Tussen het vorige blog en deze zit niet al teveel tijd en dat betekend dat ik ook niet heel veel te schrijven heb vandaag. De afgelopen week zij er 2 dingen gebeurd waar ik dit blog mee kan vullen en dan sluiten we af met de visite van vandaag.
Natuurlijk beginnen we bij het grote nieuws waar ik je in het vorige blog al over vertelde. Je bent een grote neef want bij tante Linda is de drieling geboren. Papa had de gewichten niet helemaal goed onthouden en de foto's waren wat donker maar dat mag de pret niet drukken. Betere foto's en de juiste gegevens staan bij tante Linda op haar blog over de drieling. Rechts naast dit blog staat een linkje naar de drieling blogjes van zus. Dus wie benieuwd is .... even klikken.
Naast deze 3 kleine lachjes hadden we deze week ook een dikke traan. Woensdag zijn we met jou naar je overgrootvader geweest. Mama had van oma Klok gehoord dat het niet zo goed met hem ging. Rede dus om even bij hem langs te gaan voordat dat niet meer kon. Uiteindelijk is hij de volgende dag rustig ingeslapen. En misschien ook maar beter. Want hoe graag we mensen ook bij ons willen houden omdat we van ze houden, soms betekend "houden van" ook loslaten als er niks meer is om vast te houden. Je overgrootvader is 83 jaar geworden en heeft een mooi leven gehad. Komende donderdag zullen we voor een laatste keer afscheid gaan nemen.
En tot zover dan de 3 kleine lachjes en een dikke traan. Blijft het bezoek van vandaag over. En dat waren oom Fred, tante Saskia en de kids Jessie en Lizzie.
We hadden al enige weken geleden een afspraak staan maar door de griep is deze maar verschoven.
Eenmaal binnen en na een eerste kop koffie/thee hebben we jou uit je bedje gehaald zodat je kennis kon maken. En dan als eerste met tante Saskia. En aan de foto te zien was er echt niks aan de hand. Al moest je daar wel even goed naar kijken.
Ook Jessie wilde jou wel even op schoot houden. En wat ik zelf het leukste vond is dat hij daar zelf om vroeg. Dus niet wachten tot iemand aan hem vraagt of hij het leuk zou vinden om..... Nee, gewoon helemaal uit zichzelf.
Lizzie daarentegen wilde je niet even op schoot houden. Die zat Sneeuwwitje te kijken. Dus ben ik samen met jou naast haar op de bank gaan zitten. En als je dan even niks zegt en gewoon even wacht op wat er gebeurd...... Uiteindelijk zaten jullie gewoon hand in hand naar de film te kijken en kreeg je regelmatig een aai over je bol.
Eenmaal gewend was het ijs wel gebroken en wilde ook Lizzie je nog wel even op schoot. Ach Bram, je hebt er gewoon weer een vriendinnetje bij.
En ook het cadeautje bevalt je volgens mij wel. Al zal je nog even wat ouder moeten zijn voor je de blokjes niet alleen beet kan pakken, maar ze ook in de juiste gaatjes kan doen. Hou het dan nu nog maar even bij het kletsen. Iets wat je ook vandaag weer duidelijk hebt laten horen. De korte "oe" "aa" en "uuh"-tjes zijn sinds kort vervangen door harde duidelijke lange klanken. Mama begint al bang te worden dat je straks nog meer gaat kletsen dan papa...... haha
Al met al een rare week die we op een leuke manier hebben kunnen afsluiten vandaag. Wat er de komende week allemaal gaat gebeuren merken we vanzelf wel weer. En jij leest dat dan ook over een week pas weer.
Dikke knuffel lieve Bram,
-xxx-jes van papa Babbel
Geen opmerkingen:
Een reactie posten