We zijn weer een weekje verder en dus ben je nu 8 weken jong. En in de afgelopen weken heb je de titel "de jongste de Jong" Het gaat helemaal nergens over maar het klinkt gewoon leuk. De rede dat ik hier nu over begin komt omdat het niet lang meer zal duren. Nog eventjes en dan zal er bij oom Joost en tante Nicole een kleine meid worden geboren en dan ben jij de titel dus kwijt. Je bent dan nog wel "de jongste de Jong jongen" en dat klinkt dan ook wel weer geinig.
De afgelopen week is er niet heel veel bijzonders gebeurd. Maandag zijn opa en oma Klok hier even geweest en vandaag waren opa en oma Bus er weer even. Voor de rest van de week waren we voornamelijk met z'n drietjes. Papa heeft weer lekker gewerkt en mama en jij zijn een keer naar Ruurlo geweest om wat rompertjes voor je te kopen. De eerste keer dat jullie samen met de auto zijn weggeweest.
De afgelopen week stond er ook een vervolg afspraak bij de orthopeed op het programma. Even controleren hoe het met je voetje gaat. Omdat papa aan het werk was is oma Klok even met jullie meegegaan. Twee horen meer dan één en het is nog wat gezelliger ook.
Hoewel we zelf het idee hebben dat er weinig is veranderd in de afgelopen weken was de orthopeed toch tevreden over de vooruitgang. Al moest hij bekennen dat het wel langzamer gaat dan hij van tevoren had gedacht. Uiteindelijk blijft het verhaal nog hetzelfde. Je voet moet vanzelf in de juiste positie gaan komen en het is nog niet nodig om te spalken of te gipsen. Over 3 maanden mogen we nogmaals op bezoek bij de orthopeed en zullen we zien of je voet voldoende in de juiste houding is gekomen.
En dan het huiselijke ritme. Dat heb je lekker te pakken nu. Je eet goed, slaapt behoorlijk en op z'n tijd laat je jezelf even luidkeels horen. Kortom, je doet gewoon wat elke baby zou moeten doen. Dit betekend niet dat wij het nu ineens veel minder druk hebben met jou, maar het brengt wel de nodige rust in huis.
En wanneer je dan je fles leeg hebt gedronken en je bent nog lekker wakker, dan is het dus tijd voor een goed gesprek. Tenminste, dat is wat papa ervan maakt. Wat jij ervan vindt weet ik niet al moet je wel vaak heel breed grijnzen tijdens deze gesprekken. En je neemt al lekker de tijd en moeite om verschillende klanken voort te brengen. En als je dan de juiste vragen, zinnen en klanken aan elkaar koppelt, dan ontstaan er geweldige leuke gesprekken.
Papa: Hallo Brrrrrram.
Bram: rrrrrrr
Papa: Haaaaaalllllooooo
Bram: aaaaaaa
Papa: Je bent nog steeds een beetje verkouden knul!
Bram: ui
Papa: Ja, inderdaad, we hebben een ui onder je bed gelegd. Misschien helpt dat.
Bram: (Zegt niks maar aan zijn grijns te zien zal het wel goed zijn)
Papa: Mama komt zo ook nog even op je kamer.
Bram: ooooooh
Papa: Dat vind je toch wel leuk, dat mama zo komt?
Bram: eeeeeeh
Papa: Nou Bram, je doet nu net of je haar niet kent...
Bram: eeeeeeh
Papa: Je weet toch wel wie mama is?
Bram: Hatsjie, hatsjie
Papa: Inderdaad Bram, dat doet mama ook altijd....
En zo is er weer een goed gesprek ten einde en is het weer tijd om te gaan slapen. Maar ik moet je zeggen dat ik enorm geniet van die onderonsjes. Ik begrijp dan ook niet altijd dat er vaders zijn die de eerste maanden van hun kind niet of minder leuk vinden. Maar goed, niet iedereen heeft zo'n fantasie als ik denk ik dan maar.
Ook de komende week hebben we niet veel op de planning staan. Wat we gaan doen, dat merken we de komende week wel weer en dat komt dan vanzelf weer in een volgend blogje te staan.
Dikke knuffel lieve Bram,
papa Babbel.
Smelt..... wát een koppie! Daar word je week van...xxx
BeantwoordenVerwijderen