27-01-2013 even tussendoor.

Hey lieve Knabbel,

Het is weer zondag, dus je bent alweer een weekje ouder. En zoals vele al zeggen: wat gaat het snel. In 7 weken ben je al zo veranderd. Je groeit goed en je gezicht is niet meer te vergelijken met 7 weken geleden. En daarbij heb je een lach waarmee je de zusters in het ziekenhuis één voor één kon inpakken.

En daarmee hebben we meteen het grootste nieuws van de afgelopen week gehad. Na een paar dagen ziekenhuis mocht je afgelopen maandag weer lekker mee naar huis. Maar dat is in het vorige blogje al beschreven.

Dan is natuurlijk de vraag die de meeste stellen: "Hoe is het nu met Bram?"
Na vandaag durf ik wel te zeggen dat het de goede kant op gaat. Want ondanks dat het in het ziekenhuis zo goed ging, dat is geen garantie dat het thuis exact hetzelfde gaat.

Eenmaal thuis krijg je weer andere prikkels als in het ziekenhuis. En ook hier moet je weer even opnieuw aan wennen. De kinderarts had ons hier al voor gewaarschuwd. Maar na een dag of 2 à 3 zou je ook hier je ritme weer moeten hebben. Mits wij er natuurlijk geen zooitje van maken. Vandaar dat wij ook een paar regeltjes hebben bedacht. Want waar we je eerder beneden in de box lieten slapen als er visite kwam of was lig je nu gewoon in je bed. Je krijgt de fles zonder dat papa tussendoor TV kijkt en we lopen niet onnodig met je heen en weer te sjouwen.

Je bent gewoon erg gevoelig voor nieuwe prikkels en dat is nu net datgene waardoor je uit je ritme kan komen. En dat willen we natuurlijk niet. Maar ondanks dat heb je de afgelopen week regelmatig lang wakker gelegen. Met, op z'n tijd, de nodige huil buien. Dit hoort er bij, en daar zal ik me ook niet druk om maken. Maar wanneer je pas in slaap valt op het moment dat je weer bijna moet eten..... Nou ja, dan maken we je wakker. Maar dan gaat het eten wel wat moeizamer.

Maar vandaag is een goede dag. Nadat je vanochtend je eerste fles hebt gekregen heb je lekker geslapen. En om 9 uur was het dan zover. Wat we vorige week niet konden doen hebben we vandaag weer ingehaald. Lekker spetteren onder de douche. Al was dat nog even spannend. Gisteren avond hadden we ineens geen waterdruk. Bleek een leiding kapot te zijn en half Borculo had geen waterdruk meer. Gelukkig was dit snel opgelost en kwam ons momentje niet weer in gevaar.

Maar goed, lekker gewassen hebben we je weer heerlijk op bed gelegd. En omdat oma Bus ziek is geweest en jij in het ziekenhuis hebt gelegen hadden we opa en oma uitgenodigd om koffie te komen drinken. Die hadden je immers al ruim een week niet kunnen zien. En toen het weer tijd was voor je volgende fles hebben opa en ome je even verschoont en heeft opa Bus je lekker de fles gegeven.

Ook deze fles ging er weer lekker in en nadat je nog even bij opa hebt liggen kroelen mocht je natuurlijk ook nog even met oma Bus knuffelen. Nog even zo'n lekker momentje voordat je je bedje weer in mocht. En dat is nu precies zoals we het willen als er visite is. Als je wakker bent om te eten, dan kan de visite je even zien of eventueel de fles geven. Daarna is er nog even een knuffel momentje en dan ga je weer slapen in je bed. Puur om je in je ritme te houden.

En zoals ik al zei heb je het vandaag dus erg goed gedaan. Je hebt goed geslapen en was je wakker, dan lag je een beetje om je heen te kijken zonder al teveel te huilen. Alleen vanmiddag even maar dat bleek om een goede volle luier te gaan. En ook nu slaap je weer lekker terwijl mama ook op bed is gaan liggen en papa het WK-sprint zit te kijken. Papa is vandaag echt trots op je. Je laat zien dat je ook thuis in je ritme kan blijven. Al is het pas één dag, ik heb goede hoop dat het helemaal goed gaat komen.

Morgen komen opa en oma Klok weer even op visite. Mits de ijzel roet in het eten gooit. Maar dat zien we morgen wel weer, en dat en meer komt weer in het volgende blogje.

Ga zo door Bram,
papa Babbel.