We zijn alweer een kleine maand verder na het laatste blogje. Niet dat er geen leuke dingen gebeuren hoor, maar ik heb de rust niet genomen om je even te schrijven. Daarnaast zijn er geen dingen gebeurd die ik meteen wilde schrijven aan je. Het leven gaat gewoon door en we hebben onze draai inmiddels wel gevonden met ons drietjes.
En dat jij lekker meedraait is voor ons wel heel fijn. Overdag ben je veel wakker en doet wat hazenslaapjes tussendoor. Al kost je dat wel enige moeite omdat je liever wakker blijft. Beetje mopperen en mekkeren en vechten tegen je slaap. Wanneer je om 18.00 uur je groente hapje op hebt dan ben je echter wel rustig en vanaf je laatste fles om 20.00 uur slaap je de nacht lekker door.
We weten dat je vaak al wakker bent voor je eerste fles om 8 uur 's ochtends maar dan begin je gewoon een gezellig onderonsje met de knuffels in je bed. Wij horen dan alleen wat vrolijk gebrabbel en laten je lekker liggen tot het tijd is. Wanneer één van ons dan je kamer binnenloopt worden we begroet met de mooiste glimlach die er bestaat. Die van je eigen kind. Genoeg brandstof om de dag mee door te komen.
Afgelopen maand was ook de eerste echte moederdag voor mama. Vorig jaar had ik haar er al een beetje aan laten wennen maar nu was het dan echt zo ver.
Met een lekker verwen pakketje heb je mama 's ochtends verrast. En 's avonds hebben we lekker zitten gourmetten. Veel meer hebben we er niet aan gedaan. Ik denk dat het leukste van moederdag is als jij wat voor mama doet of maakt, maar daar ben je nu nog te klein voor. Maar we hebben er in ieder geval wel van genoten en dat is het belangrijkste.
Afgelopen maand is mama ook nog even terug geweest bij de huisarts met jou. Eerder heb ik je al laten weten dat je eczeem plekjes hebt. Hiervoor had mama een middeltje gekregen om de plekjes mee in te smeren. Maar dit ging niet helemaal zoals gehoopt. De plekjes begonnen vochtig te worden. Nu we een ander middeltje hebben gekregen gaat dit weer een stuk beter.
Een ander medisch puntje in de afgelopen maand was de fysio. Die is 2 keer geweest. Bij de eerste keer heeft ze weer een meting gedaan aan je hoofd. Hiermee meten ze de afvlakking aan je hoofd welke is ontstaan door je voorkeursligging. Deze was al met 3 procent afgenomen dus dat gaat de goede kant op.
De tweede keer heeft ze weer wat oefeningen met je gedaan. Hieruit blijkt voornamelijk dat je veel lacht, graag kletst en als het even kan ben je liever lui dan moe. Geen idee van wie je dat hebt.....????
Al met al is het voorlopig de laatste keer geweest dat de fysio is geweest. We kunnen nog wat oefeningen met je blijven doen maar verder gaat het helemaal goed.
En verder gaat het allemaal wel z'n gangetje hier met jou. Zodra we je in de box leggen lig je binnen no-time op je buik. Dat draaien hen je nu wel onder de knie. Tenminste, van je rug naar je buik. Andersom lukt je de ene keer beter dan de andere keer. Gevolg is huilen en soms een beetje krijsen wanneer je niet meer weet hoe je terug op je rug moet komen.
Maar wanneer je dan goed op je buik ligt, dan heb je het in ieder geval goed naar je zin.
Inmiddels lig je alweer een tijdje lekker te slapen. En zelfs wanneer we je op bed leggen vind je het leuk. Natuurlijk heb je je dagen en momenten wel. Dan rek en strek je. Jammer je een beetje en heb je het even niet naar je zin. Maar wanneer we dit zien als je gaat slapen........
Dan is alles goed en vergeten.
En zo is er dan een maand voorbij gevlogen. Nog een paar dagen en dan ben je alweer een half jaar. Hoe het verder gaat? Dat merken we vanzelf. En wanneer het weer even lukt schrijf ik dat gewoon weer in dit blog.
Dikke knuffel lieve Bram,
papa Babbel.....!!
