Hey kleine Knabbeltje,
We zijn alweer een paar dagen verder en eigenlijk valt er niet veel over je te melden. Het voelt een beetje of het lange wachten is begonnen. De komende maanden gaat er nog genoeg gebeuren. Voordat jij geboren wordt gaan we je kamertje nog inrichten, hebben we nog een "20 weken" echo en wat al niet meer. Kortom, er is nog genoeg te doen.
We hebben uitgerekend dat jij rond 16 december geboren gaat worden. Maar dat is slechts een berekening. De meeste kinderen worden op een andere dag geboren.
Het is dus een grote verrassing wanneer je echt geboren gaat worden. En of je een jongen of een meisje bent zal nog een grotere verrassing zijn. Mama en ik hoeven het in ieder geval niet te weten. Maar een beetje gokken is best leuk.
Daarom mag iedereen een gokje wagen. En voor degene die er het dichtste bij zit zal ik een prijsje verzinnen. Wat voor een prijs heb ik nu nog geen idee van, maar daar heb ik nog wel even de tijd voor.
Of je een jongen of een meisje wordt is de eerste gok. En wie dat goed heeft maakt nog kans op de prijs. Daarna gaat het om de datum dat je wordt geboren. En omdat het zou kunnen zijn dat meerdere mensen dezelfde dag kiezen moeten ze er ook een tijd bij zetten.
Uiteindelijk is de dag belangrijker dan de tijd. Als je op 16-12-2012 om 0.01 uur geboren wordt en iemand zegt 15-12-2012 om 23.59 uur. En een ander 16-12-2012 om 3.00 uur. Dan wint degene die de datum van 16-12-2012 heeft gezegd. Die had namelijk je verjaardag goed. De tijd is pas belangrijk als er meerdere de juiste datum hadden.
Dus zeg het maar:
Is Knabbeltje een jongen of een meisje?
Wat zal de verjaardag van Knabbeltje worden?
En hoe laat zal Knabbeltje op de wereld komen?
Antwoorden kan gewoon als reactie op dit bericht.
IK BEN BENIEUWD!!!!
zaterdag 23 juni 2012
maandag 18 juni 2012
18-06-2012 the day after
Hey kleine Knabbel,
Daar ben ik weer even om mijn verhaal te doen.
Het is nu na middernacht dus de dag nadat het Nederlands elftal is uitgeschakeld op het EK voetbal. Ik kan wel eens heel fanatiek reageren maar dit jaar valt dat mee. Ze hebben gewoon niet goed genoeg gespeeld. Heel simpel. Dus ook goed te verwerken. Het is niet anders.
De eerste wedstrijd die weer ergens om gaat is op 7 september tegen Turkije. Dan moeten ze een begin maken om zich te kwalificeren voor het WK in 2014. De eerste wedstrijd die we samen kunnen kijken zal 22 maart 2013 zijn tegen Estland. Dan niet in de tent, die staat alleen tijdens het EK of het WK, maar gewoon binnen op de bank bij papa op schoot. Lijkt me leuk.
Maar het is niet alleen maar voetbal hoor Knabbeltje, al lijkt dat wel zo in de laatste blogjes. Het is namelijk ook de dag na Vaderdag. Voor mij was het dit jaar een heel klein beetje vaderdag omdat we weten dat jij onderweg bent. We hebben er nog niks aan gedaan maar ik heb wel een paar keer gedacht hoe deze dag er de komende jaren uit gaat zien. De eerste keren zal vooral mama iets doen omdat jij dat nog niet kan. En hopelijk na een paar jaar word ik wakker en krijg ik ontbijt op bed. Aangebrande toast, een snot-ei, thee met veel te weinig suiker en 3 druppels vers geperste sinaasappelsap. En ik ga het nog lekker vinden ook omdat jij het hebt klaargemaakt.
En nu ik het even terug lees zie ik dat ik het woordje "hopelijk" gebruik. En niet onbewust. Want nog geen 24 uur geleden las ik 2 berichtjes op de facebook. Een vader die zijn dochter mist. Om vervolgens de woorden "En nu is het vaderdag......." neer te zetten. Ik wil niet meteen zeggen dat de angst in mij de overhand nam. Dat dan nog niet. Maar ik werd wel even helemaal stil. Iets wat ik niet vaak ben want meestal heb ik mijn woordje wel weer klaar. Maar nu dus niet. Nu was ik even heel klein en heel stil en besefte ik weer even dat het ook anders kan zijn.
Maar "hopelijk" is ons lot anders en komen er een heleboel dagen dat we kunnen genieten van "ons" En niet alleen op vaderdag, maar van elke dag opnieuw.
En dat is alles wat ik nu kan doen. Wensen, dromen en hopen.
Wat ook niet onbelangrijk is, we zijn vandaag al een beetje aan jouw kamertje begonnen. Tot gisteren was het de logeerkamer. Maar nadat we de schouw en het logeerbed hebben verkocht hebben we de schouw naar beneden gebracht en het bed deels uit elkaar gehaald. Vanavond gaan we die, met de aanhanger van de buren, naar hun nieuwe plek brengen. Daardoor is een groot deel van jouw kamertje nu leeg. In de komende weken zal het behang van de muren gaan, de vloerbedekking eruit en de laatste kastjes even verplaatst worden. En nog weer later gaan we hem zo inrichten dat mama en ik hem allebei mooi vinden en dat jij je eigen plekje hebt.
Wat jij in die tussentijd mag doen is lekker doorgroeien bij mama in de buik.
Dikke knuffel lieve Knabbeltje,
ik spreek je snel weer.........
Daar ben ik weer even om mijn verhaal te doen.
Het is nu na middernacht dus de dag nadat het Nederlands elftal is uitgeschakeld op het EK voetbal. Ik kan wel eens heel fanatiek reageren maar dit jaar valt dat mee. Ze hebben gewoon niet goed genoeg gespeeld. Heel simpel. Dus ook goed te verwerken. Het is niet anders.
De eerste wedstrijd die weer ergens om gaat is op 7 september tegen Turkije. Dan moeten ze een begin maken om zich te kwalificeren voor het WK in 2014. De eerste wedstrijd die we samen kunnen kijken zal 22 maart 2013 zijn tegen Estland. Dan niet in de tent, die staat alleen tijdens het EK of het WK, maar gewoon binnen op de bank bij papa op schoot. Lijkt me leuk.
Maar het is niet alleen maar voetbal hoor Knabbeltje, al lijkt dat wel zo in de laatste blogjes. Het is namelijk ook de dag na Vaderdag. Voor mij was het dit jaar een heel klein beetje vaderdag omdat we weten dat jij onderweg bent. We hebben er nog niks aan gedaan maar ik heb wel een paar keer gedacht hoe deze dag er de komende jaren uit gaat zien. De eerste keren zal vooral mama iets doen omdat jij dat nog niet kan. En hopelijk na een paar jaar word ik wakker en krijg ik ontbijt op bed. Aangebrande toast, een snot-ei, thee met veel te weinig suiker en 3 druppels vers geperste sinaasappelsap. En ik ga het nog lekker vinden ook omdat jij het hebt klaargemaakt.
En nu ik het even terug lees zie ik dat ik het woordje "hopelijk" gebruik. En niet onbewust. Want nog geen 24 uur geleden las ik 2 berichtjes op de facebook. Een vader die zijn dochter mist. Om vervolgens de woorden "En nu is het vaderdag......." neer te zetten. Ik wil niet meteen zeggen dat de angst in mij de overhand nam. Dat dan nog niet. Maar ik werd wel even helemaal stil. Iets wat ik niet vaak ben want meestal heb ik mijn woordje wel weer klaar. Maar nu dus niet. Nu was ik even heel klein en heel stil en besefte ik weer even dat het ook anders kan zijn.
Maar "hopelijk" is ons lot anders en komen er een heleboel dagen dat we kunnen genieten van "ons" En niet alleen op vaderdag, maar van elke dag opnieuw.
En dat is alles wat ik nu kan doen. Wensen, dromen en hopen.
Wat ook niet onbelangrijk is, we zijn vandaag al een beetje aan jouw kamertje begonnen. Tot gisteren was het de logeerkamer. Maar nadat we de schouw en het logeerbed hebben verkocht hebben we de schouw naar beneden gebracht en het bed deels uit elkaar gehaald. Vanavond gaan we die, met de aanhanger van de buren, naar hun nieuwe plek brengen. Daardoor is een groot deel van jouw kamertje nu leeg. In de komende weken zal het behang van de muren gaan, de vloerbedekking eruit en de laatste kastjes even verplaatst worden. En nog weer later gaan we hem zo inrichten dat mama en ik hem allebei mooi vinden en dat jij je eigen plekje hebt.
Wat jij in die tussentijd mag doen is lekker doorgroeien bij mama in de buik.
Dikke knuffel lieve Knabbeltje,
ik spreek je snel weer.........
donderdag 14 juni 2012
14-06-2012
Hey kleine Knabbel,
Het is nu 20.30 uur en ik zit weer lekker in de oranje tent te wachten op de volgende wedstrijd. Gisteren heeft het Nederlands elftal verloren van Duitsland. Jammer, maar Duitsland was gewoon beter. Nu vind ik een eindronde EK of WK altijd zo leuk dat ik ook heerlijk kan genieten van de andere wedstrijden. Over een paar minuten begint Spanje tegen Ierland. Ben benieuwd hoeveel doelpunten Spanje kan maken want die zijn toch favoriet.
Tot zover de voetbal. Want ik weet nu nog niet of jij straks net zo wordt als je moeder. Dan zit je binnen bij haar naar een soap of iets dergelijks te kijken. Of wordt je net als die gekke vader van je en zit je naast me in de oranje tent te praten over opstellingen, inzet en wat al niet meer. Juichen we samen of zijn we het beide niet eens met de scheids. Kortom, allemaal dingen waar we de uitslag van de wedstrijd niet mee kunnen veranderen maar wat we doen omdat het er gewoon bij hoort.
Eigenlijk heb ik over jou niet veel te melden. Na maandag weten we dat het goed met je gaat en is het wachten tot de 20 weken echo. Tot die tijd zal jij nog een flink stukje groeien.
Mama slaapt helaas nog steeds niet goed en daardoor is ze overdag ook vaak moe. En hoe vervelend dit ook is, tot nu toe is dat het enige ongemak wat ze heeft door jou aanwezigheid. En dat had ook erger kunnen zijn.
Als ik de rest van de mensen moet geloven krijg ik de ongemakken nadat jij geboren bent. Je wilt niet weten hoe vaak ik de woorden "geniet er nog maar van want na december kan dat niet meer" al heb gehoord. En dat er veel gaat veranderen, dat is zeker. Maar ik kijk uit naar elke verandering die ik voor je moet doen. En er zullen ook wel dingen zijn die ik gewoon kan blijven doen. Misschien minder vaak, maar dat zien we dan wel weer.
De komende dagen zal er in ieder geval nog niet veel veranderen. Morgen moet ik nog even werken en dan is het weekend. Zaterdag gaan we naar mijn neef die vandaag jarig is. Ik denk dat jij hem gaat leren kennen als "oom Tazzz" En zondag, ja dan is er weer een wedstrijd van Oranje...
Inmiddels is de wedstrijd 10 minuten bezig en staan de Spanjaarden al met 1-0 voor. Ik ga lekker verder kijken. Groei jij maar lekker verder daar bij mama. Ik spreek je snel weer.
Dikke knuffel.....
Het is nu 20.30 uur en ik zit weer lekker in de oranje tent te wachten op de volgende wedstrijd. Gisteren heeft het Nederlands elftal verloren van Duitsland. Jammer, maar Duitsland was gewoon beter. Nu vind ik een eindronde EK of WK altijd zo leuk dat ik ook heerlijk kan genieten van de andere wedstrijden. Over een paar minuten begint Spanje tegen Ierland. Ben benieuwd hoeveel doelpunten Spanje kan maken want die zijn toch favoriet.
Tot zover de voetbal. Want ik weet nu nog niet of jij straks net zo wordt als je moeder. Dan zit je binnen bij haar naar een soap of iets dergelijks te kijken. Of wordt je net als die gekke vader van je en zit je naast me in de oranje tent te praten over opstellingen, inzet en wat al niet meer. Juichen we samen of zijn we het beide niet eens met de scheids. Kortom, allemaal dingen waar we de uitslag van de wedstrijd niet mee kunnen veranderen maar wat we doen omdat het er gewoon bij hoort.
Eigenlijk heb ik over jou niet veel te melden. Na maandag weten we dat het goed met je gaat en is het wachten tot de 20 weken echo. Tot die tijd zal jij nog een flink stukje groeien.
Mama slaapt helaas nog steeds niet goed en daardoor is ze overdag ook vaak moe. En hoe vervelend dit ook is, tot nu toe is dat het enige ongemak wat ze heeft door jou aanwezigheid. En dat had ook erger kunnen zijn.
Als ik de rest van de mensen moet geloven krijg ik de ongemakken nadat jij geboren bent. Je wilt niet weten hoe vaak ik de woorden "geniet er nog maar van want na december kan dat niet meer" al heb gehoord. En dat er veel gaat veranderen, dat is zeker. Maar ik kijk uit naar elke verandering die ik voor je moet doen. En er zullen ook wel dingen zijn die ik gewoon kan blijven doen. Misschien minder vaak, maar dat zien we dan wel weer.
De komende dagen zal er in ieder geval nog niet veel veranderen. Morgen moet ik nog even werken en dan is het weekend. Zaterdag gaan we naar mijn neef die vandaag jarig is. Ik denk dat jij hem gaat leren kennen als "oom Tazzz" En zondag, ja dan is er weer een wedstrijd van Oranje...
Inmiddels is de wedstrijd 10 minuten bezig en staan de Spanjaarden al met 1-0 voor. Ik ga lekker verder kijken. Groei jij maar lekker verder daar bij mama. Ik spreek je snel weer.
Dikke knuffel.....
maandag 11 juni 2012
11-06-2012
Hey kleine Knabbel,
Zoals ik gisteren al schreef mochten we vandaag weer naar de verloskundige. De uitslagen van het bloed prikken zouden even doorgenomen worden. Maar hier waren we snel mee klaar omdat eigenlijk alles goed was. Bloeddruk is weer even opgemeten en mama is even in haar vinger geprikt om de bloedsuiker te meten. En ook hier was niks verkeerds aan.
Omdat je vorige week niet goed in beeld wilde komen is er vandaag opnieuw een echo gemaakt. En deze keer was je dus wel goed op te meten. Daarmee kunnen ze dan ook wat preciezer aangeven wat de uitgerekende datum is. En jawel, dit is zoals we zelf ook al uitgerekend hadden, 16 december.
Verder hebben we weer een stapeltje boekjes meegekregen met informatie en dergelijke. En we mochten nu een knuffeltje uitzoeken voor je. Keuze was uit 3 verschillende kleuren. Maar ik mocht de oranje niet meenemen van mama hahaha. Ik heb last van de oranjekoorts maar mama begint er een beetje ziek van te worden hahahaha.
Over 4 weken hebben we weer een nieuwe afspraak, maar dan wordt er geen echo gemaakt. Die zal pas rond de 20 weken zijn (over 7 weken dus). Die wordt echter niet bij de verloskundige gemaakt maar daar mogen we voor naar Varsseveld.
Het duurt nu dus weer even voordat we je weer gaan zien. En wat we tot die tijd gaan doen...... Dat laat ik je wel weer weten in de volgende blogjes.
Dikke knuffel kleine Knabbel,
tot de volgende keer......
zondag 10 juni 2012
10-06-2012
Hey kleine Knabbel,
Alweer bijna een week verder en er is nog weinig nieuws over je te melden. De afgelopen week was er één van werken en de rest van de dagelijkse dingen. Niks bijzonders dus.
Momenteel zit ik met de terras-verwarming in een oranje tent in de tuin. Zeg maar gerust in één van de (vele) gekten van je vader. Het EK voetbal is begonnen dus de hele tuin is oranje gekleurd.
Gisteren was de eerste wedstrijd van het Nederlands elftal. Helaas met 0-1 van de Denen verloren. Een vriendin van ons kwam gezellig meekijken naar de wedstrijd. En ze nam ook nog wat voor je mee. Dit EK zullen we er nog niet veel aan hebben, maar over een tijdje, als oranje weer speelt dan zitten we samen voor de TV. Ik in een oranje t-shirt en jij in je mooie tenue. Waarschijnlijk zal het de eerste jaren vooral zijn omdat ik dat zo leuk vind. Maar uiteindelijk zal je een eigen willetje krijgen en kan ik alleen maar hopen dat je net zo gek bent als je vader. Al weet ik niet of je moeder daar zo blij mee zal zijn....
Wat moet dat heerlijk zijn, samen dingen doen. Dat jij er straks bent wanneer ik thuis kom van het werk. Maar nadat ik net een blog van mijn neef heb zitten lezen besef ik me eens te meer hoe speciaal juist die kleine dingen moeten zijn. Dat we, wanneer we het over jou hebben, niet praten over iets vanzelfsprekends. Dat je een wondertje bent die straks in ons midden plaatsneemt.
Dus groei jij nu maar lekker verder zodat je over een maand of 6 bij ons mag komen. We zullen er voor zorgen dat je een mooi kamertje hebt tegen die tijd.
Morgen is weer een nieuwe dag. En morgen mogen we weer naar de verloskundige. Deze afspraak was al gepland. Dat we wederom een echo krijgen was niet gepland. Maar omdat je vorige week lekker eigenwijs was hebben ze je niet goed op kunnen meten. Dus morgen een herkansing. Dus eeeeeeeh, wil je morgen een beetje meehelpen? Dan is de verloskundige ook weer blij omdat ze haar werk goed heeft kunnen doen.
Ik zal morgen wel weer even een stukje tikken als we bij de verloskundige zijn geweest.
Alweer bijna een week verder en er is nog weinig nieuws over je te melden. De afgelopen week was er één van werken en de rest van de dagelijkse dingen. Niks bijzonders dus.
Momenteel zit ik met de terras-verwarming in een oranje tent in de tuin. Zeg maar gerust in één van de (vele) gekten van je vader. Het EK voetbal is begonnen dus de hele tuin is oranje gekleurd.
Gisteren was de eerste wedstrijd van het Nederlands elftal. Helaas met 0-1 van de Denen verloren. Een vriendin van ons kwam gezellig meekijken naar de wedstrijd. En ze nam ook nog wat voor je mee. Dit EK zullen we er nog niet veel aan hebben, maar over een tijdje, als oranje weer speelt dan zitten we samen voor de TV. Ik in een oranje t-shirt en jij in je mooie tenue. Waarschijnlijk zal het de eerste jaren vooral zijn omdat ik dat zo leuk vind. Maar uiteindelijk zal je een eigen willetje krijgen en kan ik alleen maar hopen dat je net zo gek bent als je vader. Al weet ik niet of je moeder daar zo blij mee zal zijn....
Wat moet dat heerlijk zijn, samen dingen doen. Dat jij er straks bent wanneer ik thuis kom van het werk. Maar nadat ik net een blog van mijn neef heb zitten lezen besef ik me eens te meer hoe speciaal juist die kleine dingen moeten zijn. Dat we, wanneer we het over jou hebben, niet praten over iets vanzelfsprekends. Dat je een wondertje bent die straks in ons midden plaatsneemt.
Dus groei jij nu maar lekker verder zodat je over een maand of 6 bij ons mag komen. We zullen er voor zorgen dat je een mooi kamertje hebt tegen die tijd.
Morgen is weer een nieuwe dag. En morgen mogen we weer naar de verloskundige. Deze afspraak was al gepland. Dat we wederom een echo krijgen was niet gepland. Maar omdat je vorige week lekker eigenwijs was hebben ze je niet goed op kunnen meten. Dus morgen een herkansing. Dus eeeeeeeh, wil je morgen een beetje meehelpen? Dan is de verloskundige ook weer blij omdat ze haar werk goed heeft kunnen doen.
Ik zal morgen wel weer even een stukje tikken als we bij de verloskundige zijn geweest.
maandag 4 juni 2012
04-06-2012 (deel 2)
Zo, kleine Knabbel, daar ben je dan.
We hebben er even op mogen wachten, maar vandaag hebben we je dan even op beeld gezien. Hoofdje, ruggetje, beentjes, armpjes, handjes en vingertjes. Alles zit erop en eraan en zoals het er nu naar uit ziet gaat alles goed. Met enige moeite hebben we zelfs je hartje horen kloppen.
Buiten wat slechtere nachten was er voor mama nog niet veel anders dan voor ze zwanger werd. Maar na vandaag is het allemaal wat echter, is het wat meer werkelijk dan voorheen.
Of het nu echt zo speciaal is, zo'n eerste echo???? Mmmmmm ja. Echo's die ik in het verleden zag waren foto's van anderen. Maar nu waren het bewegende beelden. Het geluid van je kloppende hart en natuurlijk het besef dat het eigen is. Dat maakt het wel speciaal. Maar om nou te zeggen dat dit het moment van mijn leven tot nu toe is..... nee, sorry. Dat moment moet nog komen.
Tijdens de echo heb je wel meteen laten zien dat je een lekkere dwarsligger bent. Even goed gaan liggen om opgemeten te worden wilde je niet. Waardoor de verloskundige niet veel verder kon komen dan een ruwe schatting. Maar dat maakt me helemaal niks uit. Of je nu op 16 december of 17 december wordt verwacht. Uiteindelijk kom je gewoon op je verjaardag ter wereld.
Na de echo zijn we even naar huis geweest om een broodje te eten om vervolgens met de foto's van de echo naar Ruurlo te vertrekken. Opa en oma Buiter zijn vandaag op vakantie gegaan en zullen nog even op de foto's moeten wachten.
Opa en oma de Jong hebben wel van het eerste beeldje kunnen genieten.
Nadat we bij opa en oma zijn geweest was het de beurt aan TANTE Linda. Want nadat ze al voor 5 keer moeder is, dit is de eerste keer dat ze ECHT TANTE wordt. En daarbij dan ook je neef en je nichten. Want ook Jarno, Linet, Manon, +Gemma en Amber krijgen een neefje of een nichtje. En voor hun is dat ook de eerste keer. En nadat we het aan ze hebben verteld heb ik heerlijk zitten genieten van al hun enthousiasme. Van hoe tante Linda met haar kinderen jouw foto bekeek tot het bericht dat je wel eens een PSV-er zou kunnen worden omdat er rechtsboven je foto "Philips" staat. Heerlijke onzinnige humor is dat.
Later hebben we via de telefoon nog een paar mensen op de hoogte gesteld. Ook Stephanie (die vandaag ook nog eens jarig is), Mike en Daan hebben we even mee laten genieten. En vanaf vandaag zijn er ook meer mensen die dit blog gaan lezen.
Mama wil het van de week nog even tegen een paar mensen persoonlijk zeggen en daarna mag ik het van de daken gaan schreeuwen. En geloof me maar als ik zeg dat ik niet meer kan wachten tot dat mag.
Al met al kan ik zeggen dat deze regenachtige dag toch weer eentje was om in te lijsten.
Groei jij maar weer lekker verder. En zodra ik weer wat aan je kwijt wil tik ik weer een stukje voor je.
04-06-2012
Maandagochtend, 10.30 uur
Vanochtend wakker geworden met een raar gevoel in mijn maag. Of dat nu komt door het wokken van zaterdag of door de afspraak die we over een klein uurtje hebben, dat weet ik nog niet. Al denk ik dat het door het laatste komt.
Gisteren hadden we een feestje bij Opa en Oma. Oma was jarig en is 60 geworden. En meteen hebben we de verjaardag van Opa gevierd. Die wordt over een paar weken 65. En alsof dat nog niet genoeg feest is, hebben we hun 40 jarig huwelijk er ook nog even bij gedaan.
Terwijl we daar gezellig zaten is mama 2 keer gebeld door een 06-nummer. Nadat we in mijn mobiel hadden gekeken of we het nummer kende kwamen we erachter dat het de verloskundige praktijk was. Even waren we bang dat ze belde om de afspraak van vandaag te verplaatsen. En dat was inderdaad het geval.
Gelukkig was het niet naar een andere dag maar is alleen de tijd aangepast. En nu mogen we dus om 12.15 uur naar de praktijk.
En vandaar dan ook dat rare gevoel in mijn maag. Vandaag zullen we je voor het eerst gaan zien. En van iedereen die dat al eens heeft meegemaakt horen we dat het een heel speciaal moment is. Ik zou het niet weten want ik heb het nog nooit meegemaakt.
Natuurlijk heb ik de echo's van andere wel eens gezien, maar dat schijnt dan toch weer anders te zijn. De laatste was nog geen week geleden. We wachten het dus gewoon nog even af en later vandaag zal ik nog wel even een blogje tikken. Dan zal ik je laten weten of het echt zo speciaal is......
Dus eeeeeeh......
Wordt vervolgd........
Vanochtend wakker geworden met een raar gevoel in mijn maag. Of dat nu komt door het wokken van zaterdag of door de afspraak die we over een klein uurtje hebben, dat weet ik nog niet. Al denk ik dat het door het laatste komt.
Gisteren hadden we een feestje bij Opa en Oma. Oma was jarig en is 60 geworden. En meteen hebben we de verjaardag van Opa gevierd. Die wordt over een paar weken 65. En alsof dat nog niet genoeg feest is, hebben we hun 40 jarig huwelijk er ook nog even bij gedaan.
Terwijl we daar gezellig zaten is mama 2 keer gebeld door een 06-nummer. Nadat we in mijn mobiel hadden gekeken of we het nummer kende kwamen we erachter dat het de verloskundige praktijk was. Even waren we bang dat ze belde om de afspraak van vandaag te verplaatsen. En dat was inderdaad het geval.
Gelukkig was het niet naar een andere dag maar is alleen de tijd aangepast. En nu mogen we dus om 12.15 uur naar de praktijk.
En vandaar dan ook dat rare gevoel in mijn maag. Vandaag zullen we je voor het eerst gaan zien. En van iedereen die dat al eens heeft meegemaakt horen we dat het een heel speciaal moment is. Ik zou het niet weten want ik heb het nog nooit meegemaakt.
Natuurlijk heb ik de echo's van andere wel eens gezien, maar dat schijnt dan toch weer anders te zijn. De laatste was nog geen week geleden. We wachten het dus gewoon nog even af en later vandaag zal ik nog wel even een blogje tikken. Dan zal ik je laten weten of het echt zo speciaal is......
Dus eeeeeeh......
Wordt vervolgd........
Abonneren op:
Posts (Atom)