Hey kleine Knabbel,
Om maar meteen met de deur in huis te vallen, Nederland heeft het WK voetbal niet gewonnen.
Daarmee heb ik meteen het einde van het vorige blogje beantwoord. Het is jammer, want ze maakte dit jaar echt een goede kans.
Zo heel af en toe help je papa nog even terug te denken aan het wk wanneer je uit het niets weer even "gele kaart" begint te roepen.
Dan werken we eerst weer even de officiële dingen af. En deze keer is dat het controle bezoekje aan het ziekenhuis. Want zoals de trouwe lezers weten houdt de orthopeed in het ziekenhuis je voetje regelmatig in de gaten. Want die ene staat nou eenmaal een beetje uit het lood. Het heen en weer rijden koste echter meer tijd dan het hele bezoek. Want na even gekeken te hebben is de conclusie nog steeds hetzelfde. Niks verontrustends, we houden het in de gaten en tot over een half jaar. Wat wel het voordeel is van zo'n bezoekje is dat we een goed excuus hebben om even bij de McDonalds te gaan eten. Die zit daar immers om de hoek.
Inmiddels zijn we er wel aan gewend dat alles wat op een telefoon lijkt wel heel interessant voor je is. In je eigen taal voer je dan ook hele gesprekken. Papa heeft maar een oude smartphone voor je gepakt zodat je lekker kan doen alsof je de hele wereld spreekt. De gesprekken die je voert beginnen meestal met: "Hallo Opa" en je sluit ook netjes af met: "Oké, Doei!!!"
En zo klets je wat af. En steeds vaker komen er duidelijke woorden uit. In de meeste gevallen kan je nu zeggen wat je bedoelt en zijn het aantal "DIE, DIE, DIE, DIE, DIEHIEEEES" al tot een minimum beperkt. Iets wat het voor ons allen al een stuk makkelijker maakt. En omdat jij een aantal dingen al heel snel weet te combineren kunnen we de Etos ook niet meer binnen gaan zonder dat jij enthousiast begint te roepen om een "Snoepie" Maar wanneer je dan iets krijgt zeg je ook wel netjes "Dankewel" Al zeg je dat ook als je wilt dat we iets aan je geven. Nee, dom ben je zeker niet.
Inmiddels ben je ook een lekkere waterrat geworden. Of het nu bij de overburen in het zwembad is, in bad of onder de douche of in het grote zwembad, Bram vermaakt zich prima. Alleen wanneer het water uit de douche direct op je hoofd valt vind je het even niet leuk. Maar verder...
Bij de overburen in de tuin heeft de afgelopen tijd een lekker groot zwembad gestaan. En daar heb jij je meerdere keren mogen vermaken. Zwemband om en laat Bram z'n gang maar gaan. En ook bij het grote zwembad in Ruurlo deed je hetzelfde. Het is dat we je een beetje in de gaten moeten houden maar wanneer je met je band om in het water bent heb je niemand nodig om je te vermaken. Je verkent de wereld wel in je eentje. Aandachtig bekijk je alles en probeer je dingen zelf uit. Dit maakt het een genot om naar je te kijken.
En dat ontdekken is sinds een maandje nog makkelijker voor je geworden. Want jawel, het heeft even geduurd, maar je hebt de handen, tafels, bank en andere randen losgelaten en je loopt. Eerst voorzichtig tussen de bank en de tafel in zodat je in geval van onbalans nog even vast kon pakken, maar al snel liep je door de kamer heen. En nu loop je rustig een blokje om met mama. En ja, dan is het een kleine moeite om Cindy ook meteen even uit te laten.
Een klein nadeel voor ons is dat je nu overal wel wilt lopen. Ook wanneer het even niet kan. En ja, dat laat je dan meteen ook even duidelijk weten. Groot gelijk hoor knul, maar je zal toch moeten leren dat Bram's wil nou eenmaal niet altijd wet is. Maar zo slim als je bent zal je dat ook best wel snel door hebben. Al ben je het er dan niet mee eens.
Dan was er ook nog droevig nieuws. Want jouw oud-omaatje is op op 103 jarige leeftijd overleden. Voor papa betekend dat, dat hij geen grootouders meer heeft. En voor oma Bus betekend dat dan dat ze geen ouders meer heeft. Jij hebt er niet veel van meegekregen. Je hebt haar slechts één keer ontmoet. En daar kan jij je misschien nog wel meer van herinneren dan oud-omaatje. Voor papa en mama is het wel fijn om te weten dat jij (nog) zo makkelijk bent. Want toen wij naar de begrafenis van haar gingen ben jij bij tante Miranda geweest. En al heb je die pas een paar keer gezien en was de laatste keer maanden geleden, wij konden zonder problemen weg want Bram, die vermaakt zich wel. Misschien dat het ooit nog veranderd, maar zoals het nu gaat is wel erg makkelijk.
En dan wil je natuurlijk ook met steeds meer dingen helpen. Of anders gezegd, je doet alles na wat papa of mama ook doet. Iets waar papa soms heerlijk om moet lachen. Want hoewel je lopende niet meer te houden bent, terwijl papa dit blogje zit te tikken, zit jij al de hele tijd rustig naast me op de stoel. Beetje kleuren, even de kabeltjes aansluiten, koekje eten en natuurlijk.... bellen. En zo heeft papa ook al een paar keer je knuffel gezocht wanneer jij naar bed ging. En jawel, het nieuwe ritueel voor het slapen gaan is het zoeken naar "Slungel" Zelfs al ligt hij gewoon in je bed en heb je hem allang gezien. Languit op de buik lig je op de grond, kijk je onder de kast en roep je: "Suuuuuungel, ben je nou????? ..... ook niet!!!" En nadat we onder 2 kasten, je bed en je stoel hebben gezocht vinden we Slungel gewoon in je bed waar we hem al zagen liggen voordat we gingen zoeken. Onnodig? Ja! Leuk? Dikke vette JA!!!
En dan sluiten we deze keer af met een leuk berichtje. Want op 23 augustus is aan de overkant je nieuwe buurmeisje geboren. Ze heet Lois en zij en haar ouders maken het goed. Lois is nu nog wat klein maar ik denk dat je volgend jaar samen met haar gaat zwemmen en spelen.
En zo zijn we weer lekker bijgepraat over de afgelopen weken. Papa heeft nu 2 weken vakantie en dan gaan we vast nog wel wat leuke dingen doen. Wat dat is en hoe dat was, daar komen we in het volgende blogje wel op terug.
Dus tot de volgende keer lieve Bram,
Dikke knuffel van papa Babbel.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten