25-11-2012 Een ander gevoel....

Hey lieve Knabbel,

Mijn vrije week is alweer even voorbij en ik heb al een drukke werkweek achter de rug.
En om direct even goed te weten dat ik geen vrij meer had vertrok ik maandag om 06.45 uur van huis om 's avonds rond 21.45 uur weer de sleutel in het slot van ons huisje te steken. Maar dan hebben we de balans op het werk er iig weer opzitten voor de komende maanden.

En terwijl papa druk aan het werk was heeft opa klok een mooie plank en de gordijnen opgehangen in je kamertje. Al ging beide niet zoals we van tevoren hadden verwacht. De plank hangt netjes boven de commode en past perfect in je kamertje. Wat er dan niet geheel naar verwachting ging? Nou ja, laat ik het zo zeggen. De muur waaraan hij hangt is niet het beste muurtje van het huis en het schilderij van Knabbel en Babbel in de hal had niet op een betere plek kunnen hangen.

En wat de gordijnen betreft, er hangt een mooie rails boven het raam. De bijhorende gordijnen waren na een dag alweer verdwenen. Op één van de gordijnen zaten vlekken dus die is per direct retour gegaan naar de winkel. Aangezien ze deze vlek er niet uit konden krijgen is een dag later deel 2 ook retour gegaan. Er wordt nu een nieuw setje gemaakt en we hopen dat deze wel goed zijn en ook hangen voordat jij om de hoek komt kijken.

En dan komt de woensdag. De dag dat mama weer even naar de verloskundige mocht. Sinds 2 weken mag mama hier elke week een keer naartoe. Kortom, komende woensdag is de volgende afspraak. Wat jou en de zwangerschap betreft gaat alles nog steeds goed. Je hartje klopt lekker door, je ligt er goed bij en daalt lekker in. Mama haar bloeddruk is nog steeds netjes zoals het hoort. Maar helaas is dat niet alles.

Je hoort iedereen praten over "de laatste loodjes...." En ook bij ons gaat die vlieger op. Het lukt mama niet meer om de hele dag actief te zijn. De dingen die ze doet zijn nu gewoon een stukje vermoeiender. Daarom proberen we de dingen zo te plannen dat papa kan helpen bij de zwaardere klusjes. Gelukkig lukt dit aardig. Neemt niet weg dat mama steeds meer moet opletten dat ze zichzelf niet voorbij loopt.

Eigenlijk is het vervelendste op dit moment dat mama weer verkouden is. Dit is, in combinatie met de zwangerschap, op z'n zachtst gezegd vervelend.

En dan blijf ik nog over. En ik ga gewoon weer door. Al is het wel anders dan voor mijn vrije weekje. Langzaam komt het besef dat jouw komst wel steeds dichterbij komt. Voor de vakantie ging ik "gewoon" werken. Maar na die week ga ik met een heel ander gevoel richting werk. Het idee dat je vanaf nu ieder moment zou kunnen komen is best een vreemd gevoel. Elk moment kan er gebeld worden dat ik naar huis moet komen omdat jij besluit om te komen. Natuurlijk kan het ook nog zomaar 5 weken duren, maar toch.

En vanaf morgen zijn we weer een grote stap verder. Dan zijn we namelijk voorbij de 37 weken en dat betekend dat er een gewone bevalling mogelijk is. Dat wil zeggen dat je waarschijnlijk niet in een couveuse hoeft en dat er geen gynaecoloog aan te pas hoeft te komen.

Maar wanneer je komt, dat blijft nog even een raadsel voor ons. We zijn klaar voor je komst. De tassen staan klaar, je kamertje is gereed (op de gordijnen na dan) en ik kan zo langzaam aan niet meer wachten om je straks vast te kunnen houden.

Tot snel lieve Knabbel, misschien nog een blogje, en misschien.......
We merken het wel.