Hey lieve Knabbel,
Om weer even bij te kletsen hebben we vandaag even een blogje tussendoor. Niet dat er grote veranderingen zijn geweest de afgelopen weken, maar we hebben ook niet stil gezeten.
Iets wat niet echt met jou te maken heeft, maar wat ik toch even wil vertellen gaat over Archimedes. Papa heeft ruim 2 weken geleden, onderweg naar huis, een uil van de weg gehaald. Deze was waarschijnlijk aangereden door een auto en zat midden op de weg terwijl de auto's er met 80 km/u langs raasden.
Omdat ik niet direct wist wat ik met hem moest doen heb ik mama even naar de dierenarts laten bellen. Die belde me later terug met het adres van een roofvogelopvang in Barchem. Hier heb ik het bosuiltje dan ook naartoe gebracht en hebben we hem Archimedes genoemd.
Uiteindelijk is dit niet voor niets geweest want via de email heb ik vernomen dat Archimedes goed herstelt is en dat hij dit weekend weer vrij wordt gelaten in de vrije natuur.
Maar ook voor jou is er weer een beetje gedaan in de afgelopen weken. Opa klok is op je kamertje bezig geweest. Boven het raam zit een stuk muur wat niet echt van goede kwaliteit is. Dus heeft opa een koof gemaakt die hiervoor geplaatst is. Kleinigheidje is dat de panelen die we voor het raam hebben hangen nu ook een stukje lager uit kwamen. Dus mama heeft deze op haar beurt weer wat ingekort.
Opa heeft ook de lamp in je kamertje opgehangen. Helaas bromt de lamp nogal wat waarschijnlijk door de dimmer komt. Dus de dimmer moet er weer tussenuit en dat vind ik jammer. Maar ja, het is beter dan het gebrom.
Mama en ik hebben uiteindelijk ook besloten om de eerder uitgezochte gordijnen te bestellen. Deze worden nu op maat gemaakt en zullen over een tijdje op je kamertje komen te hangen.
Mama is ook weer lekker voor je bezig geweest. Om te beginnen is er iemand van de kraamzorg langs geweest. Een inleidend gesprekje over wat we mogen verwachten van de kraamhulp zodra jij er bent. Ze legt iets uit, geeft wat tips, geeft antwoord op wat vraagjes, laat een boekje achter, en dat was de kraamhulp....
Vanwege wat kleine ongemakjes is mama door de verloskundige weer even naar het ziekenhuis gestuurd voor een bloedsuiker test. Maar ook nu waren de uitslagen gewoon goed. Niks om ons zorgen over te maken. En de dag daarna is mama ook weer even bij de verloskundige geweest. En ook hier was er niks bijzonders of vreemds. Eén van de volgende keren gaan we je als het goed is weer zien. Dan wordt er gekeken hoe je erbij ligt. Weer een echo zodat we je nog even kunnen zien. Heb er nu al zin in.
En naast het "zien" hebben we ook nog het "voelen"
Voor zover ik begrijp heb je genoeg ruimte bij mama want ik hoor haar regelmatig zeggen dat jij je weer even omdraait. En wanneer ze me dan een seintje geeft dat ik even moet voelen of naar haar buik moet kijken......... Dan lig jij alweer stil.
Echt schoppen of boksen doe je niet. Tenminste, dat is wat ik van mama begrijp. Maar vandaag heb ik je dan wel gevoeld. Het heeft even geduurd, maar ik weet nu tenminste wat ik voelen kan.
Tot slot zijn we vandaag nog even naar Hengelo geweest. Jawel, de Prènatal was weer eens aan de beurt. Ze hadden een leuke actie met een zwitsal pakketje en die zijn we even op gaan halen. Om vervolgens met een opbergnet, een stoeltje en een box-kleed extra thuis te komen.
Langzaam begint alles dus een plekje te krijgen en is je kamertje steeds verder klaar. Natuurlijk is je kamertje pas compleet als jij er in ligt. Maar daar zullen we nog even op mogen wachten.
Dus groei nog maar even door, probeer mama niet teveel te pesten met je gedraai en dan zorgen wij voor de rest.
Dag lieve Knabbel,
tot het volgende blogje.....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten