Het is weer even geleden dus weer de hoogste tijd om één en ander in je blogje te schrijven. Niet dat er echt spannende dingen zijn gebeurd de afgelopen tijd, maar met jou is het elke dag weer een verrassing wat ons te wachten staat. Welke woordjes neem je van ons over? Hoe gaat het met de tandjes en wat zijn daar de gevolgen van? En wanneer ontdek je dat lopen nog sneller gaat dan kruipen?
Wat je in ieder geval elke dag weer leuk vindt, is alles waar knopjes, kabeltjes en lichtjes in zitten. Of we het nou hebben over het lampje op de vaatwasser of het stand-by lampje van de TV. Het kabeltje van de telefoonlader en natuurlijk elke telefoon die je maar kan vinden. Ook de afstandsbediening van de televisie heeft vaak jouw volle aandacht. Al is het alleen maar omdat je weet dat daarmee de TV aangaat.
Ook de muis weet je al aardig te hanteren. Wel makkelijk want zo kon je opa even laten zijn hoe de laptop werkt. En wanneer je er dan zelf ook even niet meer uitkomt, dan gebruik je diezelfde muis gewoon als telefoon om de helpdesk te bellen.
Tanden en billen
Iets waar je de afgelopen weken regelmatig flinke last van hebt gehad zijn die vervelende doorkomende kiezen en hoektanden. Wanneer je een beetje aan het spelen bent, dan lijk je er niet veel last van te hebben. Maar wanneer het tijd is om je een schone luier om te doen, dan begint het feest. Nee, het is geen pretje als we dan je vuurrode billetjes schoon moeten maken. Er zijn momenten geweest dat zelf de lichtste aanraking er al voor zorgde dat je billen kapot gingen en ze niet alleen rood waren maar ook begonnen te bloeden.
Gelukkig gaat het op het moment weer een stuk beter, maar er moeten nog 2 hoektanden en 4 kiezen doorkomen. Laten we maar hopen dat je daar minder last van gaat krijgen.
Maar goed, het liefste schrijft papa alleen de hele leuke dingen op. En één daarvan was moederdag. Niet dat we dan uitbundig uitpakken hoor, maar we laten het in ieder geval niet onopgemerkt voorbij gaan. Soms zie je wel een hoe papa's en mama's complete keukenmachine's, bbq's, reizen of wat voor andere dure cadeau's krijgen. Iets wat ik nooit heb begrepen aangezien ik denk dat een kind iets van of uit zichzelf mag doen voor mama. En ik heb een kind van onder de 4 jaar nog nooit horen zeggen tegen mama: Omdat ik je zo lief vindt, krijg je van mij een multifunctioneel koffiezetapparaat die werkt met verse koffiebonen en niet alleen gewone koffie maakt maar ook espresso, latte en wat voor een koffie nog meer...
Maar ach, misschien ligt het ook wel aan mij. Wij zijn gewoon met een beetje verf en een wit doek gaan zitten en hebben een mooi schilderijtje voor mama gemaakt. En daarnaast heeft ze een lekkere doos chocolaatjes gehad en een hele dikke knuffel met de nodige kusjes.
Later die dag zijn we ook nog even naar Zelhem gegaan. Opa was namelijk eerder die week jarig geweest en dat moesten we natuurlijk ook nog even vieren.
De afgelopen maand ben je ook uitgenodigd door je vriendje Sem om mee te gaan naar "muziek op schoot". Gezellig muziek maken met andere kinderen op verschillende instrumenten. Je hebt je hier prima vermaakt, maar of dat door de muziek kwam? Zodra je ergens komt waar je nog niet eerder bent geweest ben je gewoon heel erg nieuwsgierig en wil je elk hoekje van de ruimte even onderzoeken. Hierdoor was je wat minder bezig met de instrumenten en de muziek. En wanneer je dan wel muziek ging maken deed je dat liever op de instrumenten bij een ander kindje dan op het instrument welke je zelf had gekregen.
Lopen of kruipen
Iets waar je nog steeds niet helemaal achter bent is het lopen. Je kruipt de honderd meter nog net iets langzamer dan Usain Bolt en snapt daarmee nog niet helemaal dat lopen nog makkelijker en sneller kan zijn. Stappen doe je wel, maar nog niet los. Dus langs de bank en de tafel is geen probleem. En je bent inmiddels al zover dat je maar één hand hoeft vast te houden van papa of mama. Ik denk dat het dus niet al te lang meer zal duren voor je echt los gaat lopen. Maar ja, dat zei ik een half jaartje geleden ook al.
Kletsen
Daarentegen gaat het kletsen een stukje beter. Waar je kruipende nog langzamer bent dan Usain Bolt, klets je de honderd meter een stuk sneller dan Jochem Myjer. En al zijn er nog veel woorden in Brabbeliaans, steeds vaker komen er herkenbare woorden uit. En ook het combineren gaat steeds beter. "Ja" zeggen en knikken en "nee" zeggen en schudden is daar een voorbeeld van. En na 1 en 2 roep je direct "hupakeeeeee" En daarnaast leer je steeds meer voorwerpen herkennen. Dus als we vragen of je "Piet politie" wilt pakken, dan weet je precies welke auto je pakken moet.
En zo ontwikkel je steeds verder en kunnen papa en mama volop van je genieten. En nu papa wat dichter bij huis is komen te werken ben ik ook vaker op tijd thuis om je zelf naar bed te brengen. Iets wat natuurlijk altijd leuk is. Wat er ons de komende weken te wachten staat is ook voor ons een raadsel. Maar we gaan het allemaal meemaken. Al denk ik dat we nog regelmatig even bij de hertjes langsgaan. Daar zullen de hertjes in ieder geval blij mee zijn. Want jij hebt nou eenmaal hele lekkere koekjes...
Tot de volgende keer lieve Bram,
Dikke knuffel van papa Babbel.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten