De week is weer voorbij en het is weer "zondag, blogdag" Jawel, het is me weer gelukt om een blogje te schrijven op de zondag en ik heb zowaar nog wat te vertellen ook.
Vorige week dacht ik dat het nog wel eens moeilijk kon worden om wat te schrijven over de afgelopen week. Maar ik was even vergeten dat er een afspraak bij de kinderarts op het programma stond. Niet dat dit een super belangrijke afspraak was, maar beetje slordig dat ik er even niet aan had gedacht.
Maar woensdag mochten we dus weer even naar het ziekenhuis in Winterswijk. Dit was een vervolg afspraak op je ziekenhuis-opname. Eenmaal aan de beurt waren we ook snel klaar. Het gesprek in het kort:
Kinderarts: Hoe gaat het nu?
Wij: Goed.
Kinderarts: Dat is mooi, nog problemen gehad?
Wij: Nee, niet echt nee.
Kinderarts: Oké, hebben jullie nog vragen?
Wij: Nee.
En zo is in een paar minuten jouw status van "huil-baby" omgezet naar "blakende-baby" en mochten we weer naar huis om voorlopig niet meer terug te gaan.
Voordat we naar de kinderarts gingen zijn we eerst nog even op de afdeling geweest waar jij hebt gelegen. De eerste rede hiervoor was omdat het tijd was voor je fles, en we die daar vast wel even op mochten warmen. En daarnaast wilde we ze nog even bedanken voor de goede zorgen. Ik hoop dat de stroopwafels lekker waren en dat de kinderen die daar opgenomen worden af en toe fijn kunnen spelen met de speelgoedjes die we hebben achter gelaten.
En dan zitten we daar in de ouder kamer om jou de fles te geven. Komen er ineens 2 clini-clowns op bezoek. En waar je alle zusters al had ingepakt met je lach besloot je dit ook nog even met deze 2 clowns te doen. Ze vonden je zelfs zo lief dat ze aan papa en mama hebben gevraagd of ze een afspraakje met je mogen hebben...... Over een kleine 18 jaar????
Dus wanneer je straks 18 bent en er staan 2 clini-clowns voor de deur om met je op stap te gaan, papa en mama weten ervan en vinden het goed!!!
Afgelopen week ben je, samen met mama, ook nog even bij tante Linda op bezoek geweest. Wanneer de drieling straks is geboren en die nog even in het ziekenhuis moeten blijven kan jij niet even op visite bij haar en kan ze ook niet even bij jou komen snuffelen. Dus omdat het dan wel een paar weekjes zou kunnen duren dacht mama dat het wel leuk zou zijn om dan nu nog even te gaan. En wat ik heb begrepen vonden ze het maar wat leuk om je weer even te zien. En met name je grote nicht Amber was niet bij je weg te houden.
Eerder deze week hadden we nog een ander uitje op het programma staan. Voordat jij geboren werd is mama op zwangerschapsgym geweest. Eén van de andere vrouwen van de gym is ongeveer 7 weken na jou geboorte bevallen van Sem. Tijd voor kraamvisite dus.
Voor hun was het leuk om te zien wat er de komende 7 weken gaat veranderen en voor mij was het een moment van besef. Beseffen hoe ongemerkt snel het gaat. Sem en jij hadden ongeveer hetzelfde geboorte gewicht. En door jou en Sem naast elkaar te zien blijkt ineens wat er in 7 weken kan veranderen. Tuurlijk weet ik wel dat je groeit maar het verschil wat je van dag tot dag meemaakt ziet er niet zo confronterend uit als een verschil van 7 weken.
En zo is er toch weer een leuke week voorbij en gaat de volgende weer beginnen. Ik kan je vast zeggen dat het blogje volgende week waarschijnlijk niet op zondag komt. Die dag staat er wat anders in de agenda waardoor de kans klein is dat ik een blogje kan schrijven. Wat dat is? Dat lees je zodra het blogje wel geschreven wordt. Maar ik kan je zeggen dat ik er enorm veel zin in heb.
Dikke knuffel lieve Bram,
papa Babbel.....!!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten