12-12-2012 De eerste dagen door papa's ogen

Hey kleine Knabbel,

We zijn inmiddels een paar dagen verder. En het lijkt wel of we in die paar dagen meer beleven dan in al die maanden ervoor. Niet verwonderlijk natuurlijk want voor jou en voor papa en mama is alles nieuw. Nou ja, niet alles natuurlijk, maar zo lijkt het wel. Rede dus ook om de eerste dagen even op een rijtje te zetten want er gebeurd zoveel dattt ik bang ben dat ik volgende week de helft al niet meer weet.

9 december

De dag dat je geboren bent. 12.45 uur en daar ben je dan. De ochtend verliep al in een roes. Het ging ineens zo snel dat er geen tijd was om na te denken.

6.00 uur: mama voelt zich niet lekker en heeft continu krampen.

8.00 uur: mama belt de verloskundige omdat ze het niet vertrouwd. Deze geeft aan dat het een griepje kan zijn of het begin van de bevalling. Warm houden en we kijken het even aan.

9.30 uur: mama belt nog een keer. Dit is géén griepje en de vk geeft aan dat ze even komt kijken.

9:45 uur: de vk komt binnen en gaat even bij mama kijken. Papa heeft ondertussen al wat gegeten (wat ik op zondag nooit zo vroeg doe) en zijn kleren aangedaan. Eenmaal op de slaapkamer krijg ik te horen dat er al 7cm ontsluiting is. En als we in het ziekenhuis willen bevallen we direct weg moeten.

10.10 uur: we zijn onderweg. Terwijl mama een manier probeert te vinden om het dak naar binnen te trekken belt papa (handsfree) naar opa en oma Klok om te zeggen dat het is begonnen en of ze ook richting Winterswijk willen komen (iets bekends in het ziekenhuis erbij) Ook opa en oma bus even ingelicht dat het is begonnen.

10.45 uur: Aangekomen in het ziekenhuis. Mama uit auto in rolstoel. Auto parkeren en snel naar de afdeling. Afdeling E0 kamer 29. Verloskundige was achter ons aangereden en wil direct even kijken hoever we nu zijn.

11.10 uur: Terwijl mama weer even onderzocht werd is papa terug naar de auto gelopen. Laatste tas gepakt uit de auto. Eenmaal terug op de kamer zijn er maar een paar woorden blijven hangen. Volledige ontsluiting, we gaan persen.

12.45 uur: Hallo Bram, welkom op de wereld.

Ondertussen zaten opa en oma Klok al een tijdje in het restaurant op mij te wachten. Ik zou ze even op gaan halen maar omdat de bevalling al zover was zaten ze daar maar. En nadat jij onderzocht was en mama ook weer een beetje bij was gekomen mocht ik ze dan eindelijk gaan halen.

Omdat je voetje een beetje raar staat leek het de verloskundige verstandig om de kinderarts erbij te roepen. Helaas kon die maandag pas. We mochten naar huis, of een nachtje blijven. Omdat naar huis gaan meer geregel zou zijn om dan maandag naar de kinderarts te gaan was het verstandiger om te blijven. Hierop hebben we opa en oma Bus even gebeld dat ze niet naar Borculo hoeven om de kraamhulp op te vangen maar dat ze ook naar het ziekenhuis mochten komen.

Toen die arriveerde is mama even gaan douchen. Dus papa naar het restaurant om hun op te halen en te wachten op een berichtje dat ze mee mochten om jou te zien. Opa en oma Klok zijn op dit moment richting huis gegaan.

Toen mama zover was ben ik samen met opa en oma Bus weer naar de afdeling gelopen. Jij en mama waren inmiddels een stukje verschoven naar kamer 18. Dit was een normale kamer en geen behandelkamer. Vanaf daar hebben we wat telefoontjes gepleegd en via de sociale media jouw geboorte met de andere gedeeld.

’s Avonds zijn tante Linda, oom Marco, Jarno, Linet, Manon en Amber op visite geweest. En dan is er zomaar een lange dag voorbij. Mama en jij zijn in het ziekenhuis gebleven en papa is naar huis gegaan om het even te laten bezinken en nog een beetje te slapen voordat hij de volgende dag om 7.00 uur weer richting ziekenhuis reed.


10 december.

Eenmaal in het ziekenhuis was het wachten op de kinderarts. Deze zou er rond 9.00 uur kunnen zijn. En niet ver na die tijd was hij er ook. Tenminste, de co assistent was er. Deze heeft je nog een keer helemaal onderzocht om uiteindelijk bij je voet te komen. Wat hij er precies van vond weet ik niet meer maar hij moest dit toch overleggen met de kinderarts. Deze kwam een paar minuten later binnen en heeft alleen naar je voet gekeken. Conclusie: geen klompvoet, geen vergroeide botjes e.d. Maar gewoon vast gezeten in de baarmoeder. Hij vermoede dat het niet gespalkt hoefde te worden en het in de komende weken vanzelf goed moet komen. Maar hij wilde de orthopeed er ook even naar laten kijken. En dat betekende dus wachten en niet naar huis.

Oma bus had zelf ook een afspraak bij de fysiotherapie en kwam samen met opa nog even op bezoek. Omdat ik niet de beste ben in blijven wachten besloten we dat ik in die tussentijd naar het gemeentehuis zou gaan om aangifte van je geboorte te doen. Maar in Winterswijk kan dat niet als het je uitkomt tussen alle bezigheden met kind door. Nee, daar kan het alleen als het hun uitkomt. Kortom, even bellen om een afspraak te maken. Kon rond 13.00 uur wel. Met als gevolg dat ik er niet was toen de orthopeed bij je kwam kijken. Uiteindelijk niet erg want hij had niks nieuws te vertellen. Voordat ik terug ben gegaan naar het ziekenhuis heb ik wel even snel geluncht. Gebeurd niet vaak dat ik zo dicht bij een McDonalds ben dus daar heb ik mooi even misbruik van gemaakt.

Dus we mogen naar HUIS. Voor het eerst met z’n 3e!!!!!! Eerst even bellen naar opa en oma Klok. Die zorgen dat ze in Borculo de kraamhulp op kunnen vangen voor het geval die er eerder is dan wij. Spullen pakken en gaan. Weer zo’n momentje waar je naar uitkijkt. De eerste keer dat jij in ons huis komt, in je eigen kamertje kan. En mama keek vooral uit naar haar eigen bed.

Eenmaal thuis gaat het weer heel snel. Veel nieuwe dingen. Veel informatie en geen tijd om even rustig te gaan zitten. Niet erg hoor, want ik doe alles met een glimlach van oor tot oor. Je leeft, wordt geleefd en je doet gewoon wat er gedaan moet worden. Uiteindelijk komt dan het moment dat iedereen weg is. En dan ben je met z’n 3e. HEERLIJK!!!!! En al is het nog niet rustig omdat je ineens met van alles rekening moet houden, toch voelt het goed en dat geeft ook een rustig gevoel. Nog even is de buurvrouw samen met haar dochter komen spieken naar je en daarna was het zover. De eerste nacht komt eraan.

De eerste keer het riedeltje aflopen. Luier verschonen, temperatuur opmeten en voeden. Ik zal niet zeggen dat het lijkt of we het al jaren doen, maar het ging wel een stuk makkelijker dan ik van tevoren had bedacht. Na het voeden ben je lekker bij me op de buik komen liggen. Knuffeltijd voor papa. En ik denk dat ik van alles daar het beste in ben. De andere dingen moet ik nog handiger in worden, maar knuffelen….. geen probleem. Het duurde ook niet lang voordat Thomas en Paula even kwamen kijken. ’s Middags was het te druk voor ze en dan verstoppen ze zich liever onder het bed, in een mandje of waar ze zich maar lekker kunnen verstoppen. Nu het stil was en we op bed lagen kwamen ze even kijken wie er nu mee naar huis was gekomen. Ze bleven netjes op een afstandje naar je kijken. En uiteindelijk lag jij op mijn buik. Paula op mijn been en Thomas tegen mijn andere been aan. En mijn eee lief op het bed naast me. Ik zou echt niet weten hoe ik het gelukkige gevoel wat ik toen had kan omschrijven. Maar dit moment staat heel hoog in mijn geluks top 10.

Na deze dagen gebeurde er iets wonderlijks. Papa ging om 22.30 uur naar bed. Terwijl ik er normaal pas om middernacht in kruip. De nacht door heeft mama de voedingen en luiers gedaan. Papa wil best helpen, maar is gewoon een erg vaste slaper. En al dacht ik dat het bij het horen van jouw gehuil anders zou zijn….. Nee hoor, papa slaapt door. Merk wel dat ik iets lichter slaap want in de verte heb ik je wel gehoord en weet ik dat mama druk met je in de weer was. Maar als mama me niet verder wakker maakt, dan slaap ik zo weer verder. En mama vond dat ze het alleen goed kon en mij niet nodig had en heeft me lekker laten slapen.

11 december

6.00 uur: Je meldt je weer even voor de volgende voeding. Deze keer wordt papa ook wakker en kon ik mooi even helpen. Zo’n ochtend loopt gewoon lekker. Geen gekke dingen en als het voeden aan de borst niet goed lukt dan krijg je een beetje bijvoeding. En in dat laatste is papa al snel erg goed geworden. Klein bekertje, Bram erbij en hup. Geen probleem voor deze papa. Na het voeden is papa vast uit bed gestapt. Beetje ruimen in de keuken en wachten tot 8.00 uur. Want dan zou de kraamhulp komen. Door wisseling wel een andere dan gisteren dus moest ik de deur even opendoen. We hebben Ineke meteen een sleutel gegeven. Lekker makkelijk want dan kunnen wij evt. op bed blijven liggen en komt ze vanzelf wel binnen.

Ook Ineke heeft ons gedurende de dag heel veel informatie gegeven. Is druk met mama en jou, poets hier en daar nog een beetje (veel) en neemt nog een paar belangrijke dingen met ons door. Dan moeten er nog een paar boodschappen worden gedaan. (Daar ben ik dan ook weer goed in) En dankzij Paula moest er onder het bed even schoongemaakt worden. Maar dat kan alleen als mama, jij en Ineke daar niet bezig zijn.

Toen ik terugkwam van de boodschappen stond er een leuke verrassing te wachten voor me. Oom Gerard en tante Lia waren helemaal uit Wassenaar gekomen om jou te bewonderen. Toch nog kraamvisite gehad en niet de eerste de beste. Mijn eigen peetouders.

Uiteindelijk vloog de dag voorbij en hebben we geen gekke dingen gehad. Nadat Ineke naar huis was ben ik eten klaar gaan maken. Hebben we gegeten en zijn opa en oma Bus nog even geweest. Toen ook die weer weg waren kwam de 2e nacht eraan. Maar eerst moest ik de dag even laten bezinken. Want hoe fijn het ook is om een kraamhulp te hebben en hoeveel je er ook van kan leren. Je voelt je af en toe een vreemde in je eigen huis.

De 2e nacht verliep niet veel anders dan de 1ste. Papa ging deze keer weer gewoon rond middernacht naar bed, mama heeft de nachtelijke voedingen weer gedaan (omdat papa toch overal doorheen slaapt) en even voor 6:00 uur was papa ook weer alert genoeg voor het helpen. Wat deze keer ook wel fijn was, want het wilde niet echt lukken met het aanleggen voor de borstvoeding. En omdat mama al wat gekolfde melk had staan kon papa deze mooi aan jouw geven.

12 december

En na de voeding heeft mama zich nog even een uurtje omgedraaid. Hebben we jou op het voedingskussen erbij op bed gelegd en is papa begonnen met dit blogje te schrijven. Ondanks dat ik normaal graag uitslaap zijn ook dit wel erg mooie momenten. Ik wakker en zien hoe de 2 waardevolste mensen in mijn leven heerlijk liggen te dromen.
Inmiddels is Ineke weer aanwezig en draait hier (bijna) alles op volle toeren. Jij bent alweer lekker in bad geweest. De volgende voedingsronde is gedaan en er is ontbeten en koffie gedronken. Het enigste wat nog op gang moet komen ben IK. Ik heb koffie op en zit voornamelijk te tikken. Er gebeurd zoveel in zo’n korte tijd dat ik dit blogje gewoon even moest schrijven. Nu en niet wanneer ik de helft alweer vergeten ben. En dat is dus nu gedaan. Ik ga ook even een boterham smeren. Douchen, aankleden en dan draai ik de dag weer vrolijk mee. Boodschappen doen, de geboorte kaartjes ophalen bij de drukker en als het lukt samen met jou naar Disney’s Pixar – BRAVE kijken.

En wat er verder gaat gebeuren….. Dat lees je waarschijnlijk in het volgende blog.

Dikke knuffel en to…….. Oh nee, dat hoef ik hier niet meer neer te zetten…… Kan het nu echt doen!!!!!