30-07-2012 Knabbel.....bel.....bel.....bel.....bel

Hey lieve Knabbel,

Er is weer een week voorbij en ook deze week is er weer het één en ander gebeurd. Het begint wat eentonig te worden, maar nadat opa Klok vorige week het laminaat heeft neergelegd bestond de rest van de week weer uit werken. Mama werkt elke week van dinsdag t/m vrijdag en op zaterdag alleen de ochtend. En ook ik heb al die dagen gewoon gewerkt. In die dagen gebeurd er dus niet veel in je kamer. Er is maar één verschil met een aantal maanden geleden, en dat is dat we nu steeds aan jou denken.

Wat we je dus wel kunnen vertellen is allemaal in de laatste 2 dagen gebeurd. En laat ik dan ook maar daar beginnen met vertellen waar we zelf zondag mee begonnen zijn.

Normaal gesproken staat mijn wekker op zondag uit. Het is de enige dag dat ik zeker vrij ben en dan slaap ik ook graag uit. Vele malen heb ik me al laten vertellen dat ik daar nog maar even van moet genieten, want straks kan dat niet meer!!! Dat laatste zullen we wel zien als jij er eenmaal bent. Dat er veel veranderd, dat snap ik maar al te goed, maar er zullen vast nog wel wat uitslaap-momenten overblijven.

Deze zondag ging de wekker in iedere geval wel af. Niet te vroeg, maar ik heb in ieder geval niet echt uitgeslapen. De rede hiervoor was dat er koopzondag was bij de IKEA. En omdat we even wilde kijken welke meubeltjes we in jouw kamer willen hebben was dit een mooie kans. Mama had al het één en ander op internet gezien en nu konden we dat dus mooi even op ware grote bekijken. Op het laatste moment hebben we opa en oma Bus gebeld of ze zin hadden om mee te gaan en drie kwartier later stonden ze voor de deur en zijn we vertrokken.

Bij de IKEA waren we nog mooi op tijd voor het ontbijt van het gigantische bedrag van €1,- per persoon. Vervolgens hebben we rustig rond gelopen en zijn we het eens geworden over de kasten en het ledikant. Nog niks meegenomen want dat zou heel krap worden met 4 volwassenen. Binnenkort zal mama met Opa Klok de pakketten gaan kopen en dan wil opa Klok dat ook voor je in elkaar gaan zetten.

Vlakbij de IKEA zit ook een hele grote Prenetal winkel. Ook hier hebben we ons even vermaakt. Nou ja, even??? Ik denk dat we daar ook ruim een uur binnen zijn geweest. Lang genoeg zodat er ineens kleine draakjes op je schouder springen. Uiteindelijk zijn we vertrokken met een complete bad-set, een voedingskussen en wat kleine prulletjes.

Eenmaal thuis hebben we niet zoveel meer gedaan. Er was nog wat tijd van de luie zondag over en ik heb mooi de finale van de olympische wielerwedstrijd kunnen zien en dus ook dat Marianne Vos de gouden medaille won. En tot onze grote verbazing is dat groene draakje ook meegekomen.

En dan dus de maandag, vandaag dus. Een dag met een aantal afspraken op de planning. De eerste was in Varsseveld bij EVA.

DE 20-WEKEN ECHO:
Ja Knabbeltje, vandaag hebben we je weer even kunnen bekijken. Al ging dit niet zoals de eerdere keren. En toch ook weer wel.
Wat er anders was is dat dit de medische echo was waar ze je dus van top tot teen bekijken en meten. Dit om te zien of alles goed is of dat er opvallende afwijkingen zijn. Voor zover als ze hebben gezien is dit laatste niet het geval. De mevrouw die de echo heeft gedaan deed dit echter zo snel dat papa er deze keer niet veel van heeft meegekregen. Telkens als ik dacht iets herkenbaars te zien bewoog ze het apparaat en wist ik niet zeker of ik wel gezien had wat ik dacht gezien te hebben. Mama was iets sneller en heeft er dan ook wat meer van meegekregen. Niet erg, zolang alles maar goed met je gaat hoef ik niet alles te zien.
Wat er wel hetzelfde was bij deze echo, dat was jij. Lekker eigenwijs had je jouw hoofdje verstopt in mama's bekken. En omdat je deze ook nog eens met de kin op je borst wist te krijgen kon de echo mevrouw er dus eeeeeeeh niks mee. Zelfs na een wandeling van 30 minuten was het beeld niet veranderd en het gevolg......... Volgende week mogen we weer terugkomen. Of papa daarbij is hangt ervan af of ik vrij kan krijgen. Maar dat weten we snel genoeg.

Terug uit Varsseveld zijn we eerst even langs het gemeentehuis gereden. Omdat mama en ik niet getrouwd zijn moet ik jou erkennen als mijn kind. En mama moet het daarmee eens zijn. Dit is een kwestie van wat papieren die straks een hoop gedoe voorkomen. En eigenlijk geven we hiermee ook alvast aan welke achternaam je straks gaat krijgen.

Nadat we even een uurtje thuis waren geweest gingen we op weg naar de volgende afspraak. Een korte bij onze eigen verloskundige. Een kort gesprekje, wat tips en wat testjes en we waren weer klaar. Je hartje weer even gehoord en de bloeddruk van mama was weer goed. Hier dus niet veel bijzonders deze keer. Alhoewel, alles wat over jou gaat is bijzonder voor mij.

Tot slot zijn we vandaag nog even naar Doetinchem geweest. Samen met opa en oma Klok nog even naar de (kleine) prenetal. We hadden nog iets wat we wel wilde kopen maar waar opa en oma Klok even bij moesten zijn. Daarom hadden we dit zondag niet meegenomen.

En zo was vandaag ook weer een lange dag. Geen rustig weekendje dus deze keer. En daarom zijn we ook best een beetje moe. Ik ga nog even lekker televisie kijken en mama is inmiddels al lekker op bed gaan liggen. Hopen dat ze goed slaapt vannacht want dat kan ze goed gebruiken....

En jij??? Jij mag lekker doorgaan met groeien. En wil je de volgende keer een beetje meewerken met de echo?

Dikke knuffel lieve Knabbeltje,
papa.

23-7-2012 Weer een weekje verder....

Hey kleine Knabbel,

We zijn weer een week verder en we hebben niet stil gezeten. Nadat we vorige week je kamertje behangen hebben begon de gewone werkweek weer. Dus van dinsdag tot zaterdag is er weinig veranderd. We hebben wel af en toe over je zitten praten maar aan je kamer is in die tijd niks veranderd.

Af en toe doe ik de deur van je kamertje even open. Dan sta ik even stilletjes te genieten en te fantaseren over wat er nog in je kamertje gaat komen en hoe het zal zijn als jij er bent. Maar tot die tijd moet er nog wel het één en ander gebeuren.

Zaterdag zijn we weer naar Maarssen geweest. Deze keer om de verjaardag van tante Danielle te vieren. Mama moest 's ochtends eerst nog even werken en heeft daarna opa Bus opgehaald. Nadat mama zich even had opgefrist zijn we samen met opa Bus naar Maarssen gegaan. Zoals altijd was het weer gezellig daar. Lekker bijkletsen, en tussendoor spelen met Ivo en Erik. Dit zijn dus de kinderen van oom Mike en tante Danielle. En omdat die alweer ietsjes ouder zijn konden we een paar spulletje voor jou overnemen omdat hun die niet meer gebruiken. En zo hebben we dus weer een paar dingen voor jou.

Zondag was een iets luiere dag. Nou ja, lui.... Zelfs op een luie dag doen we nog genoeg. Terwijl ik de achtertuin maar eens onder handen heb genomen is mama met de was bezig geweest. De spullen die we uit Maarssen vandaan hebben meegenomen hebben we ook even opgepoetst. Zoals mama zei: We hebben Demi er even uitgehaald. Demi is de hond van oom Mike en tante Danielle. En, zoals we hier in huis allemaal kattenharen hebben van Thomas en Paula, zo zaten er wat haren van Demi in de dingen die uit Maarssen zijn gekomen. Niks ernstigs, maar wel even lekker dat we het schoon hebben gemaakt.

Vandaag zijn we dan wel weer een stuk verder gekomen. Na de verf en het behang was nu de vloer aan de beurt. En omdat papa nu niet bepaald de handigste is, zijn opa en oma Klok even langs geweest om te helpen. En omdat opa het beste werkt als je hem niet teveel in de weg loopt, is papa maar verder gegaan met de voortuin. Omdat we op onze vrije dagen zoveel met jouw kamertje bezig zijn, hebben we niet echt tijd gehad om het onkruid uit de tuinen te halen. Dus nu het lekker weer was, en opa druk was op jouw kamertje heb ik maar eens wat onkruid weggehaald.

Opa is begonnen met een beetje meten. Om uit te komen met de laminaat moet je van tevoren even kijken hoe het erin moet komen. En na het meten kwamen eerst de moeilijkste stukjes. En daar is dan ook wel wat tijd in gaan zitten.

Uiteindelijk gingen de eerste planken erin en toen die eenmaal lagen ging het vrij snel. En terwijl opa druk op je kamertje was, ik met mijn handen in de aarde zat zijn mama en oma even naar het tuincentrum geweest.

Halverwege de middag lag het laminaat er dan helemaal in. Dit moet dan even een paar dagen rustig liggen en dan komt opa nog even terug om de plintjes tegen de muren te leggen. De voortuin ziet er weer een beetje beter uit nu het onkruid er weer uit is.

Papa had vanochtend ook nog wat spullen bij de bouwmarkt gehaald. Een dimmer voor de lamp in je kamer en wat nieuwe wandcontactdozen. Dan blijkt maar weer dat papa niet echt een klusser is. Vanmiddag zijn opa en mama even terug gegaan om de juiste spullen te halen.

2 Andere niet-klussers zijn Thomas en Paula. Sterker nog, die blijven het liefste zover mogelijk bij het klussen vandaan. Af en toe staan ze even nieuwsgierig in je kamertje te kijken wat er allemaal gebeurd. Maar zodra het gereedschap erbij komt en het daarbij horende geluid, dan weten ze niet hoe snel ze zich uit de voeten moeten maken. Thomas gaat dan vaak beneden in de kamer zitten. Onder de tafel of op een plankje hoog in de kamer. Paula blijft wel boven en kruipt weg onder het bed van papa en mama. Tenminste, dat dachten we. Om jou kamer in orde te maken hebben we wat rotzooi en gereedschap verplaatst naar de computer kamer. En nu mag je raden waar Paula naar toe was. Misschien kan je haar vinden op de foto.....???

En dan nu de komende week. Die gaat morgen weer gewoon beginnen met werken. En dat zal de rest van de week niet veel anders zijn. Volgende week is mama 20 weken zwanger. En dat betekend dat we op de helft zijn. Als je niet te vroeg of te laat komt dan. Dus het volgende blogje zal waarschijnlijk ook volgende week maandag weer komen.

Tot die tijd....... Ach ja, je weet inmiddels wat je moet doen.
Dikke knuffel kleine Knabbel, tot snel.

16-7-2012 Ik krijg gewoon vlinders

Hey lieve Knabbeltje,

We zijn alweer een week verder en ik kan je zeggen dat er weer flink wat is veranderd. En dan heb ik het niet over jou. Natuurlijk verander jij ook. En terwijl jij dat lekker doet in je tijdelijke kamertje bij mama zijn wij druk met je toekomstige kamertje in ons huisje.

Zoals we je vorige week al lieten weten hebben we verf, behang en laminaat voor je kamertje meegenomen. En ondanks dat we niet de kleinste auto hebben was het wel even passen en meten met 4 volwassenen en al die spullen.

Mama had je ook al laten weten dat ik maandag druk bezig ben geweest met schuren en verven van de plinten, de latjes langs het plafond en de kozijnen. Al snel bleek dat de verf niet in één keer wilde dekken en moest alles dus nog voor een tweede keer gedaan worden. Aangezien we vandaag wilde behangen moest dat dus ergens in de week nog gebeuren. En omdat papa ook nog gewoon moet werken is dat een beetje passen en meten. Omdat er wat ruimte in het rooster kwam hoefde ik woensdag alleen de avond te werken en kon ik de ochtend en middag dus mooi gebruiken om de tweede laag erop te smeren. En dat betekend dus dat we klaar zijn om je kamertje te behangen... Nou ja, bijna....

Er was namelijk nog een stukje oud behang wat ik weg wilde halen en waar het nieuwe behang ook weer moest worden opgeplakt. Probleempje, het zat achter de verwarming. En papa heeft geen idee hoe hij zo'n ding moet afsluiten, ontkoppelen en eraf moet halen. Maar gelukkig heb je twee hele handige opa's. Opa Klok is donderdagavond even langs geweest om de verwarming eraf te halen.

Zondag zijn mama en ik eerst even naar je grote neef geweest. Jarno was jarig en vierde zijn 15e verjaardag. En nadat we daar gezellig op visite zijn geweest heb ik 's-middags de laatste stukjes oud behang verwijderd en het plintje achter de verwarming ook nog even geverfd.

En vandaag was het dus tijd om het behang op de muren te plakken. Iets waar ik al de hele week naar uit heb gekeken. Want zodra je gaat behangen zie je ineens hoe de kamer steeds meer op het uiteindelijke resultaat gaat lijken. En als we gaan behangen, dan vragen we natuurlijk handige opa nummer twee. Opa Bus.

We hebben twee soorten behang uitgekozen voor je kamertje. We zijn begonnen met het grijze behang. Geen printje, gewoon grijs. Het eerste stuk ging er redelijk makkelijk op. Maar dit behang moest ook om het raam en achter de verwarmingsbuizen langs. En met de hoekjes bij die buizen was dat even flink passen en meten. Zoals je ziet op de foto is opa Bus daar flink druk mee geweest. En papa is ook blijven hangen. hahaha...

Nadat we het grijs erop hadden zitten werd het hoog tijd om het andere behang op de overgebleven muren te doen. Want met het groen op de latten en plinten, het grijs op de ene muur en het kale wit van de andere muren kreeg je kamer een nogal groot "Buzz Lightyear" gehalte. En we hadden nog zo gezegd dat we geen thema kamer wilde hebben.

De muren waar het ander behang op moest komen waren een stukje makkelijker. Geen verwarming, geen raam en geen buizen. Wat het dan toch even wat moeilijker maakte was het patroon. En eenmaal in de hoek aangekomen blijkt maar weer eens dat het huis ook niet overal even recht is. Dus wat makkelijk leek bleek toch nog even wat moeilijker. Maar uiteindelijk is ook dat weer gelukt.

En nu staat er bovenaan dit blogje dat ik gewoon vlinders krijg. Maar eigenlijk ben jij degene die de vlinders krijgt. Ze vliegen nog net niet van het behang af. En zo krijgt je kamertje langzaam maar zeker steeds meer vorm. De volgende stap is het leggen van het laminaat. De komende dagen moeten mama en ik weer gewoon werken. Maar als het allemaal meezit komt handige opa nummer één volgende week het laminaat leggen. Ook hier zal ik weer mijn best doen om te helpen al heb ik hier ook weer helemaal geen verstand van. Maar al doende leert men zeggen ze wel eens.

Ondertussen zijn we hard aan het nadenken over de rest van de invulling. Kastjes, bedje, lampjes en iets leuks voor aan de muur. Al heb ik over dat laatste al een ideetje. Iets wat heel goed past bij datgene wat er al in je kamertje aanwezig is. En lieve Knabbeltje, het is iets wat, in ieder geval voor papa, van onschatbare waarde is. Natuurlijk moeten we kijken of het uiteindelijk bij de rest van het kamertje blijft passen voordat we definitief een beslissing hierover maken. Maar ik denk dat het je kamertje mooi op zal fleuren.

Zo, dat is wat er zo'n beetje te vertellen was over de afgelopen week. Waarschijnlijk gaan we volgende week weer verder. Maar wat we allemaal nog gaan doen? Dat laten we je in het volgende blogje wel weer weten. Tot die tijd moet jij maar lekker verder groeien, dan doen wij de rest.

Dikke knuffel lieve Knabbel, tot snel.....

9-7-2012 Woordje van mama

Hey kleintje,

Het was een lekker druk dagje vandaag.

Vanmorgen ben ik met jou weer even bij de verloskundige geweest. In de tussentijd is papa druk met het schuren van de lijstjes en plintjes op jou kamertje.

De verloskundige kwam de volgende halen die voor controle kwam en mama dacht dat wij aan de beurt waren. Alleen keek verloskundige een beetje verbaasd naar mama en zei vervolgens dat mama niet in haar agenda stond maar dat we mochten wel verder komen anders waren we voor niets gekomen. Weer even de bloeddruk van mama opgemeten en die was weer goed. Toen hebben we nog even naar je hartslag geluisterd en je was weer een beetje eigenwijs toen de verloskundige je hartslag net hoorde verdraaide jij je zodat ze weer opnieuw kon zoeken. Maar we hebben je gehoord, weer een lekker vlotte en regelmatige hartslag. Dus alles weer in orde voor deze keer en op naar de volgende keer en dat is 6 augustus.

Thuis nog eventjes een kopje koffie gedronken en daarna zijn papa en ik naar Opa en Oma Bus gegaan om naar Doetinchem te gaan om het behang dat we zaterdag hebben uitgezocht alvast aan te schaffen zodat er binnenkort behangen kan worden op jou kamertje. Eenmaal bij de winkel heeft mama stiekem besloten dat ze het laminaat, wat we ook een zaterdag al hadden uitgezocht, ook mee te nemen. Alleen was het een beetje een gepuzzel in de auto want met vier volwassenen en best veel boodschappen was het een beetje erg krapjes in de auto. Maar alles paste gelukkig. En we paste er zelf ook nog maar net bij. Alleen heeft papa een beetje onhandig gezeten.

Toen nog even snel de stad in om voor mama een broek ophalen, die mama vorige week had besteld, alleen dat werd een beetje meer dan die ene broek.
Toen nog even naar een bouwmarkt voor bus verf om de plinten en de lijst aan het plafond een mooi en fris kleurtje te geven. De kleur die papa en ik eerst in gedachten hadden hebben we niet gedaan we zijn voor een iets minder heftig kleurtje gegaan, maar wel heel mooi.

Ook zijn Opa en Oma uit Zelhem vanmiddag even hier geweest omdat Opa ons komt helpen met het laminaat op jou kamertje. Ook hebben hun alvast het behang en de verf bewonderd.
Je papa is vanmiddag verder gegaan met schuren van de lijstjes en plintjes en is nu bezig om alles te voorzien van het eerste verflaagje.

Al met al dus weer een drukke dag voor ons allemaal. Tot de volgende keer en in de tussentijd groei jij maar lekker door in mama’s warme buik.

8-7-2012 Stukje bij beetje

Hey kleine Knabbel,

Hoe is het nu met je?

....................
....................
....................

En toen bleef het stil. Logisch natuurlijk maar ik zou het je best eens willen vragen. Dat je dan even laat weten dat je lekker warm zit, dat het groeien lekker doorgaat en dat je er nog niet uit bent op welke dag je in de toekomst je verjaardag wilt vieren.

Wat ik je wel kan vertellen is dat het met ons goed gaat. De alledaagse dingen gaan gewoon door en dit doen we vooralsnog in het zelfde ritme als voorheen. Voor mij heeft de voetbal weer plaatsgemaakt voor één van mijn favoriete sportevenementen van het jaar. De "Tour de France" En gisteren heb ik zelf de racefiets weer uit de schuur gehaald. Samen met opa heb ik nu 2 rondjes gefietst.

Maar naast deze dingen hebben we natuurlijk ook aan jou gedacht. Dit weekend zouden we je toekomstige kamertje behang vrij gaan maken. Maar afgelopen maandag ging mama vast kijken hoe het behang erop zat en of het dus makkelijk los kon komen. Gevolg, de kamer was al vrij snel kaal. Bijna alle behang heeft ze eraf gehaald.

Dat zorgde er dus wel voor dat we dit weekend wat meer kunnen doen. Gister zijn we dan ook met beide oma's naar Doetinchem gegaan. Kijken of we een leuk behangetje konden vinden. Misschien nog wat extra ideeën opdoen en spullen halen om het plafond te witten.

Leuk behang hebben we gevonden. Omdat we in meerdere winkels wilde kijken hebben we dit nog niet meegenomen, maar morgen gaan we even terug om dat te halen.

Vandaag had ik dus de tijd om in je kamertje aan de slag te gaan. Eerst met een emmertje en een sponsje de trap op om het plafond vetvrij te maken.

En nadat ik daar klaar mee was kon het witten beginnen. Ik had alles in huis en de stok zou ik van opa lenen. Beetje vergeten om hem mee te nemen dus heeft opa hem met wat riempjes vastgezet op zijn racefiets. Dus die is hier per fietskoerier gekomen.
Rond een uurtje of 18.00 was het plafond klaar. Weer een klusje die van het lijstje weggestreept kan worden.

Morgen heb ik nog een dagje vrij en is het de bedoeling om nog een stukje verder te gaan. Hiervoor moeten we alleen nog weer wat verf halen. We hebben al een kleur in gedachten en waarschijnlijk nemen we die morgen ook mee als we toch naar Doetinchem gaan voor het behang.

Voordat we daarheen gaan mag mama eerst weer even langs de verloskundige. Een korte afspraak die slechts een kwartiertje zal duren. Ik ga deze keer niet mee zodat ik meteen weer in je kamertje aan de gang kan gaan.

Ja lieve Knabbeltje, we zijn er maar druk mee. Zo druk dat ik voor het eerst sinds jaren een formule 1 race ben vergeten. En geloof me maar, dat zegt héél wat!!!

Zodra we weer wat verder zijn zal ik weer wat foto's plaatsen en vertellen wat we hebben gedaan. Tot die tijd hoef jij alleen maar te blijven zitten waar je zit en goed te groeien.

Dag lieve Knabbeltje,
tot de volgende keer.

-xxx-

01-07-2012 Sport en zo

Hey kleine Knabbel,

Een paar dagen verder en er is wederom nog niet veel nieuws over jou te melden. De week is voorbij gegaan en mama en ik hebben vooral gewerkt. Niks bijzonders dus.

Morgen of maandag gaan we de laatste spulletje uit je kamer halen zodat we alle ruimte hebben om het behang van de muren te gaan halen en we de vloerbedekking eruit kunnen halen. En zodra alles dan kaal is kunnen we beginnen met het maken van jouw plekje.

Wat ik wel doe is denken en dromen. Denken is niet altijd mijn sterkste kant geweest, maar dromen ben ik toch best goed in al zeg ik het zelf.

30 juni 2012. De proloog van de 99e editie van de "Tour de France" is verreden. De komende 3 weken zit ik weer elke avond voor de TV. Samenvattingen van de koers, analyses en, natuurlijk, de avondetappe met Mart Smeets.

Als ik me bedenk dat straks de finale van het EK-voetbal nog is, en er 3 weken fietsen in het vooruitzicht is en daarna de Olympische Spelen ook nog volgen, dan besef ik me hoe gek ik ben dat ik dat allemaal wil en kan volgen.
Ik zeg wel eens: "Ik ben er gewoon mee opgegroeid" en dat gezegd te hebben lieg ik niks. Bij opa en oma staat nou eenmaal de sport altijd aan. Of het nou schaatsen, voetbal, tennis of fietsen is. Ik zal niet zeggen dat ik geen keuze had, want ik hoefde niet mee te kijken. Maar ik weet ook dat ik het nooit erg heb gevonden.

Mama heeft niet zoveel met al die sporten. En zoals ik al eens eerder heb gezegd is dat voor jou straks wel lekker. Ben je net zo gek als je vader, dan kijken we samen. Zo niet, dan kan je lekker bij je moeder terecht. Toch prettig dat je nu al weet dat je straks zelf die keuze mag en kan maken.

Maar daar hoef je je nu dus nog niet druk om te maken. Jij hoeft alleen nog maar te groeien bij mama in de buik.

Zodra we echt in je kamertje aan de gang gaan zal ik wel wat foto's plaatsen. Dan kan je later zien hoe je kamertje tot stand is gekomen.

Maar dat is dus iets voor een volgende keer.

Dikke knuffel lieve Knabbel,
tot het volgende blogje...