Het is weer zondag dus dat betekend dat je weer een weekje ouder bent. Ja, we tellen nog even in weken. 5 weken. Iets ouder dan 1 maand. En het zal niet lang meer duren dat we de weken vergeten en alleen de maanden nog benoemen.
De afgelopen dagen heb je papa en mama lekker bezig gehouden. En wat vele ouders wel zullen herkennen, je kan niet zeggen wat er is, dus we doen maar wat wij denken dat het beste voor je is. Wat je in ieder geval niet hoeft te zeggen omdat dat wel duidelijk is, je bent verkouden. Want het snot in je neusje is overduidelijk te horen en niezen kan je ook als de beste. Al bijna net zo goed als je moeder. Daarnaast heb je ook nog een beetje last van je darm-krampjes. En dit alles bij elkaar is in ieder geval genoeg om papa en mama bezig te houden.
Afgelopen woensdag kregen we een beetje hulp. Je nicht, Manon, is uit school vandaan hierheen gekomen. Ze zit hier in Borculo op school dus is het makkelijk om uit school even aan te komen waaien. En zo gezegd is ze dus even komen helpen met jou verschonen en een fles te geven. Daarbij kan ze dan ook alvast een beetje oefenen voordat tante Linda bevalt van de drieling. Want dan zal ze ook af en toe moeten helpen.
En, als ik eerlijk ben, had ik niet verwacht hoe makkelijk het zou gaan. Manon pakte je op alsof ze al honderden kinderen heeft verschoond. Om vervolgens heel zelfverzekerd je luier om te wisselen. Papa heeft hem alleen nog even goed vastgemaakt maar voor de rest kan ze het heel goed alleen. Dan kan ik toch wel zeggen dat ik heel trots ben op "mijn meissie" Manon.
Tot nu toe heb je donderdag je slechtste dag gehad. We hadden 2 afspraken op de planning staan. De eerste bij de orthopeed voor je voetje en beentje en de tweede bij het consultatie bureau (cb). En daar kwam uiteindelijk nog een bezoekje aan de huisarts achteraan. En omdat we dan toch even van huis zijn hadden we even het één en ander meegenomen en een kleine planning gemaakt. Een planning die voor vertrek al in duigen lag.
Omdat mama je er heel bleekjes uit vond zien had ze 's ochtends even naar de huisarts gebeld. Die belde terug op hetzelfde moment dat wij weg wilden gaan. Maar op dat moment liet jij ook weten waar die bleke kleur vandaan kwam door even je halve voeding retour te geven. Dus nadat we een afspraak hadden gemaakt bij de huisarts en jou even schone kleertjes aan hebben gedaan zijn we alsnog vertrokken.
Eerste stop, de orthopeed. En voor de mensen die niet weten wat jij bij een orthopeed moet heb ik de foto van vlak na de bevalling er even bij gedaan. Omdat je voet weinig ruimte heeft gehad in de baarmoeder stond je wreef tegen je scheenbeen aan. De orthopeed heeft er toen ook naar gekeken en zijn conclusie was dat dit vanzelf goed moest komen in de komende weken. Nu zit er inderdaad al veel verbetering in maar omdat wij het toch niet helemaal vertrouwde zijn we dus even terug geweest. Ook nu was de conclusie hetzelfde. Het gaat de goede kant op en we doen er nog niks aan. Over 3 weken mogen we weer even terug om te kijken hoe de vorderingen dan zijn.
Na dit bezoek zijn we even naar de kraamafdeling geweest. Tja, het was inmiddels 15.00 uur geweest dus etenstijd voor Bram. En waar kan je beter vragen of we een flesje op kunnen warmen dan op de kraamafdeling??? Nadat we daar in een wachtruimte je even rustig wat te eten hebben gegeven zijn we weer terug richting Borculo gereden voor de volgende stop.
En zo kwamen we dus voor de eerste keer op het CB. Buiten dat ze ons niet hadden verteld dat we een omslagdoek mee moesten nemen voor je ging het hier eigenlijk goed. De omslagdoek werd vervangen door de sjaal van mama, je bent goed gegroeid, je eet voldoende en ondanks dat ze uitliepen waren we dus wel snel klaar.
Hierna nog even snel naar de huisarts toe. Die zit in hetzelfde gebouw aan de andere kant van de gang. Dus dat was makkelijk combineren. Wat betreft je verkoudheid kunnen we niet veel meer doen dan we nu al doen. Eigenlijk komt het erop neer dat je het moet uitzieken. En we houden per dag in de gaten of het goed gaat. Omdat je nog een beetje last hebt van spruw kregen we wel een recept voor en konden we dus ook nog naar de apotheek toe. Uiteindelijk waren we even na 18.00 uur weer thuis. Iets wat mij nogal tegenstaat. Jij ziek en dan van 13.00 tot 18:00 van hot naar her rijden met je. Maar het moest even, of papa er nu blij mee is maakt dan even niet uit.
Vrijdag hebben we het dus lekker rustig aan gedaan. 's middags is je andere nicht, Linet, komen helpen. Ook zij kwam uit school hierheen en had een vriendin meegenomen. Dus om 15.00 uur ben je uit je bedje gehaald door Linet en met de aanwijzingen van Megan ging ze aan de gang. Het ging misschien niet zo gemakkelijk als toen haar zus het deed maar je maakte het haar dan ook niet makkelijk. Op het moment dat ze je luier losmaakte was je nog even een laatste plasje erin aan het doen. En toen de schone luier eindelijk op zijn plaats lag en ze hem dicht wilde maken bedacht jij je ineens dat je nog een plasje overhad. Het geven van de fles ging daarentegen een stuk beter. En voor iemand die nog nauwelijks luiers heeft verschoond deed ze het niet slecht. Misschien nog een paar keer oefenen voordat de drieling komt???
Ook gisteren en vandaag doen we het lekker rustig aan. Gisteren zijn mama en oma Bus er even op uit geweest. Dit was voor mama wel even fijn want die is sinds je geboorte nog niet langer dan 20 minuten bij je weggeweest. En omdat papa nog thuis is kon ik even voor jou zorgen zodat mama een keer een paar uurtjes wat anders kon doen.
Met je verkoudheid gaat het inmiddels een beetje beter. Op een enkele keer na eet je nog steeds goed en je slaapt voldoende. Je krampjes zijn er nog wel en dat je last hebt van een flinke snotneus is ook goed te horen.
De komende week gaat papa weer aan het werk nadat ik de afgelopen week vrij had genomen voor de kraamvisite die niet geweest is. Misschien was dat ook wel beter omdat jij wat verkouden bent maar toch. Als je speciaal vrij neemt om voldoende tijd te hebben voor bijvoorbeeld de mensen die van verder weg moeten komen en er komt vervolgens niemand dan vraag ik me wel af waarom ik daar dan vrij voor neem. Zeker omdat het nu weer een stuk moeilijker wordt om visite te ontvangen. Ik ben namelijk niet van plan om elke vrije zondag met visite te gaan zitten. Dus de kans dat we nee zeggen tegen de mensen die later willen komen is een stuk groter nu ik weer ga werken. En daarnaast zijn er wat mensen van wie ik wel had verwacht dat ze zouden komen maar die nog niet eens de moeite hebben genomen om te bellen. En nu ik dit zo neer heb gezet zal ik ook stoppen met me er druk om te maken. Ik moest het gewoon even kwijt.
Voor de komende week hebben we verder geen rare dingen. Mama mag morgen nog 1 keer naar de verloskundige en ik ga dus weer werken. Wat er verder nog gaat gebeuren..... Dat lees je in het volgende blogje.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten