23-12-2012 Weer een weekje verder....

Hey kleine Knabbel,

We zijn inmiddels alweer een weekje verder. Vandaag is dan ook alweer je 2e verweekdag. Of je 14e verdagdag, dat kan ook. Toch wel raar, hoe je leeftijd eerst in minuten en uren werd vertelt. En al snel heb je het over dagen en weken. De volgende stap is zeggen hoeveel maanden je alweer bent en uiteindelijk hebben we het alleen nog maar over jaren. Dan vergeten we de minuten, uren, dagen en weken bij te houden.

Maar daar denken we voorlopig nog maar even niet aan en vier ik vandaag gewoon je 2e verweekdag. En die zijn we vanochtend samen begonnen onder de douche. Papa en Bram samen lekker spetteren onder de druppels. Van die kleine momentjes waar jij zichtbaar van geniet en daarmee papa natuurlijk ook.

Maar wat hebben we de hele week eigenlijk gedaan? Daar moet ik ook weer even diep voor graven. De week voor de Kerst is voor papa altijd een drukke week op het werk. En omdat er thuis ook zoveel is veranderd sinds jij er bent haal ik de dagen nog wel eens even door elkaar en merk ik hoe snel je kleine maar leuke dingen kan vergeten.

Maar we gaan het weer proberen en dan beginnen we bij de maandag. De wekker liep voor mij weer vroeg af want om 7.30 uur mocht ik beginnen met werken. Een halve dag, dus ik was rond 14.00 uur weer thuis. 's Avonds hebben we weer even visite voor je gehad. Een goede vriendin van papa die momenteel in Roermond woont. Hierdoor zien we elkaar niet vaak en de laatste keer was dan ook al enige jaren geleden. Daniella en papa noemen elkaar al jaren lang Knabbel en Babbel. Dus eigenlijk kan je zeggen dat je in het echt naar je opa's bent vernoemt, maar als kleine Knabbel heb je dezelfde naam als Daniella gekregen.

Dinsdag had papa nog een dagje vrij voordat de echte kerstdrukte in de winkel gaat beginnen. Overdag hebben we lekker met ons drietjes doorgebracht. En, we hebben je eerste uitstapje gehad. Dik in de kleren, want het was niet al te warm, op weg naar de supermarkt om wat kleine boodschappen te halen. Ik weet niet hoe jij je eerste uitstapje vond, al denk ik dat je het zelf ook niet weet. Want je hebt de hele weg heerlijk liggen slapen. Mama was in ieder geval blij want die was al geruime tijd niet verder gekomen dan de tuin.
Eenmaal weer thuis hebben papa en mama even gegeten en daarna jij ook. 's Avonds zijn de buren nog even op visite geweest om jou te bewonderen. Een gezellig avondje gehad maar ook een vermoeiend dagje voor met name mama. Omdat ze 's nachts niet door kan slapen moet ze overdag wat meer rust nemen. Over het algemeen lukt dat aardig maar sommige dagen doen we net iets te veel.

Woensdag hadden we een wat mindere dag. Papa mocht eerst weer een aantal uren werken en eenmaal thuis zat mama even niet zo lekker in haar vel. De oorzaak blijkt te zitten in iets wat inmiddels een kleine ergernis is geworden van papa. Iets waar we nu op onze eigen manier mee omgaan en dat gaat al een stuk beter.
Wat is het geval? Zodra we wisten dat we zwanger van je waren krijg je te maken met de verloskundige. Na je geboorte komt daar de kraamhulp bij. Bij borstvoeding hebben we nog een lactatie-deskundige bij om vervolgens het consultatiebureau er ook bij te krijgen.
Omdat je bij borstvoeding niet kan zien hoeveel je drinkt werd je regelmatig gewogen. En je zou dus te weinig aankomen. Nog niet erg, maar dan moeten we dus een oplossing vinden om je beter te laten eten. Dan komen er dus 4 instanties in actie die allemaal tips hebben. Maar erger is dat ze elkaars tips onderuit halen. Wel of geen fles, kolven of aan de borst, tepel-hoedje of niet.... Allemaal dingen die voor ons nieuw zijn. Dan heb je behoefte aan één deskundige die je verder helpt waardoor je zelfverzekerd doorgaat. En dus niet aan 4 klojo's die ervoor zorgen dat je het zelf ook niet meer weet. Mama onzeker, papa boos en Bram weet van niks en schiet er al helemaal niks mee op.
Het vreemde is dat wanneer je met andere moeders praat je soortgelijke verhalen hoort. En dat maakt het voor mij een ergernis. Al die instantie zouden je moeten helpen, je een steun in de rug geven en op z'n tijd moeten zeggen dat je het goed doet. Zorgen dat de mama's zeker van zichzelf zijn. Dat is beter voor de rust, voor de mama's en het belangrijkste, beter voor de kinderen.

Ik kijk nu vooral naar mijn kleine Knabbel. Je drinkt lekker. De ene keer iets beter dan de andere keer. Maar daarna slaap je meestal door tot de volgende voeding. Dat zegt mij dat je tevreden bent en dus genoeg gegeten hebt. Ik doe niet meer mee aan de cijfertjes-stress van "hij moet elke voeding zoveel cc hebben" Kortom, ik kijk hoe het met jou gaat en niet naar hoe anderen vinden dat het met jou zou moeten gaan. Dat maakt mij zekerder en rustiger en ik weet gewoon dat je daar het meeste aan hebt.

Vanaf donderdag tot zaterdag heb ik niet veel met jou kunnen knuffelen. Donderdag gewerkt tot 16.00 uur en eenmaal thuis meteen de kerstboodschappen gedaan. Vrijdag een hele lange dag gewerkt en zaterdag net zo. Eenmaal thuis wil ik het liefste alleen met jou en mama bezig zijn maar de vermoeidheid maakt dat ik ook heel graag wil slapen. Daarom heb ik vandaag een inhaal dagje. Vanochtend al lekker met je onder de douche gestaan en straks mama een beetje ontlasten zodat die vandaag lekker rustig aan kan doen.
Vannacht had jij een minder goed nachtje. Je wilde niet slapen en bleef een beetje schreeuwen en huilen. Misschien krampjes en misschien een beetje ziek??? Jij kan het niet zeggen in ieder geval. Uiteindelijk heb ik je om 0.30 uur even bij me in bed gelegd. Gevolg was dat we met z'n 3e tot 3.00 uur door hebben geslapen. Misschien niet verantwoord, maar het werkte en papa heeft al 2 1/2 uur knuffelen ingehaald.

Verder zijn opa en oma Bus samen met je grote neef Jarno op vrijdag hier geweest. Dus ook je grote neef heeft een half uurtje kunnen knuffelen.

En zo is er dan alweer een week voorbij, heb ik morgen nog een drukke dag voor de boeg en dan gaan we jouw eerste Kerst vieren. Lekker met z'n drietjes. Geen verplichtingen en tussen jouw voedingen door gaan we zelf ook lekker eten. Maar daarover hebben we het de volgende keer wel weer.