Er is weer een week voorbij en ook deze week is er weer het één en ander gebeurd. Het begint wat eentonig te worden, maar nadat opa Klok vorige week het laminaat heeft neergelegd bestond de rest van de week weer uit werken. Mama werkt elke week van dinsdag t/m vrijdag en op zaterdag alleen de ochtend. En ook ik heb al die dagen gewoon gewerkt. In die dagen gebeurd er dus niet veel in je kamer. Er is maar één verschil met een aantal maanden geleden, en dat is dat we nu steeds aan jou denken.
Wat we je dus wel kunnen vertellen is allemaal in de laatste 2 dagen gebeurd. En laat ik dan ook maar daar beginnen met vertellen waar we zelf zondag mee begonnen zijn.
Normaal gesproken staat mijn wekker op zondag uit. Het is de enige dag dat ik zeker vrij ben en dan slaap ik ook graag uit. Vele malen heb ik me al laten vertellen dat ik daar nog maar even van moet genieten, want straks kan dat niet meer!!! Dat laatste zullen we wel zien als jij er eenmaal bent. Dat er veel veranderd, dat snap ik maar al te goed, maar er zullen vast nog wel wat uitslaap-momenten overblijven.
Deze zondag ging de wekker in iedere geval wel af. Niet te vroeg, maar ik heb in ieder geval niet echt uitgeslapen. De rede hiervoor was dat er koopzondag was bij de IKEA. En omdat we even wilde kijken welke meubeltjes we in jouw kamer willen hebben was dit een mooie kans. Mama had al het één en ander op internet gezien en nu konden we dat dus mooi even op ware grote bekijken. Op het laatste moment hebben we opa en oma Bus gebeld of ze zin hadden om mee te gaan en drie kwartier later stonden ze voor de deur en zijn we vertrokken.
Bij de IKEA waren we nog mooi op tijd voor het ontbijt van het gigantische bedrag van €1,- per persoon. Vervolgens hebben we rustig rond gelopen en zijn we het eens geworden over de kasten en het ledikant. Nog niks meegenomen want dat zou heel krap worden met 4 volwassenen. Binnenkort zal mama met Opa Klok de pakketten gaan kopen en dan wil opa Klok dat ook voor je in elkaar gaan zetten.
Vlakbij de IKEA zit ook een hele grote Prenetal winkel. Ook hier hebben we ons even vermaakt. Nou ja, even??? Ik denk dat we daar ook ruim een uur binnen zijn geweest. Lang genoeg zodat er ineens kleine draakjes op je schouder springen. Uiteindelijk zijn we vertrokken met een complete bad-set, een voedingskussen en wat kleine prulletjes.
Eenmaal thuis hebben we niet zoveel meer gedaan. Er was nog wat tijd van de luie zondag over en ik heb mooi de finale van de olympische wielerwedstrijd kunnen zien en dus ook dat Marianne Vos de gouden medaille won. En tot onze grote verbazing is dat groene draakje ook meegekomen.
En dan dus de maandag, vandaag dus. Een dag met een aantal afspraken op de planning. De eerste was in Varsseveld bij EVA.
DE 20-WEKEN ECHO:
Ja Knabbeltje, vandaag hebben we je weer even kunnen bekijken. Al ging dit niet zoals de eerdere keren. En toch ook weer wel.
Wat er anders was is dat dit de medische echo was waar ze je dus van top tot teen bekijken en meten. Dit om te zien of alles goed is of dat er opvallende afwijkingen zijn. Voor zover als ze hebben gezien is dit laatste niet het geval. De mevrouw die de echo heeft gedaan deed dit echter zo snel dat papa er deze keer niet veel van heeft meegekregen. Telkens als ik dacht iets herkenbaars te zien bewoog ze het apparaat en wist ik niet zeker of ik wel gezien had wat ik dacht gezien te hebben. Mama was iets sneller en heeft er dan ook wat meer van meegekregen. Niet erg, zolang alles maar goed met je gaat hoef ik niet alles te zien.
Wat er wel hetzelfde was bij deze echo, dat was jij. Lekker eigenwijs had je jouw hoofdje verstopt in mama's bekken. En omdat je deze ook nog eens met de kin op je borst wist te krijgen kon de echo mevrouw er dus eeeeeeeh niks mee. Zelfs na een wandeling van 30 minuten was het beeld niet veranderd en het gevolg......... Volgende week mogen we weer terugkomen. Of papa daarbij is hangt ervan af of ik vrij kan krijgen. Maar dat weten we snel genoeg.
Terug uit Varsseveld zijn we eerst even langs het gemeentehuis gereden. Omdat mama en ik niet getrouwd zijn moet ik jou erkennen als mijn kind. En mama moet het daarmee eens zijn. Dit is een kwestie van wat papieren die straks een hoop gedoe voorkomen. En eigenlijk geven we hiermee ook alvast aan welke achternaam je straks gaat krijgen.
Nadat we even een uurtje thuis waren geweest gingen we op weg naar de volgende afspraak. Een korte bij onze eigen verloskundige. Een kort gesprekje, wat tips en wat testjes en we waren weer klaar. Je hartje weer even gehoord en de bloeddruk van mama was weer goed. Hier dus niet veel bijzonders deze keer. Alhoewel, alles wat over jou gaat is bijzonder voor mij.
Tot slot zijn we vandaag nog even naar Doetinchem geweest. Samen met opa en oma Klok nog even naar de (kleine) prenetal. We hadden nog iets wat we wel wilde kopen maar waar opa en oma Klok even bij moesten zijn. Daarom hadden we dit zondag niet meegenomen.
En zo was vandaag ook weer een lange dag. Geen rustig weekendje dus deze keer. En daarom zijn we ook best een beetje moe. Ik ga nog even lekker televisie kijken en mama is inmiddels al lekker op bed gaan liggen. Hopen dat ze goed slaapt vannacht want dat kan ze goed gebruiken....
En jij??? Jij mag lekker doorgaan met groeien. En wil je de volgende keer een beetje meewerken met de echo?
Dikke knuffel lieve Knabbeltje,
papa.
Oh wat goed te horen dat het helemaal in orde is daarbinnen. Altijd een opluchting nietwaar? Oooooohhh een voedingskussen. Wat mis ik mijn voedingskussen. Zo'n 7 maanden lang mijn slaapmaatje. Wat een geweldige memories heb ik aan mijn kussen. Overal waar ik was, was mijn kussen haha. Wel grappig dat ze het een voedingskussen noemen, want met voeding heb ik het nooit gebruikt haha.
BeantwoordenVerwijderen