Hey kleine Knabbel,
Daar ben ik weer even om mijn verhaal te doen.
Het is nu na middernacht dus de dag nadat het Nederlands elftal is uitgeschakeld op het EK voetbal. Ik kan wel eens heel fanatiek reageren maar dit jaar valt dat mee. Ze hebben gewoon niet goed genoeg gespeeld. Heel simpel. Dus ook goed te verwerken. Het is niet anders.
De eerste wedstrijd die weer ergens om gaat is op 7 september tegen Turkije. Dan moeten ze een begin maken om zich te kwalificeren voor het WK in 2014. De eerste wedstrijd die we samen kunnen kijken zal 22 maart 2013 zijn tegen Estland. Dan niet in de tent, die staat alleen tijdens het EK of het WK, maar gewoon binnen op de bank bij papa op schoot. Lijkt me leuk.
Maar het is niet alleen maar voetbal hoor Knabbeltje, al lijkt dat wel zo in de laatste blogjes. Het is namelijk ook de dag na Vaderdag. Voor mij was het dit jaar een heel klein beetje vaderdag omdat we weten dat jij onderweg bent. We hebben er nog niks aan gedaan maar ik heb wel een paar keer gedacht hoe deze dag er de komende jaren uit gaat zien. De eerste keren zal vooral mama iets doen omdat jij dat nog niet kan. En hopelijk na een paar jaar word ik wakker en krijg ik ontbijt op bed. Aangebrande toast, een snot-ei, thee met veel te weinig suiker en 3 druppels vers geperste sinaasappelsap. En ik ga het nog lekker vinden ook omdat jij het hebt klaargemaakt.
En nu ik het even terug lees zie ik dat ik het woordje "hopelijk" gebruik. En niet onbewust. Want nog geen 24 uur geleden las ik 2 berichtjes op de facebook. Een vader die zijn dochter mist. Om vervolgens de woorden "En nu is het vaderdag......." neer te zetten. Ik wil niet meteen zeggen dat de angst in mij de overhand nam. Dat dan nog niet. Maar ik werd wel even helemaal stil. Iets wat ik niet vaak ben want meestal heb ik mijn woordje wel weer klaar. Maar nu dus niet. Nu was ik even heel klein en heel stil en besefte ik weer even dat het ook anders kan zijn.
Maar "hopelijk" is ons lot anders en komen er een heleboel dagen dat we kunnen genieten van "ons" En niet alleen op vaderdag, maar van elke dag opnieuw.
En dat is alles wat ik nu kan doen. Wensen, dromen en hopen.
Wat ook niet onbelangrijk is, we zijn vandaag al een beetje aan jouw kamertje begonnen. Tot gisteren was het de logeerkamer. Maar nadat we de schouw en het logeerbed hebben verkocht hebben we de schouw naar beneden gebracht en het bed deels uit elkaar gehaald. Vanavond gaan we die, met de aanhanger van de buren, naar hun nieuwe plek brengen. Daardoor is een groot deel van jouw kamertje nu leeg. In de komende weken zal het behang van de muren gaan, de vloerbedekking eruit en de laatste kastjes even verplaatst worden. En nog weer later gaan we hem zo inrichten dat mama en ik hem allebei mooi vinden en dat jij je eigen plekje hebt.
Wat jij in die tussentijd mag doen is lekker doorgroeien bij mama in de buik.
Dikke knuffel lieve Knabbeltje,
ik spreek je snel weer.........
Hoop, wens en droom maar lekker
BeantwoordenVerwijderen