We zijn weer een dagje verder, en wat voor één. Toen ik vanmorgen wakker werd was het toch weer net even anders dan normaal. Mama was al uit bed. Niet dat dat anders is, want die is altijd eerder wakker. Hoe mama zich voelt en of ze zenuwachtig is weet ik niet zeker. Maar iets zegt me dat ze misschien nog wel zenuwachtiger is dan mij.
Nee, vanmorgen had ik toch een beetje een raar gevoel in mijn maag. Een beetje zenuwachtig voor wat de dag ons zou brengen. Om 8.50 uur hebben we een afspraak bij de huisarts, om van haar te horen hoe we verder gaan. Tenminste, dat dacht ik. Omdat het voor ons ook allemaal nieuw is dacht ik dat de huisarts wel wat testjes zou doen. Kijken of mama "echt" zwanger is, bloeddruk opmeten en dan doorverwijzen naar de verloskundige. Mama had zelf ook wat vragen vanwege medicijnen en zalfjes die ze gebruikt. Of die nog wel kunnen nu dat ze zwanger is. Maar nadat we hadden verteld over de test die mama vorige week zelf had gedaan en over de dingen die mama nu anders voelt was het voor de huisarts geen rede om nog een testje te doen. Mama is gewoon "echt" zwanger. Iets wat we zelf ook wel weten, maar misschien wilde we het gewoon even bevestigd hebben.
Nadat de zalfjes, spray-tjes en pilletjes besproken waren kregen we een formuliertje van de verloskundige praktijk om daar zelf een afspraak te maken.
Nadat we bij de huisarts waren geweest was het tijd voor de volgende stap. Het vertellen aan de opa's en de oma's. Iets wat vooral ik erg graag wilde doen. Dat jij onderweg bent is zo'n geheim wat ik het liefste van de daken zou willen schreeuwen. Maar omdat de eerste maanden vaak wat kritiek en onzekerder zijn is het beter om het nog even stil te houden. Maar dat ik het in ieder geval tegen iemand kan vertellen scheelt voor mij al een hele hoop.
Maar dan is de vraag: Hoe vertel je zoiets??? Mama had een leuk gedichtje gevonden om met een lege fotolijst te geven. En eigenlijk vonden we dat allebei wel een leuk idee. Dus even snel naar de winkel om fotolijstjes te halen, gedichtje erop en inpakken.
Eerste stop: Zelhem. Voor opa en oma Buiter is het net zo nieuw als voor ons. Wij worden voor het eerst papa en mama. Hun voor de eerste keer opa en oma. Nadat de koffie was ingeschonken en opa zich even los had gemaakt van het klussen zaten we met z'n alle aan de keukentafel. Mama gaf het pakje aan opa en die las als eerste het gedichtje. Wat hij dacht weet ik niet, maar een glinstering in zijn ogen zei me dat het wel goed zit. En ook oma begon meteen te glunderen. Na de felicitaties hebben we nog even na zitten praten om vervolgens naar Ruurlo te gaan.
Tweede stop: opa en oma de Jong. Of zoals we ze al een aantal jaren noemen, Opa en oma bus. Opa was vroeger buschauffeur dus vandaar.... Ook hier zijn we eerst gewoon gaan zitten. De koffie werd weer ingeschonken en toen iedereen zat heb ik het lijstje erbij gepakt. Ik wist van tevoren wel een beetje hoe opa en oma zouden reageren, maar toch moet ik bekennen dat ik best even de zenuwen kreeg. Uiteindelijk was hun reactie zoals ik het verwacht had. Oma kreeg tranen van geluk in haar ogen en opa, tja die reageerde zoals ik dat ook zou doen. Nuchter van buiten, maar ik weet dat hij van binnen ook best geraakt is door het bericht.
Nu de opa's en oma's op de hoogte zijn gebracht gaat de week weer gewoon verder. Morgen moeten we allebei weer gaan werken en zo zal de rest van de week weer als normaal voorbij gaan. Voor zover het nu nog normaal is dan.
Vanmiddag heeft mama nog wel een afspraak gemaakt bij de verloskundige. 15 mei mogen we daar voor een intake gesprek komen. Dan zullen er ook wat testjes gedaan worden. En vanaf dan gaan we weer verder kijken wat we kunnen en moeten doen. Alhoewel, van 16 t/m 19 mei hebben we eerst nog vakantie en gaan we lekker naar Disneyland resort Paris.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten