zondag 9 december 2012
09-12-2012 JOUW DAG
Hey kleine Knabbel,
Of zal ik nu zeggen BRAM. Want zo heet je nu je hebt besloten dat 9 december jouw verjaardag is.
En wat een dag zeg. Ik denk dat alle papa's en mama's wel kunnen indenken hoe ik me voel. Dat het meemaken van deze dag iets speciaals is en met geen pen te beschrijven. De dag begon ergens rond 6 uur vanmorgen. En ik zal misschien ooit een extra blogje schrijven om te vertellen wat er tussen dat moment en 12.45 uur is gebeurd. Want om die tijd ben je geboren. En misschien houden we dat stukje lekker voor ons zelf.
Maar hoe ik me voel, daar ben ik nu achter aan het komen. Nadat jij om de hoek kwam kijken is er nog genoeg gedaan, gezegd en gebeurd. Opa en Oma Klok waren al in het ziekenhuis aanwezig en hebben je bewonderd. Opa en Oma Bus zijn vrij snel daarna komen kijken en vanavond waren tante Linda, oom Marco en je neef en nichten op bezoek.
Mama en jij blijven nog een nachtje in het ziekenhuis zodat de kinderarts je nog even kan bekijken. En als het goed is komen jullie morgen naar huis. Ook ik had in het ziekenhuis kunnen blijven maar heb besloten om toch even thuis te slapen. Niet omdat ik graag bij jullie weg wilde, want het liefste zou ik je elk uur even willen vasthouden, aanraken en ruiken. Maar eerder omdat ik mezelf ken. En ik weet gewoon dat ik even de rust nodig heb om te gaan beseffen wat er vandaag is gebeurd.
En daar zit ik dan. Laptop op schoot, Thomas naast me op de bank, borrel op tafel en tikken maar. Vandaag is het "Wereld lichtjes dag" En na wat er de afgelopen jaren is gebeurd vind ik het bijzonder en haast een eer dat je vandaag bent geboren. En onderweg naar huis schoot me ineens een nummer te binnen die mijn gevoel het beste weergeeft.
Het besef: IK HEB EEN ZOON!!!!! En na een halve traan in de eerste minuut na je geboorte, brak ik bij het horen van deze tekst.
Ik weet even niet of er ooit een moment is geweest dat ik zo emotioneel blij ben geweest. Tuurlijk had ik ooit tranen van geluk, maar nog nooit zoals deze.....
Morgen zie ik je weer lieve Bram.
Toen ik mama leerde kennen, toen veranderde er iets in mij. Zij laat me zijn wie ik ben. En omdat ik niet hoef te veranderen, veranderde mijn wereld. En nu jij, KNABBEL, jij maakt me compleet gelukkig.
IK HOU ZOVEEL VAN JULLIE, vergeet dat nooit!!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Mooi gezegd en geschreven, tot (morgen) straks.
BeantwoordenVerwijderenxXxjes
Wat gaaf voor jullie een Zoon Bram dit is een goed geweldig misschien wel het perfecte jaar voor jullie en Bram is de kroon een jaar om nooit meer te vergeten geniet er samen van vanaf nu zijn jullie met ze drie hihihihi
BeantwoordenVerwijderenWat een prachtig blog... Jij kan echt heel mooi je gevoel op papier zetten... Mooi!
BeantwoordenVerwijderenEn wat een prachtig nummer zeg. Wauw. Natuurlijk ook via deze weg, van harte gefeliciteerd, voor jou en Monica. Geniet met de hoofdletter G, elke dag opnieuw en laat je verwonderen!
X Claudia
Onmeetbaar geluk.... hou dat altijd vast!
BeantwoordenVerwijderenDikke pakkerd! xxxx
Onmeetbaar geluk en altijd vasthouden, dat is wat ook "ik" jullie toewens en ook dat vasthouden zul je moeten ondervinden omdat dat -volgens mij- ook een vorm van loslaten is.
BeantwoordenVerwijderenGisteren is je leven ingrijpend veranderd, onmetelijk geluk en -onvermijdelijk- zullen er ook zorgen komen maar dat is -hopelijk- voorlopig niet aan de orde.
Ik heb de tekst er maar eens bij gepakt en begrijp dat je ervan onderuit ging. Tussen het "zeggen" van IK heb een zoon en heb "hebben" van een zoon (of dochter) daar zit een wereld van verschil tussen. Dat verschil kèn je nu en dat is gewoonweg niet uit te leggen.
Sommige dingen in het leven moet je zèlf ervaren en meemaken en dàn kun je soms andere dingen in het leven pas beseffen ook al heb je altijd gedacht dat je dat al deed.
Genoeg opvoedkundig gezemel.
Bram, jongen .. jouw taak is: eten, groeien en lekker slapen, leef je leven, doe je best en lig op gezette tijden gewoon dwars (deed je vader op vroeger ook hoor)
Ik kom ècht gauw naar je kijken en doe de groeten aan je moeder (want die ligt vast nog uit te hijgen). Waarvan? Dàt hoor je als je groter bent gegroeid!!!!
Doei