Hey lieve Knabbel,
Het is weer even geleden dus het is weer tijd dat we even bijkletsen.
Het duurt nog even voordat jij je plekje bij mama verlaat en ik je vast kan houden en dan ook een keer "echt" kan voelen. Op dit moment voelt het best dubbel. Aan de ene kant heb ik het gevoel dat die dag nu wel heel dicht bij gaat komen. Maar aan de andere kant blijkt maar weer eens dat wachten best lang kan duren.
Gelukkig hebben we ook genoeg te doen voordat je er bent. En één van die dingen was een voorlichtingsavond in het ziekenhuis. Als mama besluit om niet thuis te bevallen of wanneer we om één of andere reden naar het ziekenhuis moeten voor de bevalling is het wel handig om te weten wat ons daar te wachten staat.
Dus afgelopen donderdag zijn we daar maar eens heengegaan. En buiten de nuttige informatie heb ik me daar prima vermaakt.
Toen we binnen kwamen leek het weer even of we terug op school waren. De zaal was groot genoeg voor ongeveer 25 zwangere stelletjes. Toen wij kwamen waren er al een stuk of 8 binnen. En net zoals op school wil niemand vooraan zitten. Natuurlijk kon ik het niet laten om dit even hardop te zeggen. En uiteindelijk kreeg ik nog gelijk ook. De laatste stelletjes die binnen stapte hoorde we gewoon zeggen: "pffff, moeten we echt helemaal vooraan gaan zitten????"
En dan de mannen. Ik heb er zelf geen probleem mee om met mama mee te gaan. Maar je kon duidelijk zien dat niet iedere man er zo blij mee is. Waar de mama's allemaal rechtop zaten, klaar om de nodige informatie in zich op te nemen, zaten er een paar mannen die blij mochten zijn dat ze een neus hadden gekregen toen ze zelf zijn geboren. Ze zaten zover onderuit gezakt dat ze zonder die neus zeker onder de tafel waren verdwenen. Andere mannen waren daarentegen een stuk actiever. Praten met de andere mannen onder het mom van: goh, wat leuk, is jouw vrouw ook zwanger???? En ik? Ik leun achterover in mijn stoel en geniet van de mensen om me heen. Luister naar de informatie en probeer, net als vroeger op school, het dubbelzinnige in de informatie te horen om daar weer eens een flauwe grap over te maken. Dus ja, ik heb het best naar mijn zin gehad.
Dan nog een wat minder leuk stukje. Want mama is een tijdje verkouden geweest. En uiteindelijk kreeg ze nogal last van haar zij. Bij de huisarts bleek dat ze door het vele hoesten haar ribben heeft gekneusd. En omdat de huisarts nogal in mama's zijde heeft lopen drukken om daar achter te komen was de pijn nog een stuk erger geworden nadat ze daar was geweest. Dat betekende dus wel dat mama het even wat rustiger aan moet doen. Maar ik kan je nu vast verklappen, daar is mama niet zo goed in.....
Gelukkig gaat het nu wel weer iets beter. Maar ze heeft nu wel regelmatig last van wat pijntjes in de zij en in de rug.
Vorige week zondag zijn we nog één keer een dagje naar het westen geweest. Bij Saskia en Fred in hun nieuwe huisje gekeken. Ik was er al een keer geweest toen ze net de sleutel hadden maar mama wilde het ook wel even zien. Daarna een kort bezoekje aan oom Joost en tante Nicole. Kijken hoe de baby kamer daar vordert. Om de dag af te sluiten bij Carlo en Miranda. Even Leidschenhage in geweest en bij de McDonalds gegeten. na de koffie zouden we terug gaan rijden. Maar op het laatste moment hebben we die koffie op bij Debbie en hadden we dus onverwacht nog een extra bezoekje.
Waarschijnlijk was dit voorlopig de laatste keer dat we naar het westen zijn geweest. Voor mama wordt het gewoon wat moeilijker om zolang in de auto te zitten. En zodra jij er bent zullen we ook niet zo snel alweer die kant opgaan. Het kan zomaar februari of maart worden voordat we die kant weer eens oprijden.
Volgende week heb ik nog een weekje vrij en gaan we nog wat dingetjes doen en regelen voordat jij komt. Maar daar vertel ik je in een volgend blogje wel weer over.
Voor nu moet jij gewoon doen wat je de afgelopen maanden al doet. Lekker bij mama in de buik doorgroeien.
Dag lieve Knabbel, dikke knuffel van mij.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten