01-07-2012 Sport en zo

Hey kleine Knabbel,

Een paar dagen verder en er is wederom nog niet veel nieuws over jou te melden. De week is voorbij gegaan en mama en ik hebben vooral gewerkt. Niks bijzonders dus.

Morgen of maandag gaan we de laatste spulletje uit je kamer halen zodat we alle ruimte hebben om het behang van de muren te gaan halen en we de vloerbedekking eruit kunnen halen. En zodra alles dan kaal is kunnen we beginnen met het maken van jouw plekje.

Wat ik wel doe is denken en dromen. Denken is niet altijd mijn sterkste kant geweest, maar dromen ben ik toch best goed in al zeg ik het zelf.

30 juni 2012. De proloog van de 99e editie van de "Tour de France" is verreden. De komende 3 weken zit ik weer elke avond voor de TV. Samenvattingen van de koers, analyses en, natuurlijk, de avondetappe met Mart Smeets.

Als ik me bedenk dat straks de finale van het EK-voetbal nog is, en er 3 weken fietsen in het vooruitzicht is en daarna de Olympische Spelen ook nog volgen, dan besef ik me hoe gek ik ben dat ik dat allemaal wil en kan volgen.
Ik zeg wel eens: "Ik ben er gewoon mee opgegroeid" en dat gezegd te hebben lieg ik niks. Bij opa en oma staat nou eenmaal de sport altijd aan. Of het nou schaatsen, voetbal, tennis of fietsen is. Ik zal niet zeggen dat ik geen keuze had, want ik hoefde niet mee te kijken. Maar ik weet ook dat ik het nooit erg heb gevonden.

Mama heeft niet zoveel met al die sporten. En zoals ik al eens eerder heb gezegd is dat voor jou straks wel lekker. Ben je net zo gek als je vader, dan kijken we samen. Zo niet, dan kan je lekker bij je moeder terecht. Toch prettig dat je nu al weet dat je straks zelf die keuze mag en kan maken.

Maar daar hoef je je nu dus nog niet druk om te maken. Jij hoeft alleen nog maar te groeien bij mama in de buik.

Zodra we echt in je kamertje aan de gang gaan zal ik wel wat foto's plaatsen. Dan kan je later zien hoe je kamertje tot stand is gekomen.

Maar dat is dus iets voor een volgende keer.

Dikke knuffel lieve Knabbel,
tot het volgende blogje...