet naar Borculo hoeven om de kraamhulp op te vangen maar dat ze ook naar het ziekenhuis mochten komen.
Toen die arriveerde is mama even gaan douchen. Dus papa naar het restaurant om hun op te halen en te wachten op een berichtje dat ze mee mochten om jou te zien. Opa en oma Klok zijn op dit moment richting huis gegaan.
Toen mama zover was ben ik samen met opa en oma Bus weer naar de afdeling gelopen. Jij en mama waren inmiddels een stukje verschoven naar kamer 18. Dit was een normale kamer en geen behandelkamer. Vanaf daar hebben we wat telefoontjes gepleegd en via de sociale media jouw geboorte met de andere gedeeld.
’s Avonds zijn tante Linda, oom Marco, Jarno, Linet, Manon en Amber op visite geweest. En dan is er zomaar een lange dag voorbij. Mama en jij zijn in het ziekenhuis gebleven en papa is naar huis gegaan om het even te laten bezinken en nog een beetje te slapen voordat hij de volgende dag om 7.00 uur weer richting ziekenhuis reed.
10 december.
Eenmaal in het ziekenhuis was het wachten op de kinderarts. Deze zou er rond 9.00 uur kunnen zijn. En niet ver na die tijd was hij er ook. Tenminste, de co assistent was er. Deze heeft je nog een keer helemaal onderzocht om uiteindelijk bij je voet te komen. Wat hij er precies van vond weet ik niet meer maar hij moest dit toch overleggen met de kinderarts. Deze kwam een paar minuten later binnen en heeft alleen naar je voet gekeken. Conclusie: geen klompvoet, geen vergroeide botjes e.d. Maar gewoon vast gezeten in de baarmoeder. Hij vermoede dat het niet gespalkt hoefde te worden en het in de komende weken vanzelf goed moet komen. Maar hij wilde de orthopeed er ook even naar laten kijken. En dat betekende dus wachten en niet naar huis.
Oma bus had zelf ook een afspraak bij de fysiotherapie en kwam samen met opa nog even op bezoek. Omdat ik niet de beste ben in blijven wachten besloten we dat ik in die tussentijd naar het gemeentehuis zou gaan om aangifte van je geboorte te doen. Maar in Winterswijk kan dat niet als het je uitkomt tussen alle bezigheden met kind door. Nee, daar kan het alleen als het hun uitkomt. Kortom, even bellen om een afspraak te maken. Kon rond 13.00 uur wel. Met als gevolg dat ik er niet was toen de orthopeed bij je kwam kijken. Uiteindelijk niet erg want hij had niks nieuws te vertellen. Voordat ik terug ben gegaan naar het ziekenhuis heb ik wel even snel geluncht. Gebeurd niet vaak dat ik zo dicht bij een McDonalds ben dus daar heb ik mooi even misbruik van gemaakt.
Dus we mogen naar HUIS. Voor het eerst met z’n 3e!!!!!! Eerst even bellen naar opa en oma Klok. Die zorgen dat ze in Borculo de kraamhulp op kunnen vangen voor het geval die er eerder is dan wij. Spullen pakken en gaan. Weer zo’n momentje waar je naar uitkijkt. De eerste keer dat jij in ons huis komt, in je eigen kamertje kan. En mama keek vooral uit naar haar eigen bed.
Eenmaal thuis gaat het weer heel snel. Veel nieuwe dingen. Veel informatie en geen tijd om even rustig te gaan zitten. Niet erg hoor, want ik doe alles met een glimlach van oor tot oor. Je leeft, wordt geleefd en je doet gewoon wat er gedaan moet worden. Uiteindelijk komt dan het moment dat iedereen weg is. En dan ben je met z’n 3e. HEERLIJK!!!!! En al is het nog niet rustig omdat je ineens met van alles rekening moet houden, toch voelt het goed en dat geeft ook een rustig gevoel. Nog even is de buurvrouw samen met haar dochter komen spieken naar je en daarna was het zover. De eerste nacht komt eraan.
De eerste keer het riedeltje aflopen. Luier verschonen, temperatuur opmeten en voeden. Ik zal niet zeggen dat het lijkt of we het al jaren doen, maar het ging wel een stuk makkelijker dan ik van tevoren had bedacht. Na het voeden ben je lekker bij me op de buik komen liggen. Knuffeltijd voor papa. En ik denk dat ik van alles daar het beste in ben. De andere dingen moet ik nog handiger in worden, maar knuffelen….. geen probleem. Het duurde ook niet lang voordat Thomas en Paula even kwamen kijken. ’s Middags was het te druk voor ze en dan verstoppen ze zich liever onder het bed, in een mandje of waar ze zich maar lekker kunnen verstoppen. Nu het stil was en we op bed lagen kwamen ze even kijken wie er nu mee naar huis was gekomen. Ze bleven netjes op een afstandje naar je kijken. En uiteindelijk lag jij op mijn buik. Paula op mijn been en Thomas tegen mijn andere been aan. En mijn eee lief op het bed naast me. Ik zou echt niet weten hoe ik het gelukkige gevoel wat ik toen had kan omschrijven. Maar dit moment staat heel hoog in mijn geluks top 10.
Na deze dagen gebeurde er iets wonderlijks. Papa ging om 22.30 uur naar bed. Terwijl ik er normaal pas om middernacht in kruip. De nacht door heeft mama de voedingen en luiers gedaan. Papa wil best helpen, maar is gewoon een erg vaste slaper. En al dacht ik dat het bij het horen van jouw gehuil anders zou zijn….. Nee hoor, papa slaapt door. Merk wel dat ik iets lichter slaap want in de verte heb ik je wel gehoord en weet ik dat mama druk met je in de weer was. Maar als mama me niet verder wakker maakt, dan slaap ik zo weer verder. En mama vond dat ze het alleen goed kon en mij niet nodig had en heeft me lekker laten slapen.
11 december
6.00 uur: Je meldt je weer even voor de volgende voeding. Deze keer wordt papa ook wakker en kon ik mooi even helpen. Zo’n ochtend loopt gewoon lekker. Geen gekke dingen en als het voeden aan de borst niet goed lukt dan krijg je een beetje bijvoeding. En in dat laatste is papa al snel erg goed geworden. Klein bekertje, Bram erbij en hup. Geen probleem voor deze papa. Na het voeden is papa vast uit bed gestapt. Beetje ruimen in de keuken en wachten tot 8.00 uur. Want dan zou de kraamhulp komen. Door wisseling wel een andere dan gisteren dus moest ik de deur even opendoen. We hebben Ineke meteen een sleutel gegeven. Lekker makkelijk want dan kunnen wij evt. op bed blijven liggen en komt ze vanzelf wel binnen.
Ook Ineke heeft ons gedurende de dag heel veel informatie gegeven. Is druk met mama en jou, poets hier en daar nog een beetje (veel) en neemt nog een paar belangrijke dingen met ons door. Dan moeten er nog een paar boodschappen worden gedaan. (Daar ben ik dan ook weer goed in) En dankzij Paula moest er onder het bed even schoongemaakt worden. Maar dat kan alleen als mama, jij en Ineke daar niet bezig zijn.
Toen ik terugkwam van de boodschappen stond er een leuke verrassing te wachten voor me. Oom Gerard en tante Lia waren helemaal uit Wassenaar gekomen om jou te bewonderen. Toch nog kraamvisite gehad en niet de eerste de beste. Mijn eigen peetouders.
Uiteindelijk vloog de dag voorbij en hebben we geen gekke dingen gehad. Nadat Ineke naar huis was ben ik eten klaar gaan maken. Hebben we gegeten en zijn opa en oma Bus nog even geweest. Toen ook die weer weg waren kwam de 2e nacht eraan. Maar eerst moest ik de dag even laten bezinken. Want hoe fijn het ook is om een kraamhulp te hebben en hoeveel je er ook van kan leren. Je voelt je af en toe een vreemde in je eigen huis.
De 2e nacht verliep niet veel anders dan de 1ste. Papa ging deze keer weer gewoon rond middernacht naar bed, mama heeft de nachtelijke voedingen weer gedaan (omdat papa toch overal doorheen slaapt) en even voor 6:00 uur was papa ook weer alert genoeg voor het helpen. Wat deze keer ook wel fijn was, want het wilde niet echt lukken met het aanleggen voor de borstvoeding. En omdat mama al wat gekolfde melk had staan kon papa deze mooi aan jouw geven.
12 december
En na de voeding heeft mama zich nog even een uurtje omgedraaid. Hebben we jou op het voedingskussen erbij op bed gelegd en is papa begonnen met dit blogje te schrijven. Ondanks dat ik normaal graag uitslaap zijn ook dit wel erg mooie momenten. Ik wakker en zien hoe de 2 waardevolste mensen in mijn leven heerlijk liggen te dromen.
Inmiddels is Ineke weer aanwezig en draait hier (bijna) alles op volle toeren. Jij bent alweer lekker in bad geweest. De volgende voedingsronde is gedaan en er is ontbeten en koffie gedronken. Het enigste wat nog op gang moet komen ben IK. Ik heb koffie op en zit voornamelijk te tikken. Er gebeurd zoveel in zo’n korte tijd dat ik dit blogje gewoon even moest schrijven. Nu en niet wanneer ik de helft alweer vergeten ben. En dat is dus nu gedaan. Ik ga ook even een boterham smeren. Douchen, aankleden en dan draai ik de dag weer vrolijk mee. Boodschappen doen, de geboorte kaartjes ophalen bij de drukker en als het lukt samen met jou naar Disney’s Pixar – BRAVE kijken.
En wat er verder gaat gebeuren….. Dat lees je waarschijnlijk in het volgende blog.
Dikke knuffel en to…….. Oh nee, dat hoef ik hier niet meer neer te zetten…… Kan het nu echt doen!!!!!
We zijn inmiddels een paar dagen verder. En het lijkt wel of we in die paar dagen meer beleven dan in al die maanden ervoor. Niet verwonderlijk natuurlijk want voor jou en voor papa en mama is alles nieuw. Nou ja, niet alles natuurlijk, maar zo lijkt het wel. Rede dus ook om de eerste dagen even op een rijtje te zetten want er gebeurd zoveel dattt ik bang ben dat ik volgende week de helft al niet meer weet.
9 december
De dag dat je geboren bent. 12.45 uur en daar ben je dan. De ochtend verliep al in een roes. Het ging ineens zo snel dat er geen tijd was om na te denken.
6.00 uur: mama voelt zich niet lekker en heeft continu krampen.
8.00 uur: mama belt de verloskundige omdat ze het niet vertrouwd. Deze geeft aan dat het een griepje kan zijn of het begin van de bevalling. Warm houden en we kijken het even aan.
9.30 uur: mama belt nog een keer. Dit is géén griepje en de vk geeft aan dat ze even komt kijken.
9:45 uur: de vk komt binnen en gaat even bij mama kijken. Papa heeft ondertussen al wat gegeten (wat ik op zondag nooit zo vroeg doe) en zijn kleren aangedaan. Eenmaal op de slaapkamer krijg ik te horen dat er al 7cm ontsluiting is. En als we in het ziekenhuis willen bevallen we direct weg moeten.
10.10 uur: we zijn onderweg. Terwijl mama een manier probeert te vinden om het dak naar binnen te trekken belt papa (handsfree) naar opa en oma Klok om te zeggen dat het is begonnen en of ze ook richting Winterswijk willen komen (iets bekends in het ziekenhuis erbij) Ook opa en oma bus even ingelicht dat het is begonnen.
10.45 uur: Aangekomen in het ziekenhuis. Mama uit auto in rolstoel. Auto parkeren en snel naar de afdeling. Afdeling E0 kamer 29. Verloskundige was achter ons aangereden en wil direct even kijken hoever we nu zijn.
11.10 uur: Terwijl mama weer even onderzocht werd is papa terug naar de auto gelopen. Laatste tas gepakt uit de auto. Eenmaal terug op de kamer zijn er maar een paar woorden blijven hangen. Volledige ontsluiting, we gaan persen.
12.45 uur: Hallo Bram, welkom op de wereld.
Ondertussen zaten opa en oma Klok al een tijdje in het restaurant op mij te wachten. Ik zou ze even op gaan halen maar omdat de bevalling al zover was zaten ze daar maar. En nadat jij onderzocht was en mama ook weer een beetje bij was gekomen mocht ik ze dan eindelijk gaan halen.
Omdat je voetje een beetje raar staat leek het de verloskundige verstandig om de kinderarts erbij te roepen. Helaas kon die maandag pas. We mochten naar huis, of een nachtje blijven. Omdat naar huis gaan meer geregel zou zijn om dan maandag naar de kinderarts te gaan was het verstandiger om te blijven. Hierop hebben we opa en oma Bus even gebeld dat ze niet naar Borculo hoeven om de kraamhulp op te vangen maar dat ze ook naar het ziekenhuis mochten komen.
Toen die arriveerde is mama even gaan douchen. Dus papa naar het restaurant om hun op te halen en te wachten op een berichtje dat ze mee mochten om jou te zien. Opa en oma Klok zijn op dit moment richting huis gegaan.
Toen mama zover was ben ik samen met opa en oma Bus weer naar de afdeling gelopen. Jij en mama waren inmiddels een stukje verschoven naar kamer 18. Dit was een normale kamer en geen behandelkamer. Vanaf daar hebben we wat telefoontjes gepleegd en via de sociale media jouw geboorte met de andere gedeeld.
’s Avonds zijn tante Linda, oom Marco, Jarno, Linet, Manon en Amber op visite geweest. En dan is er zomaar een lange dag voorbij. Mama en jij zijn in het ziekenhuis gebleven en papa is naar huis gegaan om het even te laten bezinken en nog een beetje te slapen voordat hij de volgende dag om 7.00 uur weer richting ziekenhuis reed.
10 december.
Eenmaal in het ziekenhuis was het wachten op de kinderarts. Deze zou er rond 9.00 uur kunnen zijn. En niet ver na die tijd was hij er ook. Tenminste, de co assistent was er. Deze heeft je nog een keer helemaal onderzocht om uiteindelijk bij je voet te komen. Wat hij er precies van vond weet ik niet meer maar hij moest dit toch overleggen met de kinderarts. Deze kwam een paar minuten later binnen en heeft alleen naar je voet gekeken. Conclusie: geen klompvoet, geen vergroeide botjes e.d. Maar gewoon vast gezeten in de baarmoeder. Hij vermoede dat het niet gespalkt hoefde te worden en het in de komende weken vanzelf goed moet komen. Maar hij wilde de orthopeed er ook even naar laten kijken. En dat betekende dus wachten en niet naar huis.
Oma bus had zelf ook een afspraak bij de fysiotherapie en kwam samen met opa nog even op bezoek. Omdat ik niet de beste ben in blijven wachten besloten we dat ik in die tussentijd naar het gemeentehuis zou gaan om aangifte van je geboorte te doen. Maar in Winterswijk kan dat niet als het je uitkomt tussen alle bezigheden met kind door. Nee, daar kan het alleen als het hun uitkomt. Kortom, even bellen om een afspraak te maken. Kon rond 13.00 uur wel. Met als gevolg dat ik er niet was toen de orthopeed bij je kwam kijken. Uiteindelijk niet erg want hij had niks nieuws te vertellen. Voordat ik terug ben gegaan naar het ziekenhuis heb ik wel even snel geluncht. Gebeurd niet vaak dat ik zo dicht bij een McDonalds ben dus daar heb ik mooi even misbruik van gemaakt.
Dus we mogen naar HUIS. Voor het eerst met z’n 3e!!!!!! Eerst even bellen naar opa en oma Klok. Die zorgen dat ze in Borculo de kraamhulp op kunnen vangen voor het geval die er eerder is dan wij. Spullen pakken en gaan. Weer zo’n momentje waar je naar uitkijkt. De eerste keer dat jij in ons huis komt, in je eigen kamertje kan. En mama keek vooral uit naar haar eigen bed.
Eenmaal thuis gaat het weer heel snel. Veel nieuwe dingen. Veel informatie en geen tijd om even rustig te gaan zitten. Niet erg hoor, want ik doe alles met een glimlach van oor tot oor. Je leeft, wordt geleefd en je doet gewoon wat er gedaan moet worden. Uiteindelijk komt dan het moment dat iedereen weg is. En dan ben je met z’n 3e. HEERLIJK!!!!! En al is het nog niet rustig omdat je ineens met van alles rekening moet houden, toch voelt het goed en dat geeft ook een rustig gevoel. Nog even is de buurvrouw samen met haar dochter komen spieken naar je en daarna was het zover. De eerste nacht komt eraan.
De eerste keer het riedeltje aflopen. Luier verschonen, temperatuur opmeten en voeden. Ik zal niet zeggen dat het lijkt of we het al jaren doen, maar het ging wel een stuk makkelijker dan ik van tevoren had bedacht. Na het voeden ben je lekker bij me op de buik komen liggen. Knuffeltijd voor papa. En ik denk dat ik van alles daar het beste in ben. De andere dingen moet ik nog handiger in worden, maar knuffelen….. geen probleem. Het duurde ook niet lang voordat Thomas en Paula even kwamen kijken. ’s Middags was het te druk voor ze en dan verstoppen ze zich liever onder het bed, in een mandje of waar ze zich maar lekker kunnen verstoppen. Nu het stil was en we op bed lagen kwamen ze even kijken wie er nu mee naar huis was gekomen. Ze bleven netjes op een afstandje naar je kijken. En uiteindelijk lag jij op mijn buik. Paula op mijn been en Thomas tegen mijn andere been aan. En mijn eee lief op het bed naast me. Ik zou echt niet weten hoe ik het gelukkige gevoel wat ik toen had kan omschrijven. Maar dit moment staat heel hoog in mijn geluks top 10.
Na deze dagen gebeurde er iets wonderlijks. Papa ging om 22.30 uur naar bed. Terwijl ik er normaal pas om middernacht in kruip. De nacht door heeft mama de voedingen en luiers gedaan. Papa wil best helpen, maar is gewoon een erg vaste slaper. En al dacht ik dat het bij het horen van jouw gehuil anders zou zijn….. Nee hoor, papa slaapt door. Merk wel dat ik iets lichter slaap want in de verte heb ik je wel gehoord en weet ik dat mama druk met je in de weer was. Maar als mama me niet verder wakker maakt, dan slaap ik zo weer verder. En mama vond dat ze het alleen goed kon en mij niet nodig had en heeft me lekker laten slapen.
11 december
6.00 uur: Je meldt je weer even voor de volgende voeding. Deze keer wordt papa ook wakker en kon ik mooi even helpen. Zo’n ochtend loopt gewoon lekker. Geen gekke dingen en als het voeden aan de borst niet goed lukt dan krijg je een beetje bijvoeding. En in dat laatste is papa al snel erg goed geworden. Klein bekertje, Bram erbij en hup. Geen probleem voor deze papa. Na het voeden is papa vast uit bed gestapt. Beetje ruimen in de keuken en wachten tot 8.00 uur. Want dan zou de kraamhulp komen. Door wisseling wel een andere dan gisteren dus moest ik de deur even opendoen. We hebben Ineke meteen een sleutel gegeven. Lekker makkelijk want dan kunnen wij evt. op bed blijven liggen en komt ze vanzelf wel binnen.
Ook Ineke heeft ons gedurende de dag heel veel informatie gegeven. Is druk met mama en jou, poets hier en daar nog een beetje (veel) en neemt nog een paar belangrijke dingen met ons door. Dan moeten er nog een paar boodschappen worden gedaan. (Daar ben ik dan ook weer goed in) En dankzij Paula moest er onder het bed even schoongemaakt worden. Maar dat kan alleen als mama, jij en Ineke daar niet bezig zijn.
Toen ik terugkwam van de boodschappen stond er een leuke verrassing te wachten voor me. Oom Gerard en tante Lia waren helemaal uit Wassenaar gekomen om jou te bewonderen. Toch nog kraamvisite gehad en niet de eerste de beste. Mijn eigen peetouders.
Uiteindelijk vloog de dag voorbij en hebben we geen gekke dingen gehad. Nadat Ineke naar huis was ben ik eten klaar gaan maken. Hebben we gegeten en zijn opa en oma Bus nog even geweest. Toen ook die weer weg waren kwam de 2e nacht eraan. Maar eerst moest ik de dag even laten bezinken. Want hoe fijn het ook is om een kraamhulp te hebben en hoeveel je er ook van kan leren. Je voelt je af en toe een vreemde in je eigen huis.
De 2e nacht verliep niet veel anders dan de 1ste. Papa ging deze keer weer gewoon rond middernacht naar bed, mama heeft de nachtelijke voedingen weer gedaan (omdat papa toch overal doorheen slaapt) en even voor 6:00 uur was papa ook weer alert genoeg voor het helpen. Wat deze keer ook wel fijn was, want het wilde niet echt lukken met het aanleggen voor de borstvoeding. En omdat mama al wat gekolfde melk had staan kon papa deze mooi aan jouw geven.
12 december
En na de voeding heeft mama zich nog even een uurtje omgedraaid. Hebben we jou op het voedingskussen erbij op bed gelegd en is papa begonnen met dit blogje te schrijven. Ondanks dat ik normaal graag uitslaap zijn ook dit wel erg mooie momenten. Ik wakker en zien hoe de 2 waardevolste mensen in mijn leven heerlijk liggen te dromen.
Inmiddels is Ineke weer aanwezig en draait hier (bijna) alles op volle toeren. Jij bent alweer lekker in bad geweest. De volgende voedingsronde is gedaan en er is ontbeten en koffie gedronken. Het enigste wat nog op gang moet komen ben IK. Ik heb koffie op en zit voornamelijk te tikken. Er gebeurd zoveel in zo’n korte tijd dat ik dit blogje gewoon even moest schrijven. Nu en niet wanneer ik de helft alweer vergeten ben. En dat is dus nu gedaan. Ik ga ook even een boterham smeren. Douchen, aankleden en dan draai ik de dag weer vrolijk mee. Boodschappen doen, de geboorte kaartjes ophalen bij de drukker en als het lukt samen met jou naar Disney’s Pixar – BRAVE kijken.
En wat er verder gaat gebeuren….. Dat lees je waarschijnlijk in het volgende blog.
Dikke knuffel en to…….. Oh nee, dat hoef ik hier niet meer neer te zetten…… Kan het nu echt doen!!!!!
zondag 9 december 2012
09-12-2012 JOUW DAG
Hey kleine Knabbel,
Of zal ik nu zeggen BRAM. Want zo heet je nu je hebt besloten dat 9 december jouw verjaardag is.
En wat een dag zeg. Ik denk dat alle papa's en mama's wel kunnen indenken hoe ik me voel. Dat het meemaken van deze dag iets speciaals is en met geen pen te beschrijven. De dag begon ergens rond 6 uur vanmorgen. En ik zal misschien ooit een extra blogje schrijven om te vertellen wat er tussen dat moment en 12.45 uur is gebeurd. Want om die tijd ben je geboren. En misschien houden we dat stukje lekker voor ons zelf.
Maar hoe ik me voel, daar ben ik nu achter aan het komen. Nadat jij om de hoek kwam kijken is er nog genoeg gedaan, gezegd en gebeurd. Opa en Oma Klok waren al in het ziekenhuis aanwezig en hebben je bewonderd. Opa en Oma Bus zijn vrij snel daarna komen kijken en vanavond waren tante Linda, oom Marco en je neef en nichten op bezoek.
Mama en jij blijven nog een nachtje in het ziekenhuis zodat de kinderarts je nog even kan bekijken. En als het goed is komen jullie morgen naar huis. Ook ik had in het ziekenhuis kunnen blijven maar heb besloten om toch even thuis te slapen. Niet omdat ik graag bij jullie weg wilde, want het liefste zou ik je elk uur even willen vasthouden, aanraken en ruiken. Maar eerder omdat ik mezelf ken. En ik weet gewoon dat ik even de rust nodig heb om te gaan beseffen wat er vandaag is gebeurd.
En daar zit ik dan. Laptop op schoot, Thomas naast me op de bank, borrel op tafel en tikken maar. Vandaag is het "Wereld lichtjes dag" En na wat er de afgelopen jaren is gebeurd vind ik het bijzonder en haast een eer dat je vandaag bent geboren. En onderweg naar huis schoot me ineens een nummer te binnen die mijn gevoel het beste weergeeft.
Het besef: IK HEB EEN ZOON!!!!! En na een halve traan in de eerste minuut na je geboorte, brak ik bij het horen van deze tekst.
Ik weet even niet of er ooit een moment is geweest dat ik zo emotioneel blij ben geweest. Tuurlijk had ik ooit tranen van geluk, maar nog nooit zoals deze.....
Morgen zie ik je weer lieve Bram.
Toen ik mama leerde kennen, toen veranderde er iets in mij. Zij laat me zijn wie ik ben. En omdat ik niet hoef te veranderen, veranderde mijn wereld. En nu jij, KNABBEL, jij maakt me compleet gelukkig.
IK HOU ZOVEEL VAN JULLIE, vergeet dat nooit!!
zaterdag 1 december 2012
01-12-2012 December-stress
Hey lieve Knabbel,
Ben je lekker bezig bij mama in de buik? Als ik mama zo af en toe hoor, dan denk ik van wel. Duidelijk aanwezig en soms iets teveel voor mama. Maar goed, liever zo dan niet bewegen en het is nog maar voor eventjes.
Want de decembermaand is begonnen en we kunnen nu dus wel zeggen dat jij een verjaardag in december gaat krijgen. In de, zogenoemde, feestmaand komt er dus nog een feestje bij. Wanneer? Tja, dat merken we vanzelf wel.
Of dat nu ook de rede is dat ik dit stukje "december-stress" heb genoemd? Nee, niet echt. Natuurlijk is het allemaal best spannend. Zoals ik de vorige keer al zei ga ik met een ander gevoel naar het werk. En ook voor mama is het best spannend. Want hoe goed bedoeld ook, niemand kan je van tevoren uitleggen hoe een bevalling voelt. En daarbij ervaart ieder een bevalling op een andere manier, dus van alle verhalen die we tot nu gehoord hebben, is er niet één hetzelfde. En dan weet je uiteindelijk nog niks dus.
Nee, de december-stress is iets wat je tijdens de laatste maand van het jaar in winkels ziet. Wanneer de laatste cadeautjes gekocht moeten worden voor de Sint. Of het eten voor het kerstdiner en natuurlijk de oliebollen en champagne voor oud en nieuw. Een drukte die ik totaal niet snap. Want het grootste deel van die spullen kan je al maanden van tevoren in huis hebben. Maar ja, op de één of andere manier moet het zo laat mogelijk, zo snel mogelijk en met z'n alle tegelijkertijd.
En vandaag is het dus de 1ste decemberdag en de stress was meteen te zien. We zijn weer even naar Hengelo geweest. Moesten even naar de IKEA, de Media Markt en de Prénatal. Dus wij, op ons gemak, lekker die kant op en eenmaal daar besloten om bij de Media Markt te beginnen. Het was hier aardig druk, maar dat weet je van tevoren lijkt mij?? De laatste zaterdag voor 5 december dus mensen willen nog even snel een dvd-tje, een game of een duurder cadeautje kopen. Niks mis mee, maar loop dan niet zo te zuchten en steunen als het wat langer duurt.
Wij waren er omdat papa zijn oog had laten vallen op een "baby video monitor" Eerder deze week hadden we er al één getest en die was niet echt bevallen. Dus dan maar een wat duurdere. Het show-model stond aan dus konden we mooi de kwaliteit even zien. En die was goed. Maar papa wil hem ook op de TV aansluiten en dat was met de eerste niet gelukt. Daarom had ik bedacht dat we hem daar wel konden testen voordat we 60 km heen en weer zouden rijden. En, ondanks dat ik hem voordeliger kon krijgen, was ik bereid om daarvoor iets meer uit te geven.
Toen ik de verkoper zei dat ik hem op de TV wilde aansluiten verklaarde hij me meteen voor gek. Zijn woorden waren letterlijk: Wie doet dat nou? Daar heb ik nu nog nooit van gehoord? Ik had meteen al een naar gevoel maar goed. Ze zouden het kabeltje wel hebben die ik er dan bij moest kopen. Vervolgens vroeg hij aan mij hoe we dat dan wilde uittesten????? Eeeeeeeh, je hebt een werkend exemplaar, je hebt het kabeltje en een afdeling met meer dan 50 werkende TV's??????? Nee zeg, gaat hij moeilijk doen dat ze niet zomaar een kabeltje uit de verpakking kunnen halen want dan moet hij afgerekend worden. Dus dat doen we niet!! Op dat moment heb ik me omgedraaid en heb gezegd dat ik hem dan wel ergens anders ga halen. Ik snap dat niet, kan je ruim 200 euro aan een klant verdienen maar wil je niet even een kabeltje uit de verpakking halen???? Nu heb ik ooit zelf bij deze keten gewerkt, dus ik weet dat hij uit z'n nek stond te ..... Maar goed, de kijkshop is weer een klant rijker en hij eentje armer. Waarschijnlijk wilde hij het record "aantal klanten per uur" verbreken en koste dit hem teveel tijd. Ik zeg: last van december-stress.
Dan maar door naar de IKEA. Een paar lampjes halen voor de vitrine's. Niet veel en omdat wij nog steeds geen haast hebben eerst lekker lunchen. Staan we in het restaurant bij de kassa achter een dame in rolstoel. Omdat het wat drukker was had ze wat moeite met draaien in de rij en gaf ik haar dus wat extra ruimte. Ja ja, heel aardig bedacht van mij al zeg ik het zelf. Jammer dat de rest van de mensen ook de december-stress hebben. Want op het moment dat een medewerker van de IKEA op weg was om een volgende kassa te openen stormde er direct 4 klanten tussen mij en de rolstoel door om daar als eerste te zijn. Jawel, door de ruimte die ik had vrijgelaten zodat deze dame even rustig kon draaien. Gelukkig had ze een gezond gevoel voor humor want we hebben hardop staan praten en lachen over de december-stress, het raken van enkels en de daarbij horende bonuspunten. Ineens was de vrouw voor ons verdwenen? Zou ze ons misschien gehoord hebben??? hahahaha.
Tot slot hebben we bij de prénatal nog een wip-stoeltje en wat andere spulletjes gekocht. Hier gelukkig geen stress maar gewoon drukker dan normaal.
Tot zover vandaag, december is weer begonnen en we hebben het geweten.
Verder zijn we de afgelopen week weer bij de verloskundige geweest. Hierover heb ik je weinig te vertellen. Je ligt er nog steeds goed bij. Bloeddruk van mama nog steeds goed en ook jouw hartje klopt op volle toeren door.
En tot slot heeft mama afgelopen vrijdag bij de drukker de proefdrukken voor het geboortekaartje opgehaald. Tevens hebben we de enveloppen vast mee zodat we de adressen daar vast op kunnen zetten. En omdat mama toch in Lochem was is ze even op de koffie geweest bij tante Maaike. Die is ook hoogzwanger. Dat wil zeggen, ze is 5 dagen later uitgerekend dan mama. Kortom, lekkere "dikke-buiken-praat" en dat even werd dus even wat langer.
En zo zijn we dus weer een weekje verder. En of we de komende week jou al kunnen verwachten......???? We merken het wel. Hoe dan ook lieve Knabbel, tot snel. Of het weer een blogje is of live...........
Dikke knuffel van je papa.
Ben je lekker bezig bij mama in de buik? Als ik mama zo af en toe hoor, dan denk ik van wel. Duidelijk aanwezig en soms iets teveel voor mama. Maar goed, liever zo dan niet bewegen en het is nog maar voor eventjes.
Want de decembermaand is begonnen en we kunnen nu dus wel zeggen dat jij een verjaardag in december gaat krijgen. In de, zogenoemde, feestmaand komt er dus nog een feestje bij. Wanneer? Tja, dat merken we vanzelf wel.
Of dat nu ook de rede is dat ik dit stukje "december-stress" heb genoemd? Nee, niet echt. Natuurlijk is het allemaal best spannend. Zoals ik de vorige keer al zei ga ik met een ander gevoel naar het werk. En ook voor mama is het best spannend. Want hoe goed bedoeld ook, niemand kan je van tevoren uitleggen hoe een bevalling voelt. En daarbij ervaart ieder een bevalling op een andere manier, dus van alle verhalen die we tot nu gehoord hebben, is er niet één hetzelfde. En dan weet je uiteindelijk nog niks dus.
Nee, de december-stress is iets wat je tijdens de laatste maand van het jaar in winkels ziet. Wanneer de laatste cadeautjes gekocht moeten worden voor de Sint. Of het eten voor het kerstdiner en natuurlijk de oliebollen en champagne voor oud en nieuw. Een drukte die ik totaal niet snap. Want het grootste deel van die spullen kan je al maanden van tevoren in huis hebben. Maar ja, op de één of andere manier moet het zo laat mogelijk, zo snel mogelijk en met z'n alle tegelijkertijd.
En vandaag is het dus de 1ste decemberdag en de stress was meteen te zien. We zijn weer even naar Hengelo geweest. Moesten even naar de IKEA, de Media Markt en de Prénatal. Dus wij, op ons gemak, lekker die kant op en eenmaal daar besloten om bij de Media Markt te beginnen. Het was hier aardig druk, maar dat weet je van tevoren lijkt mij?? De laatste zaterdag voor 5 december dus mensen willen nog even snel een dvd-tje, een game of een duurder cadeautje kopen. Niks mis mee, maar loop dan niet zo te zuchten en steunen als het wat langer duurt.
Wij waren er omdat papa zijn oog had laten vallen op een "baby video monitor" Eerder deze week hadden we er al één getest en die was niet echt bevallen. Dus dan maar een wat duurdere. Het show-model stond aan dus konden we mooi de kwaliteit even zien. En die was goed. Maar papa wil hem ook op de TV aansluiten en dat was met de eerste niet gelukt. Daarom had ik bedacht dat we hem daar wel konden testen voordat we 60 km heen en weer zouden rijden. En, ondanks dat ik hem voordeliger kon krijgen, was ik bereid om daarvoor iets meer uit te geven.
Toen ik de verkoper zei dat ik hem op de TV wilde aansluiten verklaarde hij me meteen voor gek. Zijn woorden waren letterlijk: Wie doet dat nou? Daar heb ik nu nog nooit van gehoord? Ik had meteen al een naar gevoel maar goed. Ze zouden het kabeltje wel hebben die ik er dan bij moest kopen. Vervolgens vroeg hij aan mij hoe we dat dan wilde uittesten????? Eeeeeeeh, je hebt een werkend exemplaar, je hebt het kabeltje en een afdeling met meer dan 50 werkende TV's??????? Nee zeg, gaat hij moeilijk doen dat ze niet zomaar een kabeltje uit de verpakking kunnen halen want dan moet hij afgerekend worden. Dus dat doen we niet!! Op dat moment heb ik me omgedraaid en heb gezegd dat ik hem dan wel ergens anders ga halen. Ik snap dat niet, kan je ruim 200 euro aan een klant verdienen maar wil je niet even een kabeltje uit de verpakking halen???? Nu heb ik ooit zelf bij deze keten gewerkt, dus ik weet dat hij uit z'n nek stond te ..... Maar goed, de kijkshop is weer een klant rijker en hij eentje armer. Waarschijnlijk wilde hij het record "aantal klanten per uur" verbreken en koste dit hem teveel tijd. Ik zeg: last van december-stress.
Dan maar door naar de IKEA. Een paar lampjes halen voor de vitrine's. Niet veel en omdat wij nog steeds geen haast hebben eerst lekker lunchen. Staan we in het restaurant bij de kassa achter een dame in rolstoel. Omdat het wat drukker was had ze wat moeite met draaien in de rij en gaf ik haar dus wat extra ruimte. Ja ja, heel aardig bedacht van mij al zeg ik het zelf. Jammer dat de rest van de mensen ook de december-stress hebben. Want op het moment dat een medewerker van de IKEA op weg was om een volgende kassa te openen stormde er direct 4 klanten tussen mij en de rolstoel door om daar als eerste te zijn. Jawel, door de ruimte die ik had vrijgelaten zodat deze dame even rustig kon draaien. Gelukkig had ze een gezond gevoel voor humor want we hebben hardop staan praten en lachen over de december-stress, het raken van enkels en de daarbij horende bonuspunten. Ineens was de vrouw voor ons verdwenen? Zou ze ons misschien gehoord hebben??? hahahaha.
Tot slot hebben we bij de prénatal nog een wip-stoeltje en wat andere spulletjes gekocht. Hier gelukkig geen stress maar gewoon drukker dan normaal.
Tot zover vandaag, december is weer begonnen en we hebben het geweten.
Verder zijn we de afgelopen week weer bij de verloskundige geweest. Hierover heb ik je weinig te vertellen. Je ligt er nog steeds goed bij. Bloeddruk van mama nog steeds goed en ook jouw hartje klopt op volle toeren door.
En tot slot heeft mama afgelopen vrijdag bij de drukker de proefdrukken voor het geboortekaartje opgehaald. Tevens hebben we de enveloppen vast mee zodat we de adressen daar vast op kunnen zetten. En omdat mama toch in Lochem was is ze even op de koffie geweest bij tante Maaike. Die is ook hoogzwanger. Dat wil zeggen, ze is 5 dagen later uitgerekend dan mama. Kortom, lekkere "dikke-buiken-praat" en dat even werd dus even wat langer.
En zo zijn we dus weer een weekje verder. En of we de komende week jou al kunnen verwachten......???? We merken het wel. Hoe dan ook lieve Knabbel, tot snel. Of het weer een blogje is of live...........
Dikke knuffel van je papa.
Abonneren op:
Posts (Atom)